«Εδώ και τρεις μήνες το νησί μας ζει μια τραγωδία. Περισσότερα από τα μισά ζώα του νησιού μας έχουν σφαχτεί για μια αρρώστια που μπορεί να είναι μεταδοτική στα ζώα, όπως λένε οι επιστήμονες, αλλά δεν είναι επικίνδυνη για τους ανθρώπους. Πολλά χρόνια υπήρχε η αρρώστια στο νησί μας, αλλά κανένα ζώο δεν πέθανε από αυτή. Το περνούσαν σαν μια απλή γρίπη. Οι άνθρωποι κατανάλωναν τα προϊόντα τους και κανένας δεν έπαθε τίποτα.
-Γιατί λοιπόν σκοτώνετε τα ζώα μας;
-Γιατί θέλετε να εξαφανίσετε όλη την κτηνοτροφία του νησιού;
-Δεν γνωρίζετε ότι θα πεινάσουν οι κάτοικοι και κτηνοτρόφοι θα εγκαταλείψουν τα χωριά για να βρουν αλλού δουλειά;
-Δεν μας σκέφτεστε; Σε όλα τα χωριά της Δυτικής Λέσβου τα παιδιά βιώνουν μέσα στις οικογένειές τους αυτό το δράμα και είναι πολύ λυπημένα. Συμμετέχουμε σε πρόγραμμα για τοπικά προϊόντα της Λέσβου και τα μισά από αυτά θα πάψουν να υπάρχουν λόγω των επιλογών που κάνατε.
-Μια σπάνια φυλή προβάτων της Λέσβου θα εξαφανιστεί.
Σας παρακαλούμε πολύ λυπηθείτε μας. Σκεφτείτε ότι ένα μέρος της κτηνοτροφίας της Ελλάδας στηρίζεται από τη Λέσβο. Τα ζώα οι κτηνοτρόφοι τα έχουν σαν τα παιδιά τους.
-Κάντε κάτι να λυθεί το πρόβλημα».
Με εκτίμηση
Τα παιδιά της Γ’ τάξης
του Δημοτικού σχολείου Αγίας Παρασκευής Λέσβου
