- Ενώ οι αρμόδιοι της Λέσβου δεν παίρνουν πρωτοβουλία να διεκδικήσουν ένα πιο ευνοϊκό πλαίσιο, οι επιχειρήσεις εστίασης βάζουν η μια μετά την άλλη ενοικιαστήρια και πωλητήρια στις παραλιακές ζώνες
- Γνωστά μαγαζιά αδυνατούν να λειτουργήσουν χωρίς τις πέργκολες και απειλούνται με λουκέτο και απόλυση προσωπικού
Ένα βήμα πριν από ένα πρωτοφανές κύμα λουκέτων στον κλάδο της εστίασης βρίσκεται η Λέσβος. Οι αλλεπάλληλοι έλεγχοι, τα «τσουχτερά» πρόστιμα και το ανθρωποκυνηγητό των τελευταίων μηνών για την κατεδάφιση περγκόλων και άλλων κατασκευών που δεν «ταιριάζουν» στο νέο μοντέλο που προωθεί η Κυβέρνηση και εφαρμόζουν το Λιμενικό Ταμείο και η Κτηματική Υπηρεσία, έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον για δεκάδες επιχειρήσεις, κυρίως στις παραλιακές ζώνες της Μυτιλήνης και του νησιού μας συνολικά.
Επιχειρηματίες που επί χρόνια παλεύουν να επιβιώσουν μέσα στους μεγάλους και δύσκολους χειμώνες της Λέσβου με μια τουριστική σεζόν μικρή και εύθραυστη, βλέπουν πλέον το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Το πρόσφατο κλείσιμο μιας ταβέρνας στην Επάνω Σκάλα και η αναζήτηση ενοικιαστή αυτό το διάστημα για άλλες δύο επιχειρήσεις της ίδιας περιοχής αποτελούν μόνο την αρχή ενός φαινομένου, που οι ίδιοι οι επαγγελματίες χαρακτηρίζουν «βέβαιο τσουνάμι».
Αν οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις κλείσουν, η Επάνω Σκάλα θα μείνει ουσιαστικά με δύο μόνο ταβέρνες και αυτές χωρίς πέργκολες στην πλευρά της θάλασσας. Πώς θα λειτουργήσουν τον χειμώνα; Ποιος πελάτης θα καθίσει έξω; Πώς θα διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας;
Την ίδια στιγμή, η μελέτη για τις νέες ενιαίες πέργκολες που προβλέπονται για την περιοχή δεν καλύπτει, σύμφωνα με τους επαγγελματίες, ούτε στο ελάχιστο τις ανάγκες τους. Οι νέες κατασκευές προβλέπονται «ανοιχτές» και χωρίς δυνατότητα κλεισίματος, κάτι πρακτικά αδύνατο για έναν τόπο που βιώνει έντονους ανέμους, βροχές και χαμηλές θερμοκρασίες για πολλούς μήνες τον χρόνο.
Ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού και επαγγελματίας της περιοχής, Νίκος Γιαννάκας, επιβεβαιώνει ότι η μελέτη «δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες», την ώρα που οι επιχειρήσεις ζητούν απλώς να μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν.
Το Φανάρι στο χείλος της κατάρρευσης
Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο Φανάρι της Μυτιλήνης, όπου δεν προβλέπονται πέργκολες, αλλά μόνο ομπρέλες. Οι επιχειρήσεις «Πολύτεκνος» και «Τζίμης ο Χοντρός», μαγαζιά με πολυετή παρουσία στο σημείο, βλέπουν την καταστροφή να έρχεται κατά μέτωπο.
«Θα μας αναγκάσουν να βρούμε μια άκρη στην πόλη και να δουλεύουμε μόνο με διανομή», δηλώνει στα Νέα της Λέσβου ο Δημήτρης Αράπογλου, υπεύθυνος του ψητοπωλείου «Πολύτεκνος». «Πώς να επιβιώσεις με τόσα άτομα προσωπικό και τόσα πρόστιμα; Έχουμε πληρώσει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για να χτίσουμε τις πέργκολες με τις οποίες δουλεύουμε τόσα χρόνια. Γιατί να μην προβλεφθεί μια ενιαία κατασκευή, προσαρμοσμένη στην αρχιτεκτονική της Μυτιλήνης, που να την πληρώσουμε εμείς οι ίδιοι; Να θέλεις να μείνεις στον τόπο σου και να συνεχίσεις να δουλεύεις και να προσφέρεις και στο κράτος εισφορές και στην απασχόληση και στους πελάτες σου, ο καθένας μας και με τον τρόπο τους να σου λένε “όχι, κλείστα και φύγε”. Είμαι από μωρό παιδί μέσα στα μαγαζιά του πατέρα μου στην εστίαση, τέτοιο ανθρωποκυνηγητό δεν το έχω ζήσει», είπε ο κ. Αράπογλου.
Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται από το Πέραμα μέχρι τον Μόλυβο. Επιχειρήσεις μικρές και μεγάλες, που βασίζουν τη «χειμερινή συντήρηση» (τζίρο τους) και από την προστασία που τους προσφέρουν οι πέργκολες, απειλούνται άμεσα με κλείσιμο. Και αυτό δεν πλήττει μόνο τους ίδιους. Πλήττει το Λιμενικό Ταμείο και την Κτηματική Υπηρεσία, που χάνουν έσοδα από τις χρήσεις χώρων. Πλήττει τους εργαζόμενους που βρίσκονται μπροστά σε πιθανές απολύσεις. Πλήττει την τοπική οικονομία.
Γιατί αλλού γίνεται και στη Λέσβο όχι;
Και ενώ το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, ο Πειραιάς, έχει λύσει τέτοιου είδους ζητήματα εδώ και χρόνια με συνεργασία αυτοδιοίκησης και επαγγελματιών, στη Λέσβο επικρατεί σιωπή. Σιωπή εκκωφαντική. Σιωπή από βουλευτές. Από τους δυο Δήμους και από την Περιφέρεια. Από όλους όσοι θα έπρεπε να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για να προστατεύσουν έναν από τους πιο νευραλγικούς κλάδους του νησιού μας.
Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Συλλόγου «Ασπίδα», Φώτης Κουλουμαριέτος, «όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι». Ο ίδιος, που εδώ και μήνες πραγματοποιεί επαφές και συναντήσεις, βλέπει πως «κανένα χέρι δεν απλώνεται για να βοηθήσει». Την ώρα που μετά τον Ιανουάριο η κατεδάφιση όλων των περγκόλων γίνεται υποχρεωτική, κανείς δεν φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη να προστατεύσει τις επιχειρήσεις από την οικονομική ασφυξία.
Ο κλάδος χρειάζεται λύσεις
Παρά τις φωνές για μαζικές κινητοποιήσεις και ακόμη και για συμβολικό «λουκέτο» σε όλες τις επιχειρήσεις ώστε να σταλεί μήνυμα SOS στους αρμόδιους, δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής συμφωνία. Κάποιοι επαγγελματίες που δεν επηρεάζονται άμεσα καθώς βρίσκονται εκτός παραλιακών ζωνών διστάζουν να συμμετάσχουν. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι σήμερα πλήττονται οι παραλιακοί και, αύριο κανείς δεν ξέρει ποιος θα ακολουθήσει. Καθώς το τέλος Ιανουαρίου βρίσκεται πολύ κοντά και ήδη οι πέργκολες έχουν αρχίσει να κατεδαφίζονται, ενώ οι επιχειρήσεις εστίασης να αναρτούν πωλητήρια και ενοικιαστήρια, τα Νέα της Λέσβου αναδεικνύουν για δεύτερη φορά το τελευταίο διάστημα το ζήτημα, με την ελπίδα ότι θα παρέμβουν οι αρμόδιοι ώστε έστω και στο παρά 5’ να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο που να καλύπτει όλες τις πλευρές.
Η εστίαση στη Λέσβο βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αν δεν υπάρξει άμεσα πολιτική βούληση για νέες, ρεαλιστικές μελέτες που να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των επιχειρήσεων, το νησί κινδυνεύει να χάσει δεκάδες επιχειρήσεις, εκατοντάδες θέσεις εργασίας και ένα κομμάτι της κοινωνικής και οικονομικής του ζωής.
Την ώρα που η εστίαση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, το ζήτημα είναι αν θα το ακούσει κανείς πριν να είναι πολύ αργά…
