Με δύο διαφορετικά πρόσωπα εμφανίστηκε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάργαρης Σχοινάς, αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας και ιδιαίτερα η Λέσβος.
Από τη μία όταν ο ίδιος ανέλαβε είχε αναγνωρίσει ότι η ενίσχυση της Λέσβου με κτηνιάτρους καθυστέρησε περίπου έναν μήνα. Από την άλλη, στη Βουλή, απαντώντας στη σκληρή κριτική του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη για την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης, επιχείρησε να υπερασπιστεί τον σχεδιασμό του Υπουργείου.
Ο κ. Σχοινάς δήλωσε ότι συμμερίζεται τη «γκρίνια» των αγροτών για τις καθυστερήσεις, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι το νέο σύστημα «είναι μια επένδυση στο μέλλον» και ότι, εφόσον πετύχει, θα αντιμετωπιστούν πολλά από τα προβλήματα που ταλανίζουν εδώ και χρόνια τον πρωτογενή τομέα.
«Έγιναν μεγάλα λάθη» στη Λέσβο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε, όμως, η αναφορά του υπουργού στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη Λέσβο με τις επιζωοτίες.
Ο ίδιος παραδέχθηκε δημοσίως ότι έγιναν «μεγάλα» και μάλιστα «εγκληματικά λάθη», προαναγγέλλοντας ότι στο μέλλον θα ανοίξει ο φάκελος των ευθυνών.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «αφέθηκε ο ιός ανεξέλεγκτος επί μήνες», παρά τις προειδοποιήσεις προς τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Κατά τον υπουργό, η έκταση της εξάπλωσης του ιού δείχνει ότι «δεν έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει».
Την ίδια στιγμή, άσκησε κριτική και στις περιφερειακές αρχές, υποστηρίζοντας ότι η μονομερής κήρυξη του τέλους της ιχνηλάτησης έθεσε τη χώρα σε καθεστώς «κοινοτικής παρανομίας».
Και η ευθύνη του Υπουργείου;
Εδώ, όμως, προκύπτει το εύλογο ερώτημα. Αν έγιναν τόσο σοβαρά λάθη, ποιος είχε την ευθύνη να τα προλάβει και να τα αντιμετωπίσει εγκαίρως;
Γιατί η πραγματικότητα που έζησε η Λέσβος τους προηγούμενους μήνες… δεν ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο!
Η ζωονόσος είχε κάνει την εμφάνισή της από τον Μάρτιο και, σύμφωνα με τις καταγγελίες και τις διαμαρτυρίες που είχαν διατυπωθεί όλο αυτό το διάστημα, η ενίσχυση του νησιού με κτηνιατρικό προσωπικό δεν ήταν ανάλογη των αναγκών.
Τον πρώτο μήνα η ενίσχυση ήταν περιορισμένη. Κτηνίατροι έφταναν στη Λέσβο, παρέμεναν για μικρό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αποχωρούσαν, ενώ τους επόμενους μήνες η στελέχωση παρέμενε μεταβαλλόμενη και, όπως καταγγέλλεται από την τοπική πλευρά, ανεπαρκής για το μέγεθος του προβλήματος.
Χρειάστηκε να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο για να υπάρξει δραστική αλλαγή στον σχεδιασμό και να αποφασιστεί η εμπλοκή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με την αποστολή στρατιωτικών κτηνιάτρων στη Λέσβο στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Μια απόφαση που ουσιαστικά ήρθε μήνες μετά την έναρξη της κρίσης.
Οι ευθύνες μπορούν να περιμένουν;
Ο υπουργός υποστηρίζει ότι «τώρα είναι η ώρα της μάχης» και όχι της απόδοσης ευθυνών. Και πράγματι, η αντιμετώπιση μιας ενεργής επιζωοτίας απαιτεί πρώτα απ’ όλα αποτελεσματικά μέτρα στο πεδίο.
Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Όταν ο ίδιος ο αρμόδιος υπουργός μιλά για «εγκληματικά λάθη» και για έναν ιό που αφέθηκε να εξαπλώνεται επί μήνες, είναι δύσκολο να μη δημιουργούνται ερωτήματα για το ποιος έπρεπε να έχει δράσει, πότε έπρεπε να έχει δράσει και γιατί χρειάστηκε να φτάσει η κατάσταση “στο αμήν” για να κινητοποιηθεί ένας διαφορετικός μηχανισμός.
Οι κάτοικοι και οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι να τελειώσει η «μάχη» για να μάθουν τι πήγε στραβά.
Γιατί, τελικά, η αίσθηση που δημιουργείται στην τοπική κοινωνία είναι μία οτι εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι!
