Το ζήτημα της ύδρευσης στον Πολιχνίτο, που έχει απασχολήσει επανειλημμένα την τοπική κοινωνία και έχει αναδειχθεί μέσα από συνεχή δημοσιεύματα των «Νέων της Λέσβου» το τελευταίο διάστημα, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο. Από τις αρχές Μαΐου τα προβλήματα λειψυδρίας έχουν μετατραπεί σε καθημερινό βραχνά για εκατοντάδες κατοίκους, ενώ οι κατά καιρούς δεσμεύσεις της ΔΕΥΑΛ για οριστική επίλυση του ζητήματος αποδεικνύονται, σύμφωνα με την πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Πολιχνίτου, Ιωάννα Καλαθά, «ευχές που χάνονται στον αέρα».
Μετά την τελευταία συνεδρίαση του Τοπικού Συμβουλίου, οι τοπικοί σύμβουλοι απηύθυναν εκ νέου πρόσκληση προς τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΛ, ζητώντας μια ξεκάθαρη και διά ζώσης ενημέρωση για την πορεία των έργων ύδρευσης. Η ανάγκη αυτή δεν είναι καινούργια, καθώς εδώ και μήνες, όπως έχουμε κατ’ επανάληψη αναδείξει, η κοινότητα αναζητά σαφείς απαντήσεις για το πότε θα αποκατασταθεί η ομαλή υδροδότηση, ειδικά μετά το περσινό καλοκαίρι που σημαδεύτηκε από πρωτοφανή ταλαιπωρία κατοίκων κι επισκεπτών.
Ωστόσο, όπως τονίζει η κ. Καλαθά, αντί ανταπόκρισης υπήρξε… σιωπή. «Για ακόμη μία φορά ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ επιλέγει τις ανακοινώσεις στα μέσα ενημέρωσης αντί της προσωπικής επικοινωνίας», σημειώνει, υπογραμμίζοντας πως η στάση αυτή αναιρεί τις δηλώσεις του περί καλής συνεργασίας με τη Δυτική Λέσβο και τον δήμαρχο. Πρόκειται για ένα μοτίβο που η κοινότητα έχει επισημάνει και σε παλαιότερες παρεμβάσεις της, ενώ και προηγούμενα δημοσιεύματα των «Νέων της Λέσβου» είχαν θίξει την απόσταση που κρατά η διοίκηση της επιχείρησης από τις τοπικές ανάγκες.
Το πιο ανησυχητικό όμως βρίσκεται στα ίδια τα χρονοδιαγράμματα των έργων. Ενώ αρχικά η ΔΕΥΑΛ είχε δεσμευτεί ότι η ολοκλήρωση των παρεμβάσεων στις γεωτρήσεις, στα δίκτυα και στον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό θα γινόταν μέχρι το τέλος του 2025, τώρα η πιθανή ολοκλήρωση μεταφέρεται για… τον Απρίλιο του 2026. «Ίσως τον Απρίλιο», όπως λέει η πρόεδρος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ούτε αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι απόλυτα βέβαιο.
Η ίδια υπενθυμίζει ότι το Τοπικό Συμβούλιο είχε προτείνει πιο άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις, όπως ο καθαρισμός των πηγών και ένα έργο υδρομάστευσης που θα ενίσχυε την υδροδότηση, με τις γεωτρήσεις να λειτουργούν επικουρικά. Προτάσεις που, όπως φαίνεται, αγνοήθηκαν. Με εμφανή αγανάκτηση ερωτά: «Το υδατόρεμα του Κότσινα θα ποτίσει κι αυτό ντομάτες;».
Στο ήδη επιβαρυμένο τοπίο προστίθεται και το «χάος», κατά την έκφραση της προέδρου, γύρω από το έργο του βιολογικού, το οποίο καταλαμβάνει ένα από τα κεντρικότερα σημεία του χωριού. Είχε ειπωθεί ότι θα ολοκληρωθεί «σε έναν μήνα το αργότερο», όμως ο μήνας πέρασε και όπως δείχνουν οι εξελίξεις, η υπομονή των κατοίκων εξαντλήθηκε. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στα Νέα της Λέσβου η πρόεδρος της κοινότητας Πολιχνίτου, «αναμένουμε να δούμε με ποιο τρόπο αυτή τη φορά θα επιλέξει να μας απαντήσει στο αίτημά μας για ενημέρωση σχετικά με το χάος που έχει δημιουργηθεί με το έργο του βιολογικού στο κεντρικότερο σημείο του χωριού, το οποίο θα τελείωνε, αλλά αντί γι’ αυτό, τελείωσε η υπομονή μας».
Το πρόβλημα της υδροδότησης του Πολιχνίτου έφθασε στο σημείο ν’ αποτελεί θεσμικό, πολιτικό και βαθιά κοινωνικό ζήτημα. Ο Πολιχνίτος ζητά απαντήσεις, συνέπεια και έργα με χρονοδιάγραμμα που τηρείται. Και, όπως έχει αποτυπωθεί και σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, οι κάτοικοι δεν είναι διατεθειμένοι να περάσουν κι άλλη χρονιά με τον φόβο ότι θα μείνουν χωρίς νερό. Η υπόθεση της ύδρευσης είναι υπόθεση ζωής κι αυτό δεν σηκώνει άλλη καθυστέρηση.
