Ενώ η Λέσβος βιώνει μια κρίση που δεν επιτρέπει ούτε καθυστερήσεις, ούτε υπεκφυγές δεδομένου ότι ο αφθώδης πυρετός είναι ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της κτηνοτροφίας και της τοπικής οικονομίας, η εικόνα που κυριαρχεί ως προς τη στάση του αρμόδιου Υπουργείου δεν είναι αυτή της κινητοποίησης, αλλά της εγκατάλειψης.
Την ώρα που οι κτηνοτρόφοι αγωνιούν για την επιβίωσή τους, έρχεται και η απειλή διακοπής παραλαβής γάλακτος από τους τυροκόμους. Αν συμβεί αυτό, δεν θα μιλάμε απλώς για κρίση, θα μιλάμε για κατάρρευση. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, η κτηνιατρική υπηρεσία δίνει έναν άνισο και σχεδόν μοναχικό αγώνα. Από τα εννέα στελέχη, μόλις πέντε έως έξι κτηνίατροι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, καλύπτοντας ελέγχους, δειγματοληψίες και επείγουσες ανάγκες. Οι υπόλοιποι εξαντλούνται σε θανατώσεις ζώων και γραφειοκρατία. Χωρίς ενίσχυση. Χωρίς ανάσες, χωρίς ουσιαστική στήριξη.
Χωρίς ενίσχυση
Οι λίγες ενισχύσεις που εμφανίστηκαν στην αρχή ήταν προσωρινές και ανεπαρκείς. Κτηνίατροι ήρθαν για λίγες ημέρες και αποχώρησαν, αφήνοντας πίσω τους μια υπηρεσία που από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες έμεινε ξανά μόνη της. Αυτό δεν είναι απλώς αδυναμία του συστήματος, αλλά ξεκάθαρη εγκατάλειψη.
Και εδώ δεν υπάρχει περιθώριο για ασάφειες. Υπάρχει υπεύθυνος. Ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, Σπύρος Πρωτοψάλτης, ο οποίος έχει τον συντονισμό της διαχείρισης της κρίσης. Αυτό σημαίνει ευθύνη, αποφάσεις και αποτέλεσμα. Αντί γι’ αυτά, όμως, βλέπουμε το ακριβώς αντίθετο. Καμία ουσιαστική ενίσχυση προσωπικού. Καμία σταθερή παρουσία. Καμία εικόνα οργανωμένου σχεδίου. Μια κατάσταση που εξελίσσεται χωρίς κεντρικό έλεγχο, με τις τοπικές υπηρεσίες να καταρρέουν από την πίεση, και στην περίπτωση αυτή το «έγκλημα» έχει ονοματεπώνυμο.
Ο κ. Πρωτοψάλτης παραμένει θεατής και κάθε μέρα που περνά χωρίς ενίσχυση και χωρίς σχέδιο, φέρνει τη Λέσβο πιο κοντά σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Ακόμα και τα αρνητικά αποτελέσματα σε δεκάδες δείγματα δεν αρκούν για να καθησυχάσουν. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο υγειονομικό, είναι διοικητικό. Και αυτή τη στιγμή, η διοίκηση αποτυγχάνει.
Αυτό που διαμορφώνεται είναι ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Ένα έγκλημα που δεν θα το προκαλέσει ο ιός, αλλά η ανεπάρκεια, η καθυστέρηση και η απουσία συντονισμού.
Το ελάχιστο που θα έπρεπε να είχε κάνει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τη Λέσβο θα ήταν να μεταφέρει έναν ικανό αριθμό κτηνιάτρων στον τόπο μας, που να παραμείνουν για ένα διάστημα μηνός τουλάχιστον για να μπουν δυναμικά στους ελέγχους. Ούτε αυτό που είναι η αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας δεν έγινε, αποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχει σχέδιο για την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού, η τύχη του οποίου έχει αφεθεί από το Υπουργείο στα χέρια της Περιφέρειας. Η οποία με εννιά στελέχη στην Κτηνιατρική, εκ των οποίων κάποια πρέπει να διεκπεραιώνουν και το γραφειοκρατικό έργο και τις θανατώσεις, είναι αδύνατον να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και σε ένα περιβάλλον όπου δεν υπάρχει πολυτέλεια να χαθεί ούτε ώρα ανεκμετάλλευτη.
