Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την κοίμηση της Ηγουμένης Ευγενίας Κλειδαρά της μονάχης που δημιούργησε τη μοναστική πολιτεία, την Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ στη Θερμή και συνέδεσε το όνομά της με την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, τη σιωπηλή προσφορά και το σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο.
Η μακαριστή Ηγουμένη δεν περιορίστηκε μόνο στα πνευματικά της καθήκοντα. Στάθηκε δίπλα σε εκατοντάδες οικογένειες, βοήθησε ανθρώπους που είχαν ανάγκη και φρόντισε, με διακριτικότητα, να στηρίξει οικονομικά τις σπουδές πολλών νέων της Λέσβου, δίνοντάς τους την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.
Στη διάρκεια της διακονίας της, η Μονή του Αγίου Ραφαήλ γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, προσελκύοντας χιλιάδες προσκυνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η επιτυχία αυτή δεν έμεινε χωρίς επικρίσεις. Η ίδια βρέθηκε αρκετές φορές στο στόχαστρο σχολίων και κατηγοριών, ακόμη και για τον θρησκευτικό τουρισμό που ανέπτυξε η Μονή. Ωστόσο, όσοι τη γνώρισαν θυμούνται ότι αντιμετώπιζε κάθε δοκιμασία με σιωπή, υπομονή και μακροθυμία, χωρίς να απαντά στις επιθέσεις που δεχόταν.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε καθηλωμένη στο κρεβάτι, και εκοιμήθη τα ξημερώματα της 4ης Ιουλίου 2013, μία ημέρα μετά τον εορτασμό της επετείου της Αποκαλύψεως των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στις 3 Ιουλίου 1959 (οι τάφοι είχαν βρεθεί λίγες μέρες νωρίτερα αυτό το έτος αλλά η επέτειος καθιερώθηκε 3 Ιουλίου).
Η απουσία της άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη Μονή, αλλά και στις καρδιές των ανθρώπων που ευεργετήθηκαν από την αγάπη και την προσφορά της. Για πολλούς Λέσβιους, η Ηγουμένη Ευγενία εκτός από μοναχή, ήταν μια πνευματική μητέρα, που δίδαξε με το παράδειγμά της ότι η αληθινή αγάπη εκφράζεται μέσα από την ανιδιοτελή προσφορά στον άνθρωπο.
