Μια ιδιαίτερη συνάντηση με τη λεσβιακή ντοπιολαλιά, τη λαϊκή σάτιρα και τη θεατρική παράδοση του νησιού πραγματοποιήθηκε, το Σάββατο, στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η εκδήλωση οργανώθηκε σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Καρναβαλικό Σύλλογο «Ο Σάτυρος» και της Θεατρικής Ομάδας του Αναγνωστηρίου Αγιάσου με το Δήμο Μυτιλήνης.
Στο επίκεντρο βρέθηκε η γλωσσική ιδιαιτερότητα της Λέσβου και η ανάγκη να καταγραφεί και να διασωθεί ένας προφορικός πλούτος που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Για τα χαρακτηριστικά του λεσβιακού γλωσσικού ιδιώματος μίλησε η Αγγελική Ράλλη, ομότιμη καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, αναδεικνύοντας τη σημασία της συστηματικής καταγραφής της ντοπιολαλιάς και της μελέτης της ως ζωντανού στοιχείου της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού.
Ιδιαίτερη θέση στην εκδήλωση είχε το έργο του Στρατή Π. Αναστασέλη. Στίχοι του, γραμμένοι κατά την περίοδο 1938-1976, παρουσιάστηκαν στο πρώτο μέρος της βραδιάς, αποκαλύπτοντας τον γλωσσικό πλούτο, την ευρηματικότητα, τις έντονες εικόνες, αλλά και την αθυροστομία και την κοινωνικοπολιτική διάσταση της γραφής του.
Η παράδοση της αγιασώτικης λαϊκής σάτιρας ζωντάνεψε στη συνέχεια μέσα από το δρώμενο του καρναβαλικού γάμου, με παραδοσιακά γαμήλια τραγούδια και ζωντανή μουσική. Η σάτιρα, ο αυτοσχεδιασμός και η ντοπιολαλιά συνδέθηκαν έτσι με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της λαϊκής πολιτιστικής έκφρασης της Αγιάσου.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με απόσπασμα από το μονόπρακτο «Ζαμπνιές» του Στρατή Π. Αναστασέλη. Το έργο, γραμμένο με αφορμή το ιατρικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Μυτιλήνη το 1957, ξεχωρίζει και για τη συνύπαρξη διαφορετικών τοπικών γλωσσικών ιδιωμάτων, καθώς στους διαλόγους του ακούγονται η αγιασώτικη, η πλωμαρίτικη και η μυτιληνιά ντοπιολαλιά.
Οι «Ζαμπνιές» είχαν παρουσιαστεί για πρώτη φορά στις 23 Απριλίου 1957 από τον Ερασιτεχνικό Φιλοτεχνικό Όμιλο Μυτιλήνης «Το Μπουρίνι», σε σκηνοθεσία Χριστόφα Χατζηπαναγιώτη και Χριστόφα Κανιμά. Στη φετινή εκδήλωση το έργο παρουσίασε η Θεατρική Ομάδα του Αναγνωστηρίου Αγιάσου.
Μέσα από τον λόγο, το θέατρο, το τραγούδι και τη σάτιρα, η εκδήλωση ανέδειξε μια πλευρά της λεσβιακής πολιτιστικής κληρονομιάς που δεν βρίσκεται μόνο στα μνημεία και στα αντικείμενα, αλλά κυρίως στις λέξεις, στις φωνές και στις ιστορίες των ανθρώπων. Μια παράδοση που συνεχίζει να ακούγεται στη σκηνή, διατηρώντας ζωντανό έναν ξεχωριστό τρόπο έκφρασης και επικοινωνίας.
Οι συντελεστές των δρώμενων ήταν οι: Παναγιώτης Μιχ. Κουτσκουδής, Παναγιώτης Κορομηλάς, Αναστάσης Χατζηγιάννης, Σοφία Κουταλέλη, Γεωργία Βίγλατζη, Κατερίνα Γούναρη, Δημήτρης Κορομηλάς, Βασίλης Γυρέλης, Χρήστος Κλήμος, Μαρία Θρ. Γλεζέλη, Κώστας Ζαφειρίου, Στρατής Καζαντζής, Ερμόλαος Κατζουρίδης, Θεόφιλος Χτενέλης, Μαρία Ε. Αϊβαλιώτου, Γρηγόρης Λιγέλης, Γεωργία Βίγλατζη, Γιάννης Αλ. Παπάνης, Χρήστος Κλήμος, Θρασύβουλος Γλεζέλης, Γιώτα Δ. Κορομηλά, Ελένη Δ. Κορομηλά, Μερόπη Καρέτου και Αθανασία Κορομηλά-Κουτσκουδή.
