Έσβησε ένα μικρό καντηλάκι στη γη της Λέσβου – στην αγκαλιά του Πανάγαθου η μοναχή Μεθοδία

Spread the love

Έσβησε ένα μικρό καντηλάκι στη γη της Λέσβου, μα το φως του θα συνεχίσει να φωτίζει αιώνια τη Μονή της Μυρσινιώτισσας…

Το σπουργιτάκι της Μυρσινιώτισσας πέταξε σήμερα ψηλά. Η γλυκιά αδελφή Μεθοδία, η κατά κόσμον Μαριάνθη Ρουμελιώτη, έκλεισε τα μάτια της σε ηλικία 97 ετών, αφήνοντας πίσω της μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στην προσευχή, στην υπακοή, στην προσφορά και στην ανιδιοτελή αγάπη προς την Παναγία.

Από παιδάκι ακόμη, η ζωή της ήταν δεμένη με την αγκαλιά της Υπεραγίας Θεοτόκου και με το ιστορικό μοναστήρι της Μυρσινιώτισσας, στην Καλλονή της Λέσβου, το ιερό αυτό καθίδρυμα που ανήγειρε ο Άγιος Ιγνάτιος ο Αγαλλιανός.

Εκεί μεγάλωσε. Εκεί ανδρώθηκε πνευματικά. Εκεί έμαθε να ζει αθόρυβα, να υπηρετεί χωρίς να ζητά, να προσφέρει χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Δεν αναζήτησε ποτέ τα μεγάλα και τα εντυπωσιακά. Η αγιότητα της δικής της ζωής κρυβόταν στα απλά, στα καθημερινά, στα ταπεινά, εκεί όπου η ψυχή συναντά τον Θεό.

Ήταν το σπουργιτάκι της Μυρσινιώτισσας. Μια μορφή γλυκιά, σεμνή και αγαπημένη, από εκείνες που δεν κάνουν θόρυβο, αλλά αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στις καρδιές των ανθρώπων.  Ήταν η τελευταία μοναχή της λεγόμενης παλιάς αδελφότητας.

Και ποιος δεν θυμάται τα ευλογημένα φαγητά της! Η χρυσοχέρα μαγείρισσα της Μονής, με τα ευλογημένα χέρια και την καρδιά γεμάτη καλοσύνη, που μαγείρευε όχι απλώς για να χορτάσει τον κόσμο, αλλά σαν να πρόσφερε σε κάθε άνθρωπο ένα κομμάτι από την αγάπη της. Από τα χέρια της γεύτηκαν το ευλογημένο φαγητό οι αδελφές της Μονής, αλλά και πλήθος προσκυνητών, επισκεπτών και φιλοξενουμένων, στις μεγάλες γιορτές, στα πανηγύρια και σε κάθε περίσταση που οι πόρτες του μοναστηριού άνοιγαν για να υποδεχθούν τον κόσμο.

Πόσες αναμνήσεις, πόσες ευλογημένες στιγμές, πόσες σιωπηλές προσφορές! Πόσοι άνθρωποι πέρασαν από εκεί και γεύτηκαν, μαζί με το φαγητό, τη ζεστασιά μιας ψυχής που ήξερε να αγαπά μέσα από την υπηρεσία.

Η αδελφή Μεθοδία υπήρξε η τελευταία μοναχή της παλαιάς αδελφότητας. Με την αναχώρησή της κλείνει ένα μεγάλο και πολύτιμο κεφάλαιο της ιστορίας της Μυρσινιώτισσας. Ένα κεφάλαιο γραμμένο με προσευχές, κόπους, στερήσεις, υπομονή, αυταπάρνηση και βαθιά πίστη.

Μαζί της φεύγει ένας ζωντανός κρίκος με μια άλλη εποχή του μοναχισμού. Με εκείνες τις παλιές μοναχές που υπηρέτησαν την Παναγία και τον Άγιο Ιγνάτιο με απλότητα, αυθεντικότητα και αφοσίωση. Ψυχές που δεν χρειάζονταν μεγάλα λόγια για να φανερώσουν την πίστη τους, γιατί μιλούσε γι’ αυτές ολόκληρη η ζωή τους.

Και τώρα, αδελφή Μεθοδία,εκεί ψηλά θα έχεις συναντήσει ξανά τις αγαπημένες αδελφές σου, εκείνες που προηγήθηκαν, εκείνες με τις οποίες μοιράστηκες την προσευχή, τον μόχθο, τις χαρές και τις δοκιμασίες της μοναχικής ζωής. Θα έχεις ανταμώσει τις σεβάσμιες μορφές που πέρασαν από το ίδιο μοναστήρι, που αγάπησαν την Παναγία και υπηρέτησαν τον Άγιο με όλη τη δύναμη της ψυχής τους.

Και ίσως τώρα, εκεί στην ουράνια πολιτεία, να συνεχίζεις να προσφέρεις με τον ίδιο γλυκό τρόπο, όπως έκανες μια ολόκληρη ζωή στη γη.

Η Μυρσινιώτισσα θα είναι πια πιο σιωπηλή χωρίς εσένα. Οι τοίχοι της θα θυμούνται τα βήματά σου, οι χώροι της την παρουσία σου, οι παλιές αδελφές θα σε αναζητούν στις αναμνήσεις και όσοι σε γνώρισαν θα θυμούνται με συγκίνηση το χαμόγελο, την καλοσύνη και την απλότητά σου.

Μα πάνω απ’ όλα, θα σε θυμάται η Παναγία, στην αγκαλιά της οποίας πέρασες ολόκληρη τη ζωή σου.

Καλό ουρανό,  μοναχή Μεθοδία! Ας είναι ελαφρύ το χώμα της λεσβιακής γης που θα σκεπάσει το σεπτό σου σκήνωμα. Και ας είναι φωτεινή η αιωνιότητα που ανοίγεται μπροστά σου.

Το μικρό σπουργιτάκι της Μυρσινιώτισσας  πέταξε εκεί όπου δεν υπάρχουν πια πόνοι, γηρατειά και αποχωρισμοί.

Στην αγκαλιά του Χριστού και της Παναγίας, εκεί όπου η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ.

Μείνετε ενημερωμένοι με τα πιο σημαντικά νέα

Πατώντας το κουμπί Εγγραφή, επιβεβαιώνετε ότι έχετε διαβάσει και συμφωνείτε με τηνΠολιτική Απορρήτου και τουςΌρους Χρήσης
Διαφήμιση