Νέα παρέμβαση έκανε χθες ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης, Πανάγος Κουφέλος, ασκώντας κριτική στη δημοτική αρχή του Παναγιώτη Χριστόφα για την επιλογή να προωθήσει, μέσω της αναπτυξιακής εταιρείας του Δήμου, «Μυτιλήνη Α.Ε.», προγραμματική σύμβαση ύψους 745.074 ευρώ (με ΦΠΑ), που αφορά τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων για τα έτη 2026 και 2027.
Η σύμβαση επανήλθε προς έγκριση μετά από έλεγχο και παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και η παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης επαναφέρει τις ενστάσεις της σχετικά με το ύψος του ποσού και τον τρόπο διαχείρισης των σχετικών δαπανών.
Ο κ. Κουφέλος θέτει σειρά ερωτημάτων προς τη δημοτική αρχή, υποστηρίζοντας ότι η συγκέντρωση περίπου 750.000 ευρώ για πολιτιστικές δαπάνες σε μία ενιαία προγραμματική σύμβαση περιορίζει τη δυνατότητα ουσιαστικού ελέγχου από τα συλλογικά όργανα του Δήμου. Ειδικότερα, διερωτάται γιατί δεν επιλέγεται η τμηματική έγκριση των επιμέρους δράσεων, των προϋπολογισμών, των αναθέσεων και των δαπανών από τη Δημοτική Επιτροπή και το Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε να υπάρχει αναλυτική συζήτηση και δημόσια λογοδοσία.
Παράλληλα, ζητά να διευκρινιστεί ποιος είναι ο φόρτος εργασίας των δημοτικών υπηρεσιών που καθιστά αναγκαία τη μεταφορά της υλοποίησης των δράσεων στην αναπτυξιακή εταιρεία, ενώ απορίες εκφράζει και για την επιμονή της αρμόδιας αντιδημάρχου Πολιτισμού, κ. Χιωτέλλη, στην προώθηση της συγκεκριμένης σύμβασης.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, όσο περισσότερες αρμοδιότητες και δαπάνες μεταφέρονται μέσω τέτοιων συμβάσεων, τόσο λιγότερες αποφάσεις συζητούνται δημόσια και αναλυτικά στα θεσμικά όργανα του Δήμου. Όπως υποστηρίζει, η πρακτική αυτή δεν ενισχύει τη διαφάνεια, αλλά απομακρύνει κρίσιμες αποφάσεις από τον δημόσιο και πολιτικό έλεγχο.
«Οι δημότες της Μυτιλήνης έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς διατίθεται κάθε ευρώ από τα χρήματά τους», σημειώνει χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την άποψη ότι η συγκέντρωση ολοένα και περισσότερων πολιτιστικών δαπανών σε μεγάλες προγραμματικές συμβάσεις δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο επιδιώκεται η αποτελεσματικότερη υλοποίηση των δράσεων ή η αποδυνάμωση των μηχανισμών ελέγχου και λογοδοσίας.
Ο ίδιος δεν παραλείπει να σχολιάσει και παλαιότερες αναφορές της δημοτικής αρχής για την ανάγκη ενίσχυσης του πολιτισμού, σημειώνοντας με αιχμηρό τρόπο ότι «για πολιτισμό χωρίς ανάσα» έγινε λόγος πριν από δύο μήνες, χωρίς ωστόσο να αναφερθεί τότε πως το κόστος αυτής της πολιτικής ανέρχεται σε 745.074 ευρώ.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Κουφέλος υπογραμμίζει ότι η λογοδοσία δεν αποτελεί εμπόδιο στη διοίκηση, η διαφάνεια δεν συνιστά γραφειοκρατία και ο δημόσιος έλεγχος δεν είναι ενόχληση, αλλά θεμελιώδεις αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης που οφείλουν να διαφυλάσσονται σε κάθε διαχειριστική απόφαση.
