Υπάρχουν στιγμές στην ιατρική όπου η γνώση, η εμπειρία και το καθήκον συναντούν το θάρρος. Στιγμές όπου ένας γιατρός καλείται να υπερβεί τα όρια του ρόλου του για να κρατήσει έναν άνθρωπο στη ζωή. Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε στο νοσοκομείο Μυτιλήνης, με πρωταγωνιστή τον γενικό χειρουργό Απόστολο Ανδρονίκου, έναν γιατρό που με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία ζωής σε έναν ασθενή.
Οικογενειάρχης, πατέρας δυο παιδιών με καταγωγή από τη Μόρια, ο κ. Ανδρονίκου βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, έναν ασθενή της Παθολογικής Κλινικής που υπέστη ρήξη ανευρύσματος στο πόδι, μια επιπλοκή που μπορεί να αποβεί μοιραία μέσα σε ελάχιστα λεπτά.
Ο ασθενής είχε μεταφερθεί αρχικά στο νοσοκομείο με έντονο πόνο στο πόδι. Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά όταν σημειώθηκε η ρήξη του ανευρύσματος. Η μεταφορά του στην Αθήνα, που θα έπρεπε να γίνει άμεσα με πτήση του ΕΚΑΒ, καθυστέρησε καθώς το αεροδρόμιο του νησιού δεν λειτουργεί μέχρι τον Απρίλιο λόγω έργων. Ξαφνικά, ο ασθενής βρέθηκε κυριολεκτικά μεταξύ ζωής και θανάτου.
Σε επικοινωνία με το Αττικό νοσοκομείο ζητήθηκαν οδηγίες για τη διαχείριση του περιστατικού. Το πρώτο βήμα ήταν να περιοριστεί η αιμορραγία. Όμως ο χρόνος κυλούσε επικίνδυνα και οι πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς μειώνονταν δραματικά.
Τότε ο Απόστολος Ανδρονίκου πήρε την απόφαση να κάνει το κάτι παραπάνω. Παρότι δεν ήταν αγγειοχειρουργός, μπήκε στο χειρουργείο γνωρίζοντας ότι αν δεν γινόταν άμεση επέμβαση ο ασθενής δεν θα είχε καμία πιθανότητα να ζήσει. Με συγκεκριμένους χειρουργικούς χειρισμούς κατάφερε να θέσει υπό έλεγχο την αιμορραγία από το ανεύρυσμα.
Η εικόνα μέσα στο χειρουργείο ήταν δραματική. Δύο βοηθοί πίεζαν το πόδι του ασθενούς πάνω στο φορείο για να περιορίσουν την αιμορραγία, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε με τα εργαλεία να σταματήσει τη διαφυγή αίματος από τη ρήξη της φλέβας.
Τελικά τα κατάφερε. Η αιμορραγία τέθηκε υπό έλεγχο και ο ασθενής κέρδισε τον πολύτιμο χρόνο που χρειαζόταν ώστε να μεταφερθεί σε εξειδικευμένο νοσοκομείο της Αθήνας για περαιτέρω αντιμετώπιση.
Ρωτήσαμε το γιατρό πώς ένιωσε βγαίνοντας από το χειρουργείο, αλλά παρέμεινε πιστός στη σεμνότητα που χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους της πρώτης γραμμής της ιατρικής. «Αισθάνθηκα όπως κάθε φορά που βγαίνω από το χειρουργείο έχοντας κάνει το καθήκον μου», ανέφερε. «Ίσως αυτή τη φορά λίγο περισσότερο, γιατί γνωρίζαμε ότι επρόκειτο για μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Αν δεν ξεπερνούσαμε τα τυπικά όρια των δυνατοτήτων μας εκείνη τη στιγμή, ο άνθρωπος θα είχε χαθεί».
Ο ίδιος εξήγησε ότι η συγκεκριμένη επέμβαση υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί από αγγειοχειρουργό:
«Ήταν μια πράξη που κανονικά θα έφερνε εις πέρας ένας συνάδελφος αγγειοχειρουργός. Όμως σε ένα περιφερειακό νοσοκομείο πολλές φορές καλείσαι να πάρεις αποφάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα. Εκείνη τη στιγμή προτεραιότητα ήταν μόνο μία, να κρατηθεί ο ασθενής στη ζωή».
Ο Απόστολος Ανδρονίκου υπηρετεί στο νοσοκομείο Μυτιλήνης από το 2020 και το 2022 ορκίστηκε ως μόνιμος γενικός χειρουργός του ιδρύματος. Έχει εργαστεί σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ακόμη και σε περιόδους όπου οι χειρουργοί του νοσοκομείου ήταν μόλις τρεις.
Παρά τις δυσκολίες, ο ίδιος μιλά με σεβασμό και εκτίμηση για το νοσοκομείο όπου υπηρετεί. «Το νοσοκομείο Μυτιλήνης είναι από τα πολύ καλά επαρχιακά νοσοκομεία της χώρας. Έχω εργαστεί και σε άλλες περιοχές και μπορώ να πω ότι παρέχει ασφάλεια στους κατοίκους της Λέσβου και λειτουργεί ουσιαστικά ως περιφερειακό νοσοκομείο», σημειώνει.
Την ίδια στιγμή όμως δεν κρύβει την ανάγκη να ενισχυθεί το Βοστάνειο: «Σε νοσοκομεία που βρίσκονται μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι απαραίτητο να υπάρχει στελέχωση με κρίσιμες ειδικότητες, όπως αυτή του αγγειοχειρουργού. Η απόσταση πολλές φορές δεν αφήνει περιθώρια καθυστερήσεων».
Σε μια εποχή που συχνά ακούμε για τις δυσκολίες και τις ελλείψεις του δημόσιου συστήματος υγείας, ιστορίες σαν κι αυτή θυμίζουν ότι η πραγματική δύναμη των νοσοκομείων δεν βρίσκεται μόνο στα μηχανήματα ή στις υποδομές, αλλά κυρίως στους ανθρώπους τους. Γιατροί που στέκονται όρθιοι μπροστά στο απρόβλεπτο, που παίρνουν αποφάσεις σε δευτερόλεπτα και που δεν διστάζουν να ξεπεράσουν τα όρια της ειδικότητάς τους όταν μια ανθρώπινη ζωή το απαιτεί. Ο Απόστολος Ανδρονίκου δεν θα πει ποτέ ότι έκανε κάτι ηρωικό. Θα πει απλώς ότι έκανε το καθήκον του. Όμως για έναν άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, το καθήκον ενός γιατρού έγινε τελικά η διαφορά ανάμεσα στην απώλεια και την ελπίδα.
