Άντε, να πει κανείς, η σημαία με τα αστέρια της Ευρώπης, σχισμένη, δεν πειράζει. Άντε σχισμένη και η σημαία της Περιφέρειας, ε, και τι έγινε. Αλλά το να βλέπει κανείς σε αυτή την κατάσταση τη σημαία την ελληνική, αισθάνεται ένα ρίγος. Ιδιαίτερα όταν έχει ταξιδέψει στην Τουρκία και έχει διαπιστώσει ότι σε κάθε γωνιά της γείτονος χώρας, ακόμα και στα πιο απίθανα σημεία, εκτός του ότι συναντάς παντού ιστούς με σημαίες, είναι όλες τους, μα όλες, ολοκαίνουργιες. Λες και κάτω από κάθε ιστό υπάρχει ένας άνθρωπος και αντικαθιστά τις σημαίες μόλις φθαρούν. Αυτό στην Τουρκία είναι πραγματικά απίστευτο. 

Και εδώ στην Ελλάδα το ακριβώς αντίθετο. Το σύμβολο της πατρίδας μας, το σύμβολο των αγώνων του ελληνικού έθνους, κουρελόπανο. Αλλά τι να περιμένει κανείς από ένα κράτος που έχει άλλες προτεραιότητες… Η σημαία είναι τοποθετημένη στο χώρο του πάρκινγκ της Μυτιλήνης, εκεί όπου εκπαιδεύονται οι οδηγοί των δικύκλων για να πάρουν τα διπλώματά τους. Και εφόσον δεν μπορεί να αντικαθίσταται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, καλό θα είναι η Περιφέρεια, που έχει την ευθύνη, να τις καταργήσει και τις τρεις τις σημαίες. Δεν χρειάζονται σημαίες σε αυτό το σημείο. Και σε τελική ανάλυση, τι να τις κάνουν τις σημαίες όταν η εικόνα είναι αυτής της κατάντιας.