Σε μια από τις πιο πυκνές και φορτισμένες συνεδριάσεις του δημοτικού Συμβουλίου Μυτιλήνης, εγκρίθηκε τελικά, μόνο με τις ψήφους της δημοτικής πλειοψηφίας, το Τεχνικό Πρόγραμμα για το 2026. Ένα πρόγραμμα φιλόδοξο, πολυσέλιδο, γεμάτο έργα και δράσεις, το οποίο όμως απέχει σημαντικά από τις πραγματικές και διαθέσιμες οικονομικές δυνατότητες του δήμου.
Την ώρα που το σύνολο των έργων που προγραμματίζεται να υλοποιηθεί από ίδιους πόρους αγγίζει τα 19 εκατομμύρια ευρώ, η ΣΑΤΑ, η βασική κρατική χρηματοδότηση των ΟΤΑ, ανέρχεται μόλις σε 1.220.000 ευρώ. Η δυσαναλογία αυτή διαπέρασε όλη τη συνεδρίαση και ανέδειξε το τεχνικό πρόγραμμα περισσότερο ως κατάλογο ευχών παρά ως συνεκτικό και εφαρμόσιμο σχεδιασμό.
Η κριτική για «μη υλοποιήσιμο πρόγραμμα»
Η παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης, με επικεφαλής τη Νίκη Τσιριγώτη, καταψήφισε το τεχνικό πρόγραμμα. Στη δήλωσή της τόνισε ότι το πρόγραμμα, όπως και τα προηγούμενα, συντάχθηκε στη βάση ενός πλαισίου που «μετατρέπει την τοπική αυτοδιοίκηση σε μοχλό άσκησης αντιλαϊκής πολιτικής». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά με δήλωσή της στα Νέα της Λέσβου «το τεχνικό πρόγραμμα είναι ανεπαρκές σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. Δεν υπάρχει στοχευμένος σχεδιασμός σε έργα που προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία του λαού, όπως αντισεισμικός έλεγχος, αντιπλημμυρική προστασία, παρεμβάσεις στον πρωτογενή τομέα, ουσιαστική αγροτική οδοποιία και αρδευτικά έργα».
Επιπλέον τόνισε ότι «προβλέπονται έργα περίπου 19 εκατ. ευρώ από ίδιους πόρους, τη στιγμή που η κρατική χρηματοδότηση για τον Δήμο φθάνει μόλις τα περίπου 1,3 εκατ. ευρώ. Όσα έργα είναι ενταγμένα στους ίδιους πόρους δεν πρόκειται να προχωρήσουν και παραμένουν ουσιαστικά ανενεργά. Άρα, τα έργα αυτά το πιθανότερο είναι ότι παραπέμπονται στις καλένδες».
Αναλυτικά η δήλωση της Νίκης Τσιριγώτη έχει ως εξής: «Συζητάμε για το τεχνικό πρόγραμμα για το έτος 2026, που και αυτό όπως και τα προηγούμενα, καταρτίστηκε στη βάση του υφιστάμενου αντιδραστικού πλαισίου που διέπει την τοπική διοίκηση, καθιστώντας την βασικό μοχλό άσκησης της αντιλαϊκής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, που διαχρονικά υπηρετούν κυβερνήσεις και τοπικές αρχές. Παρά τον όγκο των έργων, των τίτλων και των ποσών, και το φετινό τεχνικό πρόγραμμα όχι μόνο είναι ανεπαρκές και ελάχιστο με βάση τις πραγματικές ανάγκες για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, αλλά αποδεικνύει και στην πράξη ότι οι λαϊκές ανάγκες τελικά θυσιάζονται και δεν είναι προτεραιότητα. Κι όλα αυτά γιατί και δεν υπάρχει συγκεκριμένη στόχευση σε έργα που προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία του λαού μας (αντισεισμικού ελέγχου και θωράκισης, αντιπλημμυρικής -πολιτικής προστασίας, έργα στήριξης του πρωτογενούς τομέα, ουσιαστικές και μεγάλες παρεμβάσεις αγροτικής οδοποιίας, σε αρδευτικά έργα κλπ.), αλλά και γιατί το τεχνικό πρόγραμμα θα παραμένει απλή έκθεση ιδεών και γράμμα κενό από τη στιγμή που η κρατική χρηματοδότηση είναι ελάχιστη. Είναι ενδεικτικό ότι στο τεχνικό πρόγραμμα προϋπολογίζονται έργα της τάξης των 19 περίπου εκατομμυρίων ευρώ από ίδιους πόρους του δήμου, όταν η κρατική χρηματοδότηση που δίνεται είναι της τάξης του 1,3 εκατομμυρίου ευρώ! Άρα τα έργα αυτά το πιθανότερο είναι ότι παραπέμπονται στις καλένδες».
Ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, Κώστας Κατσαρός, τοποθετήθηκε με σαφήνεια υποστηρίζοντας ότι «από τις 147 ενέργειες που περιλαμβάνει το τεχνικό πρόγραμμα, συνολικού προϋπολογισμού 18,5 εκατ. ευρώ, ο δήμος δεν διαθέτει τα αντίστοιχα χρήματα για να τις υλοποιήσει». Υπογράμμισε, δε, ότι «ο σχεδιασμός έχει έντονα «οραματικό χαρακτήρα», καθώς έχουν ενσωματωθεί σχεδόν όλες οι προτάσεις των προέδρων των κοινοτήτων, χωρίς διαβάθμιση προτεραιοτήτων και χωρίς εκτίμηση χρηματοδοτικής επάρκειας».
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την εγγραφή 500.000 ευρώ για τη στατική αποκατάσταση του παλιού κολυμβητηρίου, ένα έργο με “ιστορικό” αδιέξοδο, το οποίο απαιτεί επενδυτική προσέγγιση πολλαπλάσιου μεγέθους και πολύ πιο συγκεκριμένο σχεδιασμό από αυτόν που αποτυπώνεται στο πρόγραμμα.
Η αποχώρηση της μείζονος αντιπολίτευσης
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διαδικασία της ψηφοφορίας δεν συμμετείχε η παράταξη “Νέα Δράση – Νέος Δήμος” με επικεφαλής τον Πανάγο Κουφέλο, καθώς είχε αποχωρήσει νωρίτερα. Η αποχώρηση ήρθε ύστερα από έντονη φραστική αντιπαράθεση με αφορμή την τοποθέτηση του δημοτικού συμβούλου και πρώην προέδρου της ΔΕΔΑΠΑΛ, Γιώργου Αλεξίου, για την εκλογή του νέου προεδρείου του ΦΟΔΣΑ, κάτι που δεν υπήρχε στην ημερήσια διάταξη, ούτε τέθηκε προ ημερήσιας διάταξης και η οποία προκάλεσε την έντονη αντίδραση του δημοτικού συμβούλου, Κώστα Φραγκόπουλου. Οι χαρακτηρισμοί, δε, που απευθύνθηκαν προς τον δημοτικό σύμβουλο της παράταξης Κουφέλου, Κώστα Φραγκόπουλο, στάθηκαν αιτία να καταγγελθούν στη συνέχεια από τη μείζονα αντιπολίτευση με επίσημη ανακοίνωση.
Ένα πρόγραμμα που αφήνει ξεκάθαρο αποτύπωμα
Το τεχνικό πρόγραμμα του 2026, όπως εγκρίθηκε, χαράζει μια πραγματικότητα με σταθερά χαρακτηριστικά καθώς τα περισσότερα έργα που προβλέπονται δεν μπορούν να υλοποιηθούν από ίδιους πόρους, καθώς το χρηματοδοτικό κενό μεταξύ των 19 εκατ. και του 1,22 εκατ. της ΣΑΤΑ είναι δύσκολο έως αδύνατον να καλυφθεί.
Ο δήμος θα πρέπει να αναζητήσει πρόσθετα χρηματοδοτικά εργαλεία, ευρωπαϊκά ή εθνικά, καθώς στο τεχνικό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονται συνολικά 272 έργα, προκειμένου αυτά να αποκτήσουν πιθανότητες υλοποίησης μέσα στο 2026. Η απουσία ιεράρχησης και προτεραιοτήτων δυσκολεύει την ωρίμανση σημαντικών παρεμβάσεων, ιδίως, όσων σχετίζονται με την καθημερινότητα των πολιτών και τις ανάγκες ασφάλειας και προστασίας. Η πολιτική αντιπαράθεση που σημάδεψε τη συνεδρίαση επιβαρύνει το κλίμα συνεργασίας, το οποίο, είναι αναγκαίο για την προώθηση μεγάλων έργων. Σε μια εποχή που οι συνθήκες απαιτούν στοχευμένες επιλογές, ισχυρό σχεδιασμό και ουσιαστική χρηματοδότηση, το τεχνικό πρόγραμμα του 2026 αποτυπώνει ξεκάθαρα ότι το χάσμα ανάμεσα στις ανάγκες και στα διαθέσιμα μέσα παραμένει μεγάλο. Και όσο αυτό το χάσμα δεν γεφυρώνεται, το πρόγραμμα παραμένει μια συνοπτική καταγραφή προθέσεων, παρά ένας εφαρμόσιμος οδικός χάρτης για το μέλλον του δήμου Μυτιλήνης.
