- Ασθενείς καταγγέλλουν επικίνδυνες ελλείψεις στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού και ζητούν απαντήσεις
- Μία νεφρολόγος για δεκάδες ασθενείς, καταργημένη νυχτερινή βάρδια και νέες καταγγελίες
Σ’ αυτά τα χρόνια, κυρίως την τελευταία πενταετία τουλάχιστον, όπου η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού στο νοσοκομείο Μυτιλήνης πνέει τα λοίσθια χωρίς νεφρολόγους και με παθολόγους να καλύπτουν περιστασιακά τα κενά, η κατάσταση φαίνεται πως αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει. Εδώ και μήνες το Βοστάνειο αναγκάστηκε να καταργήσει τη νυχτερινή βάρδια και πλέον όσοι νέοι ασθενείς απευθύνονται για αιμοκάθαρση, τους απαντούν ότι με δυσκολία θα μπορέσουν να εξυπηρετηθούν, γιατί δεν υπάρχουν κενές θέσεις.
Κανονικά, η μονάδα με τουλάχιστον 60 ασθενείς αιμοκαθαιρόμενους, θα έπρεπε να έχει τρεις νεφρολόγους, ωστόσο υπηρετεί μόνο μία ιατρός ειδικότητας νεφρολογίας και ένας παθολόγος που μοιράζονται τις βάρδιες, που είναι καθημερινές, πρωί και απόγευμα, μετά την κατάργηση της βραδινής βάρδιας. Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, κάποιοι γιατροί ειδικότητας παθολογίας εκ των πραγμάτων καλύπτουν περιστασιακά τα κενά των δύο γιατρών, αλλιώς δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει η μονάδα.
Βάρδια χωρίς γιατρό
Κι όμως, την περασμένη εβδομάδα, σε συγκεκριμένη βάρδια, η μονάδα τεχνητού νεφρού βρέθηκε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια χωρίς γιατρό. Για όποιον μπορεί να αντιληφθεί αυτό το κενό, μπορεί να καταλάβει πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα. Οποιαδήποτε μονάδα θα μπορούσε να λειτουργήσει στο νοσοκομείο περιστασιακά χωρίς γιατρό, ωστόσο, στη μονάδα τεχνητού νεφρού για το διάστημα της τετράωρης βάρδιας που γίνεται η αιμοκάθαρση, η παρουσία γιατρού είναι υποχρεωτική, γιατί υπάρχει κίνδυνος να υποστεί επιπλοκή ασθενής, ακόμα και να κινδυνέψει η ζωή του και γι’ αυτό η ιατρική παρουσία θεωρείται επιβεβλημένη πάνω από τους αιμοκαθαιρόμενους για όση ώρα διαρκεί η αιμοκάθαρση, η οποία δεν είναι απλό πράγμα.
Όπως κατήγγειλαν ασθενείς στα Νέα της Λέσβου, «βρεθήκαμε στο μηχάνημα αιμοκάθαρσης και διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε γιατρός. Ρωτήσαμε και μας είπαν ότι αν προέκυπτε ανάγκη θα φώναζαν ένα συγκεκριμένο συνάδελφό τους, ένα συγκεκριμένο γιατρό, μας είπαν και το όνομά του, από την παθολογική που έκανε τη βάρδια του εκείνη την ώρα ο άνθρωπος, σε άλλο τομέα. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι λειτούργησε μια βάρδια στη μονάδα χωρίς γιατρό! Αυτό είναι ανήκουστο, είναι επικίνδυνο για όσους βρίσκονται σε αιμοκάθαρση. Αν συμβεί κάτι σε έναν από εμάς, είναι κρίσιμα και τα δευτερόλεπτα. Πρέπει να βρίσκεται γιατρός δίπλα, όχι να τον φωνάξουν και να έρθει μετά από 5 λεπτά».
Φυσικά οι ασθενείς δεν περιορίστηκαν μόνο στην καταγγελία στα Νέα της Λέσβου, έχουν απευθυνθεί από την περασμένη Τετάρτη στη διοίκηση του νοσοκομείου Μυτιλήνης, ζητώντας επίσημη απάντηση γιατί δεν υπήρχε γιατρός στη βάρδια, ωστόσο μέχρι και την Παρασκευή απάντηση δεν τους είχε δοθεί. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες που έκανε ο πρόεδρος του Συλλόγου Νεφροπαθών, Σίμος Ευθυμιάδης, να μιλήσει με τον διοικητή του Νοσοκομείου, Αλέκο Κουτσαντώνη, αυτό δεν κατέστη εφικτό, του είπαν ότι θα επικοινωνούσαν μαζί του αλλά δεν επικοινώνησαν μέχρι την Παρασκευή. Το ίδιο συνέβη και με άλλο νεφροπαθή που πήγε ο ίδιος στο γραφείο του διοικητή και του είπαν ότι θα τον ενημέρωναν σχετικά.
