Ο περιβάλλων χώρος της μαρίνας Μυτιλήνης δημιουργήθηκε με πλακοστρώσεις και διαμόρφωση των πεζοδρομίων επί δημαρχίας Άρη Χατζηκομνηνού. Ένα έργο για να το χαίρονται οι Μυτιληνιοί, και το καλοκαίρι και το χειμώνα. Ωστόσο, στην πλευρά του περιβάλλοντος χώρου που βρίσκεται από τη θάλασσα, οι εικόνες είναι αυτές που βλέπετε. Εικόνες αηδίας από τα λάδια μαγειρέματος, τα αποπατήματα των ανθρώπων που έχουν μετατρέψει το χώρο σε υπαίθρια τουαλέτα και τα σκουπίδια που πετούν.
Το πρόβλημα είναι ότι στη συγκεκριμένη περιοχή βρίσκονται μόνιμα, μέρα και νύχτα, κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών, άτομα Ρομά. Δηλαδή είναι υπαίθριος καταυλισμός εδώ και τρεις Δημοτικές Αρχές. Αυτό το έργο που δημιουργήθηκε για να το χαρούν όλοι οι δημότες, κατά ένα μέρος του καταλαμβάνεται από τα συγκεκριμένα άτομα και οι εικόνες με τα λάδια από τα μαγειρέματα, με τα αποπατήματα και γενικότερα με τη δυσοσμία που την καταλαβαίνεις μόλις πατήσεις το πόδι σου, ορισμένες μέρες, δεν έχουν προηγούμενο.
Όμως αυτός είναι ένας κοινόχρηστος χώρος για όλους τους δημότες. Και μάλιστα θα λέγαμε ότι τώρα που τοποθετήθηκαν και τα ηλιακά φωτιστικά από το Τεχνικό Επιμελητήριο κατά μήκος των δρόμων της Λέσβου, τροφοδοτείται και η ιδέα να τοποθετήσει κάποια τέτοια φωτιστικά μικρότερου μεγέθους ο Δήμος, ώστε να είναι φωτισμένος ο χώρος τις νυχτερινές ώρες και το αποτέλεσμα θα είναι όμορφο για την πόλη. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να μπορούν να έχουν πρόσβαση όλοι οι δημότες στο χώρο.
Και δυστυχώς δεν είναι μόνο εκεί τα προβλήματα, το έχουμε ξαναγράψει, είναι και στο Δημοτικό Κήπο, τα παρτέρια του οποίου είναι σε μόνιμη βάση κατειλημμένα από οικογένειες Ρομά, και δεν είναι μόνο ότι τα καταλαμβάνουν, είναι ότι το σκουπίδι που πετούν δεν περιγράφεται.
