Έναν μικρό σταυρό, ένα πολύτιμο κειμήλιο που έφτασε στη Λέσβο από τα απέναντι παράλια, μαζί με τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, έδειξε εμφανώς συγκινημένος στο τέλος της αρτοκλασίας ο π. Αθανάσιος Γιουσμάς, κατά τη διάρκεια της τελετής  μνήμης των Αγίων Μικρασιατών Νεομαρτύρων στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντα.

Ο σταυρός αυτός, που προέρχεται από τα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, κουβαλά μαζί του μια ιστορία που παραμένει άγνωστη. Όπως ανέφερε ο π. Αθανάσιος, από τότε που τον απέκτησε, σε πολύ νεαρή ηλικία, δεν έπαψε να αναρωτιέται σε ποιον ανήκε και τι απέγινε ο άνθρωπος που τον φορούσε.

Το κειμήλιο έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο τον ιερέα, καθώς προέρχεται από προσφυγική οικογένεια. Οι πρόγονοί του, κυνηγημένοι από τη Μικρά Ασία κατά τον ξεριζωμό του 1922, έφτασαν στην περιοχή των Μιστεγνών.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο σταυρός. Η πίσω πλευρά του έχει αποκολληθεί. Ο π. Αθανάσιος, εμφανώς συγκινημένος, ανέφερε ότι αυτό πιθανόν συνδέεται με τις συνθήκες μέσα στις οποίες διασώθηκε το κειμήλιο, σημειώνοντας πως, κατά την εκτίμησή του, αυτο δειχνει τη μανία των Τούρκων που επιχείρησαν να ανοίξουν το πίσω μέρος, αναζητώντας να βρουν αν υπάρχει κάτι κρυμμένο στο εσωτερικό του.

Έτσι, ένας μικρός σταυρός έγινε για λίγες στιγμές ο πιο δυνατός «μάρτυρας» μιας ολόκληρης εποχής. Ένα αντικείμενο που σώθηκε από τον ξεριζωμό και πέρασε από γενιά σε γενιά, χωρίς να γνωρίζουμε ποτέ το όνομα εκείνου που το φορούσε.