Συγγενής ασθενούς
Όπως ανέφερε την Παρασκευή στα Νέα της Λέσβου ένας πολίτης που έχει τη μητέρα του στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, «η μητέρα μου σήμερα (σ.σ. την Παρασκευή), είχε κάποια επιπλοκή. Και ευτυχώς, βρισκόταν στη θέση του ο παθολόγος κύριος Στρατής Γιαννίκος, τον οποίο και ευχαριστώ. Αν δεν υπήρχε γιατρός ίσως είχαμε σοβαρά προβλήματα. Ο συγκεκριμένος γιατρός, που μαζί με τη νεφρολόγο βρίσκονται μόνιμα στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, γνωρίζει τους ασθενείς, το ιστορικό του καθενός και ξέρουν τι να κάνουν σε περίπτωση προβλήματος. Άλλοι γιατροί που έρχονται περιστασιακά, έχει περάσει γιατρός από εδώ που μας έβλεπε για πρώτη φορά και δεν ήξερε τι να κάνει ο άνθρωπος. Η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού χρειάζεται προσωπικό, δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς γιατρούς ή με εμβαλωματικές καταστάσεις με γιατρούς που δεν βρίσκονται μόνιμα και δεν γνωρίζουν τον κάθε ασθενή και τις ιδιαιτερότητες του προβλήματός του», είπε ο συγγενής της ασθενούς.
Χωρίς αγγειοχειρουργό
Πέραν του σοβαρού προβλήματος έλλειψης γιατρών ειδικότητας νεφρολογίας, αλλά και παθολόγων που να στελεχώνουν μόνιμα τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, παρελθόν θεωρείται για το νοσοκομείο και ο αγγειοχειρουργός που συνεισέφερε αφιλοκερδώς, ο Γιώργος Μαντάς, καθώς λόγω υποχρεώσεών του τους τελευταίους μήνες έμεινε περισσότερο στην Αθήνα και υπήρχε και η εκκρεμότητα στην υπογραφή της τυπικής σύμβασης για να μπορεί να υποβοηθά στο νοσοκομείο σε συγκεκριμένους ασθενείς που υποβάλλονται για πρώτη φορά σε αιμοκάθαρση, ώστε να τους τοποθετεί χειρουργικά τις φίστουλες.
Με τα παραπάνω δεδομένα, σήμερα η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού θεωρητικά λειτουργεί εκτός νόμου, δηλαδή με προσωπικό που είναι κάτω από το προβλεπόμενο όριο που θα έπρεπε να έχει σε μόνιμη βάση και αυτό έχει να κάνει και με ένα γενικότερο ζήτημα έλλειψης ιατρικού προσωπικού στο Βοστάνειο, το οποίο ανακυκλώνοντας τους ίδιους γιατρούς προσπαθεί να καλύπτει τα κενά που υπάρχουν.
Ελπίδες
Για το φθινόπωρο υπάρχει μια ελπίδα, καθώς έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από γιατρό νεφρολόγο από νοσοκομείο των Αθηνών να επανέλθει στη γενέτειρά της και να υπηρετήσει στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης. Αυτό θα είναι πολύ σημαντική εξέλιξη, ωστόσο μέχρι αυτό να οριστικοποιηθεί και η γιατρός να έρθει τελικά στη Μυτιλήνη, αν δεν προκύψει κάτι άλλο, μπροστά μας έχουμε καλοκαίρι και η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού καλύπτει με δυσκολία τις ανάγκες των νεφροπαθών που ανήκουν στο μόνιμο πληθυσμό της Λέσβου. Πόσο δε όταν ζητήσουν συνδρομή και νεφροπαθείς που θα έρχονται από την Ελλάδα και το εξωτερικό για τις διακοπές τους.
…Καναπέδες αντί για γιατρούς
Την ώρα που οι νεφροπαθείς της Λέσβου αγωνιούν για το αν θα υπάρχει γιατρός δίπλα τους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης και ενώ η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού έφτασε στο πρωτοφανές σημείο να λειτουργήσει βάρδια χωρίς ούτε καν παθολόγο παρόντα στο χώρο, η διοίκηση του νοσοκομείου προχώρησε σε έναν διαφορετικό «εκσυγχρονισμό», στον εξωραϊσμό της μονάδας και στην αντικατάσταση του παλιού σαλονιού με καινούργιο.
Η παρέμβαση μπορεί να βελτιώνει την εικόνα του χώρου αναμονής, δεν απαντά όμως στο βασικό πρόβλημα που θέτουν οι ασθενείς: Την έλλειψη γιατρών και την αδυναμία ασφαλούς στελέχωσης μιας κρίσιμης μονάδας που αφορά ανθρώπινες ζωές.
Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι από τους νεφροπαθείς αντιμετωπίζουν την κατάσταση με πικρό χιούμορ, σχολιάζοντας σκωπτικά τις προτεραιότητες που φαίνεται να τίθενται: «Εμείς γιατρούς ζητάμε και αυτοί μας φέρνουν καναπέδες».
Και κάπως έτσι, μέσα σε μια μονάδα που παλεύει καθημερινά με τις ελλείψεις προσωπικού, το νέο σαλόνι έρχεται να υπενθυμίσει με τον πιο παράδοξο τρόπο το πραγματικό πρόβλημα ότι η μεγαλύτερη ανάγκη δεν είναι τα καινούργια έπιπλα, αλλά οι άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα στους ασθενείς όταν η ζωή τους κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή.
