- Αντανακλαστικά από τους γείτονες αλλά και την αστυνομία, που κίνησε τις διαδικασίες για δίωξη των γονέων όταν ένα παιδί 4 ετών βρέθηκε να περιφέρεται μόνο του
- Είναι το δεύτερο περιστατικό στο οποίο παρεμβαίνει η αστυνομία μετά από μία περίπτωση Ρομά στην Παναγιούδα, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι δεν θα υπάρξει άλλη ανοχή
Ένα τετράχρονο αγοράκι που περιφερόταν ολομόναχο στους δρόμους στο Βουναράκι στάθηκε η αφορμή για μια υπόθεση που συγκλονίζει αναδεικνύοντας ένα ευρύτερο ζήτημα: Την ανάγκη προστασίας των παιδιών, όποιας καταγωγής κι αν είναι, από την αμέλεια και την εγκατάλειψη. Το περιστατικό οδήγησε στη σύλληψη δύο οικονομικών μεταναστών από την Αλβανία, του συζύγου και της συζύγου, οι οποίοι κατηγορούνται για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο.
Το παιδί, ηλικίας μόλις τεσσάρων ετών, εντοπίστηκε από πολίτες να περιφέρεται μόνο του σε απόσταση από το σπίτι του. Οι περαστικοί δεν αδιαφόρησαν, κατά πληροφορίες, ειδοποίησαν άμεσα την αστυνομία, η οποία επενέβη εγκαίρως, φροντίζοντας το μικρό παιδί όχι απλά να επιστρέψει στην οικογενειακή εστία, αλλά κινήθηκαν οι διαδικασίες σε βάρος των γονέων για την κατάστασή του. Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης, όμως πάνω απ’ όλα έστειλε ένα μήνυμα ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να μένει μόνο του, απροστάτευτο, στο δρόμο.
Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Μόλις λίγες ημέρες πριν, στην περιοχή της Παναγιούδας, γονείς Ρομά είχαν συλληφθεί για παρόμοια υπόθεση, όταν το δικό τους μικρό παιδί βρέθηκε να περιπλανιέται χωρίς επίβλεψη, ενώ η μητέρα ήταν σε απόσταση. Δύο περιπτώσεις μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δύο γεγονότα που ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά των αρχών και της τοπικής κοινωνίας.
Η αστυνομία με ευαισθησία και ευθύνη
Η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας στο Βόρειο Αιγαίο έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει τέτοια ζητήματα όχι μόνο ως νομικά περιστατικά, αλλά ως κοινωνικά φαινόμενα που απαιτούν ανθρώπινη προσέγγιση. Ο Υποστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ. Μιχάλης Σεβδυνίδης, Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Βορείου Αιγαίου, και ο νέος Αστυνομικός Διευθυντής Λέσβου, Κώστας Παπάζογλου, έχουν δώσει σαφείς οδηγίες προς τους αστυνομικούς να παρεμβαίνουν άμεσα και με ευαισθησία όπου εντοπίζουν παιδιά χωρίς την παρουσία ενηλίκου.
Η επιλογή αυτή αποδεικνύει ότι η αστυνομία της Λέσβου δεν περιορίζεται στον ρόλο της καταστολής, αλλά ενεργεί προληπτικά και προστατευτικά, με προτεραιότητα στον άνθρωπο. Γιατί όταν πρόκειται για ένα παιδί, κάθε λεπτό μετράει. Η δράση της ΕΛ.ΑΣ. σε αυτά τα περιστατικά είναι ένα μήνυμα πως η ασφάλεια και η φροντίδα των ανηλίκων είναι υπόθεση όλων μας.
Η κοινωνία μας που αφυπνίζεται
Απ’ ό,τι φαίνεται η συνηθισμένη εδώ και χρόνια στη Λέσβο εικόνα μικρών παιδιών Ρομά να περιφέρονται μόνα τους ανάμεσα στις ρόδες των αυτοκινήτων και να ζητιανεύουν δεν θα συνεχιστεί ακόμα για πολύ. Κι αυτό όσο τουλάχιστον η αστυνομία δείχνει ότι η ανοχή για τη στάση των γονέων τους τελειώνει κάπου εδώ και ο καθένας θα πρέπει πλέον να τίθεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του. Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση των ίδιων των πολιτών. Οι κάτοικοι που είδαν το μικρό παιδί να περιφέρεται μόνο του δεν αδιαφόρησαν, δεν είπαν «δεν είναι δική μου δουλειά». Αντιθέτως, ειδοποίησαν αμέσως τις αρχές, δείχνοντας ότι η τοπική κοινωνία της Λέσβου έχει αρχίσει να αλλάζει στάση απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.
