Μια φορά και έναν καιρό σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, ζούσε ένας μικρός σκύλος. Την ίδια στιγμή λίγο πιο πέρα υπήρχαν κάποια παρατημένα γατάκια… Δεν είχαν όνομα, δεν είχαν ούτε σπίτι. Η μόνη παρέα τους ήταν η βροχή και ο αέρας. Κάθε ώρα που πέρναγε γι’ αυτά ήταν βασανιστική και αναρωτιόντουσαν «υπάρχει άραγε κάπου ένα μέρος που να χωράει και εμάς;».
Την ίδια στιγμή σε ένα όμορφο κτήμα ένα αγόρι που το έλεγαν Βαλάντη μαζί με τη μαμά του είχαν μια ιδέα. Ήθελαν να φτιάξουν κάτι που δεν υπήρχε εκεί κοντά. Μια γέφυρα. Αλλά δεν ήταν μια γέφυρα από πέτρες ή σίδερα. Ήταν μια ΓΕΦΥΡΑ ΑΓΑΠΗΣ. Η μια άκρη της ξεκινούσε από τον κρύο δρόμο και η άλλη άκρη της έφτανε μέχρι την αγκαλιά μιας οικογένειας, ενώ στη μέση της γέφυρας υπήρχε ένας σταθμός. Η ΦΑΡΜΑ.
Ο Βαλάντης και η μαμά του, η Ειρήνη Χρυσάφη, άπλωσαν τα χέρια τους στο δρόμο, έπιασαν τις φοβισμένες ψυχές και τις έφεραν στη φάρμα. Εκεί τα ζώα μάθαιναν ξανά να κουνάνε την ουρά τους, να τρώνε καλό φαγητό και να μην φοβούνται το σκοτάδι. «Εδώ είναι το καταφύγιο των ψυχών» τους έλεγαν, «μείνετε εδώ όσο θα χρειαστεί μέχρι να έρθει κάποιος να σας πάρει από το χέρι και να σας πάει στην άλλη άκρη της γέφυρας, στο παντοτινό σας σπίτι». Και κάπως έτσι η φάρμα γέμισε χαρούμενα γαυγίσματα και νιαουρίσματα. Κάποια ζωάκια έφευγαν γρήγορα στα νέα τους σπίτια και κάποια άλλα που ήταν λίγο πιο κουρασμένα ή άρρωστα αποφάσιζαν να μείνουν για πάντα εκεί γιατί εκεί ένιωθαν ότι είναι ήδη στην οικογένειά τους.
Αυτή είναι η Φάρμα του Βαλάντη. Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να είναι ένα πολύ όμορφο παραμύθι. Η Φάρμα όμως υπάρχει και είναι στο Παλαιοχώρι, όπου η Ειρήνη Χρυσάφη και ο γιος της ο Βαλάντης έχουν μετατρέψει το κτήμα τους σε ένα μικρό παράδεισο όπου γατάκια, σκυλάκια, προβατάκια, κατσικάκια, ακόμα και ένα γαϊδουράκι έχουν βρει ένα ζεστό σπίτι και μια αγκαλιά.
Στην σελίδα τους στο facebook με την παραπάνω ανακοίνωση δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από το να πάει όποιος επιθυμεί να δει τα ζωάκια και αν έχει ένα παλιό σπιτάκι, μερικά φάρμακα ή τροφές για ζώα που του περισσεύουν να τους τα πάει για να τρώνε τα ζώα της φάρμας.
Σε μια προσπάθεια να βρούμε τους υπεύθυνους της φάρμας και να μιλήσουμε μαζί τους ήρθαμε σε επικοινωνία με την Πρόεδρο της Κοινότητας Παλαιοχωρίου, Σοφία Κακλαμάνου, αφού η φάρμα του Βαλάντη βρίσκεται στην περιοχή της. Η ίδια μας είπε ότι αν και δεν έχει πάει στη φάρμα γνωρίζει την Ειρήνη και τον γιο της και ξέρει πως είναι μια γυναίκα που πάντα φρόντιζε και φροντίζει τα ζώα. Μάλιστα τόνισε πως καλό θα είναι να δημοσιοποίησουμε τη δράση αυτών των ανθρώπων, ώστε να τους βοηθήσουμε στο έργο που επιτελούν αλλά και να προσελκύσουμε ανθρώπους που αγαπούν και φροντίζουν τα ζώα να τους επισκεφθούν.
Στη συνέχεια σε επικοινωνία που είχαμε με την Ειρήνη Χρυσάφη, ιδιοκτήτρια της φάρμας, τη ρωτήσαμε πώς ξεκίνησε αυτή τη δράση. Η ίδια μας είπε πως από μικρό παιδί ασχολούνταν συνέχεια με τα ζώα και την περίθαλψή τους, όπως το κάνει και τώρα ο γιος της. Άρχισαν να μαζεύουν αδέσποτα γατάκια και σκυλάκια που τα έβρισκαν στο δρόμο χτυπημένα ή παγιδευμένα στα βουνά, όπως και προβατάκια και κατσικάκια παρατημένα, ενώ βρήκαν και ένα μικρό γαϊδουράκι που ή κάποιος το είχε εγκαταλείψει ή γεννήθηκε στο βουνό, το οποίο έχουν κρατήσει στη φάρμα.
Μας εξήγησε πως τα περισσότερα ζώα στο παρελθόν σε συνεργασία με τα «Αδεσποτάκια» του Δήμου Μυτιλήνης τα έχει δώσει για υιοθεσία, ενώ και άλλα ζωάκια έχουν υιοθετηθεί σε όλη την Ελλάδα μέσω του Δήμου. Όπως μας είπε: «Δεν θέλω τίποτα πέρα από τροφές για τα ζώα, φάρμακα γι’ αυτά που αρρωσταίνουν και ίσως ένα σπιτάκι που μπορεί κάποιος να μην το θέλει ώστε εμείς να το βάψουμε και να το βάλουμε στη φάρμα να φιλοξενεί τα ζωάκια μας». Μάλιστα πρόσθεσε πως επειδή κάποια ζώα είναι άρρωστα ή δεν είναι και τόσο όμορφα ή μπορεί να είναι ανάπηρα και να μην επιλέγονται για υιοθεσία, εκείνοι τα κρατούν για πάντα στη φάρμα και τα έχουν σαν οικογένειά τους. Κλείνοντας τη συνομιλία μας, κάλεσε και εμάς αλλά και όποιον άλλον επιθυμεί να επισκεφθούμε τη φάρμα τους.
Θα.Β.
