- Μετά την ταβέρνα “Ουρανός” έκλεισαν άλλες δυο επιχειρήσεις και ξεκινά το ξήλωμα των κατασκευών με τις πέργκολες στα μαγαζιά
- Το ίδιο και χειρότερο το πρόβλημα και στο Φανάρι, καθώς χάνονται θέσεις εργασίας από την εστίαση και καταστρέφονται ζωές
Στη Μυτιλήνη, ειδικά στην Επάνω Σκάλα, μια από τις πιο ζωντανές παραλιακές ζώνες, οι τελευταίες εβδομάδες σημαδεύονται από μια οικονομική και κοινωνική κρίση που απειλεί να διαλύσει τον κρίσιμο κλάδο της εστίασης. Οι επιχειρηματίες βιώνουν πλέον μια σκληρή πραγματικότητα, να ξηλώνουν τις πέργκολες και τα ημιμόνιμα στέγαστρα που αποτελούσαν ζωτικό μέρος της λειτουργίας τους ή να κλείσουν εντελώς, καθώς οι νέες κανονιστικές απαιτήσεις για τις κατασκευές στις παραλιακές ζώνες εισάγουν αυστηρούς όρους λειτουργίας χωρίς πρακτικές εναλλακτικές λύσεις.
Η παράταση που είχε δοθεί για την τακτοποίηση αυτών των κατασκευών λήγει στις 31 Ιανουαρίου 2026, αφήνοντας πολλούς χωρίς στέγη, ειδικά τον χειμώνα.
Η Επάνω Σκάλα, μια περιοχή που τα τελευταία χρόνια είχε αναδειχθεί σε σημαντικό τουριστικό και κοινωνικό πόλο έλξης, με ταβέρνες, καφέ και μπαρ να προσελκύουν ντόπιους και επισκέπτες και τους τουρίστες βρίσκεται τώρα στο κατώφλι μιας δραματικής υποβάθμισης. Η αφαίρεση των περγκόλων σημαίνει ότι τα καταστήματα χάνουν τους περισσότερους εξωτερικούς χώρους τους, με αποτέλεσμα να μειώνεται δραματικά η δυνατότητα εξυπηρέτησης πελατών σε εποχές δύσκολες, με πιο κρίσιμη την χειμερινή περίοδο όπου ο καιρός είναι βαρύς και η τουριστική σεζόν μικρή.
Άρχισαν το ξήλωμα
Στην Επάνω Σκάλα η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις εστίασης ξηλώνουν τις πέργκολες και μάλιστα δύο από αυτές τις τελευταίες μέρες έχουν κλείσει, περίοδο γιορτών, μην μπορώντας να ανταποκριθούν στο νέο περιβάλλον που δημιουργείται καθώς τα μαγαζιά δεν θα μπορέσουν να βγουν οικονομικά αν κατά τους δύσκολους μήνες του χειμώνα δεν έχουν τη δυνατότητα λειτουργίας σε τέτοιες κατασκευές από την πλευρά της θάλασσας. Αυτό δεν ισχύει μόνο με την Επάνω Σκάλα, ισχύει και με το Φανάρι και με όλες τις παραλιακές περιοχές της Λέσβου όπου υπάρχει ζωή και λειτουργούν επιχειρήσεις εστίασης.
Δυστυχώς οι νέες προβλέψεις για ενιαίες κατασκευές, σύμφωνα με τις μελέτες που υπάρχουν, χωρίς οι φορείς να προχωρήσουν στην εκπόνηση μιας μελέτης που να προέβλεπε κατασκευές όπως στο Μικρολίμανο στον Πειραιά ώστε και καλαίσθητες να είναι αλλά και δυνατότητα να μπορέσουν να λειτουργούν οι επιχειρήσεις να δοθεί, προκαλούν αδιέξοδο. Κάπως έτσι αφού πέρασαν τα Χριστούγεννα και ήρθε και η Πρωτοχρονιά, ο Ιανουάριος είναι με “ωδίνες” για τους καταστηματάρχες της εστίασης, καθώς θα πρέπει να ξηλώσουν αυτές τις κατασκευές και να δημιουργήσουν νέες στην καλύτερη περίπτωση. Στην Επάνω Σκάλα προβλέπεται η δημιουργία εντελώς πρόχειρων κατασκευών (ανεμοθραύστες) που δεν μπορούν στη συγκεκριμένη περιοχή να εξυπηρετήσουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων εστίασης κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Με τα νέα δεδομένα τα καταστήματα καλούνται ή να κλείνουν το χειμώνα και να λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι, πράγμα αδύνατο ή να κλείσουν μια και έξω, όπως ήδη έχει αρχίσει να συμβαίνει στην Επάνω Σκάλα. Πρώτα έκλεισε ο “Ουρανός” και ακολούθησαν άλλα δυο μαγαζιά τις προηγούμενες μέρες. Μένουν δύο ταβέρνες που αν ξηλώσουν τις πέργκολες τις επόμενες ημέρες θα μείνουν χωρίς εσωτερικό ζωτικό χώρο για να λειτουργήσουν, μία καφετέρια και ένα καφέ-μπαρ.
Ζήτημα ζωής
Όπως καταγγέλλουν οι καταστηματάρχες, η πολιτεία απαιτεί την κατεδάφιση αυτών των κατασκευών εν μέσω χειμώνα χωρίς να έχει εξασφαλιστεί καμία βιώσιμη εναλλακτική, ούτε εποικοδομητικός διάλογος για προσαρμογή στο τοπικό περιβάλλον και στις ανάγκες των επαγγελματιών.
Οι επαγγελματίες του χώρου έχουν εκφράσει με μελανά χρώματα την κατάσταση, καθώς τα πρόστιμα που τους βαραίνουν ήδη οικονομικά λόγω έλλειψης σαφούς αδειοδοτικού πλαισίου στο παρελθόν και η ανικανότητα της Αυτοδιοίκησης και του Λιμενικού Ταμείου στην προηγουμένη θητεία να προχωρήσει σε μελέτες που να προσφέρουν λύσεις πριν την εφαρμογή του νόμου αλλά αντιθέτως να επικυρώσουν μελέτες που δεν είναι λειτουργικές, έχει ως αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να διώκονται.
Παρόμοιες εικόνες παρατηρούνται και σε άλλα σημεία της παραλιακής ζώνης της πόλης. Στο Φανάρι οι εστιάτορες βρίσκονται με τη θηλιά στο λαιμό και στην Παναγιούδα, έχουν δει ήδη τις πέργκολες να αφαιρούνται, αφήνοντάς τους εκτεθειμένους στον καιρό και αποδυναμωμένους ως προς τη λειτουργικότητα των επιχειρήσεών τους.
Για πολλούς, η κατάσταση αυτή είναι μια ύστατη οικονομική δοκιμασία που μπορεί να οδηγήσει στο κλείσιμο αρκετών επιχειρήσεων. Υπάρχουν ήδη καταστήματα που έχουν κατεβάσει ρολά, και άλλες επιχειρήσεις που εξετάζουν το ενδεχόμενο να πωληθούν, να μεταφερθούν σε άλλες περιοχές ή ακόμη και να εγκαταλείψουν την εστίαση πλήρως. Αυτή η προοπτική εγείρει φόβους για αποψίλωση του παραλιακού ιστού της Μυτιλήνης, αλλά και για απώλεια θέσεων εργασίας σε μάγειρες, σερβιτόρους και άλλους εργαζόμενους στον κλάδο.