Κάποτε, τέτοιες εικόνες ίσως να περνούσαν απαρατήρητες. Σήμερα, όμως, ο κόσμος φαίνεται πιο ευαισθητοποιημένος. Οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η προστασία ενός παιδιού δεν είναι ατομική, αλλά συλλογική ευθύνη. Η αφύπνιση αυτή είναι ένα από τα πιο ελπιδοφόρα σημάδια για το μέλλον μιας κοινωνίας που δεν θέλει να συνηθίσει την αδιαφορία.
Η δικαιοσύνη και η αστυνομία δεν παρεμβαίνουν για να στιγματίσουν ή να τιμωρήσουν αδιακρίτως. Το ζητούμενο είναι να ευαισθητοποιηθούν οι γονείς, να κατανοήσουν ότι ακόμη κι ένα στιγμιαίο λάθος, μια στιγμή αμέλειας, μπορεί να οδηγήσει σε κίνδυνο για το παιδί τους. Η φτώχεια, η κοινωνική πίεση ή οι δυσκολίες της καθημερινότητας δεν αποτελούν δικαιολογία για να αφήνεται ένα παιδί απροστάτευτο.
Κάθε παιδί έχει δικαίωμα στην επίβλεψη, στη φροντίδα, στην ασφάλεια. Και κάθε γονιός έχει υποχρέωση να του την προσφέρει. Όποια κι αν είναι η εθνικότητα, το κοινωνικό υπόβαθρο ή οι συνθήκες, ο νόμος και η ανθρωπιά επιβάλλουν την προστασία των ανηλίκων. Η πολιτεία οφείλει να είναι παρούσα και όταν χρειάζεται, να υπενθυμίζει τα αυτονόητα.
Τα δύο πρόσφατα περιστατικά δεν είναι απλώς ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου Τύπου των ημερών. Είναι αφορμή για σκέψη και αυτοκριτική. Πόσες φορές βλέπουμε γύρω μας καταστάσεις που μας βάζουν σε σκέψη ότι «κάτι δεν πάει καλά» και τις προσπερνάμε; Πόσες φορές έχουμε πει «δεν είναι δική μου υπόθεση»;
Η Λέσβος δείχνει ότι μπορεί να είναι διαφορετική. Ότι υπάρχει μια νέα κουλτούρα εγρήγορσης και αλληλεγγύης, όπου η αστυνομία, οι πολίτες και οι τοπικές αρχές συνεργάζονται για το κοινό καλό. Όταν τα αντανακλαστικά μιας κοινωνίας λειτουργούν, μπορεί να αποτραπεί το χειρότερο.
Η εικόνα ενός μικρού παιδιού μόνο του στο δρόμο δεν είναι απλώς θλιβερή, είναι μια προειδοποίηση, ένα σήμα κινδύνου που κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αγνοήσει. Ο καθένας μας μπορεί να γίνει ο άνθρωπος που θα νοιαστεί, που θα τηλεφωνήσει, που θα σώσει ίσως ένα παιδί από τον κίνδυνο.
Η Λέσβος έδωσε ένα παράδειγμα. Η αστυνομία λειτούργησε με ευαισθησία και αποφασιστικότητα, οι πολίτες αντέδρασαν με υπευθυνότητα, και το παιδί σώθηκε.
Αν αυτή είναι η κοινωνία που θέλουμε, μια κοινωνία που δεν θα προσπερνά, δεν θα αδιαφορεί αλλά θα νοιάζεται, στο εξής κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι μόνο του στο δρόμο. Κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει στην αδιαφορία.
Κανένα παιδί δεν πρέπει να κινδυνεύει επειδή οι μεγάλοι ξέχασαν να κοιτάξουν γύρω τους.
Η ευθύνη είναι κοινή, αλλά και η ελπίδα όσο υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν, νοιάζονται και δρουν.
