Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου γράφτηκε το 1975, όμως τοποθετείται στη μετεμφυλιακή δεκαετία του ’50 και παρακολουθεί τη ζωή ενός ζευγαριού. Πρόκειται για μία πικρή κωμωδία, στην οποία εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς “αλληγορικές” προθέσεις, μια που δεν έχουμε να κάνουμε αυστηρά με μία προσωπική ιστορία, αλλά για την εικόνα της ίδιας της Ελλάδας: O Θανάσης και η Ουρανία εκπροσωπούν με έναν τρόπο μια Ελλάδα που παλεύει να σταθεί στα πόδια της, που αιμορραγεί πολιτικά, που “εκπορνεύεται” για να τα βγάλει πέρα, που προσβλέπει στην εξωτερική βοήθεια και σωτηρία – που όμως κι αυτή μένει μετέωρη – σε μια Ελλάδα που δεν μπορεί να πληρώσει καν τα έξοδα της “κηδείας” της. Συζητήσαμε με τον σκηνοθέτη και ηθοποιό, Χρήστο Τριπόδη, για την παράσταση.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΘΑΛΕΙΑ ΒΟΥΓΔΗ
-Η παράσταση μιλά για τη μιζέρια και τα αδιέξοδα μιας παλαιότερης εποχής. Ποια κοινωνικά μηνύματα παραμένουν επίκαιρα για τον σημερινό άνθρωπο που παλεύει με την οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια;
«Η παράσταση αυτή παραμένει επίκαιρη αν και έχει γραφτεί για μια άλλη εποχή. Μιλάμε για την εποχή του ’50 αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο όπου η Ελλάδα προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της με την αμερικανική βοήθεια και παράλληλα έχοντας όλοι στο μυαλό τους το αμερικανικό όνειρο του γρήγορου πλουτισμού. Αυτό κάνει και το ζευγάρι των πρωταγωνιστών. Να προσπαθεί μέσα από τον θάνατο της θείας να πλουτίσει, όχι όμως με την έννοια να γίνουν πλούσιοι αλλά μέσω της κληρονομιάς αυτής να μπορέσουν πρόσκαιρα να πάρουν μια οικονομική ανάσα».
-Οι ήρωες, ο Θανάσης και η Ουρανία, περιμένουν μια κληρονομιά για να σωθούν. Ως ερμηνευτές, δικαιολογείτε τις αποτρόπαιες σκέψεις τους λόγω της ανέχειας ή τους αντιμετωπίζετε ως θύτες;
«Οι ήρωες είναι και θύτες και θύματα. Θύματα της φτώχειας που τους ωθεί σε ένα βίο όχι έντιμο, αφού ο πρωταγωνιστής είναι ένας τεμπέλης που ζει πουλώντας τα υπάρχοντά τους, ενώ η γυναίκα του για να αγοράσει έστω μια κιλότα μπορεί να πάει με τον έμπορα. Παράλληλα και τα υπόλοιπα πρόσωπα του έργου είναι κατά τον ίδιο τρόπο και αυτοί ανήθικοι για τον τρόπο που φέρονται. Από την άλλη όμως όλοι τους είναι και θύματα μιας Ελλάδας που προσπαθεί να δημιουργήσει μια ψευτοαστική τάξη, ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα».
-Ο θεατής τι πιστεύετε ότι εισπράττει φεύγοντας από την παράσταση; Είναι μια κωμωδία ή ένα μαύρο δράμα;
«Στην πραγματικότητα είναι και τα δύο. Από τη μια στη σκηνή με τους καβγάδες του ζευγαριού και τις διάφορες σκηνές μεταξύ των γειτόνων βλέπουμε όλοι λίγο-πολύ τον εαυτό μας, από την άλλη η σκηνή με την κηδεία που θα έπρεπε να είναι η πιο τραγική τελικά βγάζει και το περισσότερο γέλιο».
Πρωταγωνιστούν: Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Νατάσσα Κοτσοβού, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Γιώργος Σουξές, Χρήστος Τριπόδης, Αγνή Χιώτη. Μαζί τους οι: Βασίλης Γιαννέλος και Βαλεντίνο Βαλάσης. Σκηνοθεσία Χρήστος Τριπόδης.
Η παράσταση θα ανέβει αύριο Τετάρτη 15 Ιουλίου, στις 9.15 το βράδυ, στο Κάστρο Μυτιλήνης.
