ΑΠΟΨΗ: Αλίμονό τους…

Με όλα όσα έχουν αποκαλυφθεί και συνεχίζουν να αποκαλύπτονται για τον προδοτικό ρόλο συγκεκριμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κάποιοι εδώ στη Λέσβο θα πρέπει να κρύβονται, δυστυχώς όμως επειδή δεν έχουν «τσίπα» τώρα εμφανίζονται και βασιλικότεροι του βασιλέως, λες και το παρελθόν του καθενός μπορεί να σβήσει!

Είναι δύσκολο να ξεχάσει η τοπική κοινωνία ότι συγκεκριμένα συμφέροντα στήριξαν και στηρίζουν συλλήβδην τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Και καθώς εμφανίζονται και με το προσωπείο του προοδευτικού (αν και πίσω από τις μάσκες, η φασίζουσα νοοτροπία τους και οι γκανγκστερικές μέθοδοι που χρησιμοποιούν για να επιβάλουν τη δική τους αλήθεια ξεχειλίζουν!), οποιοσδήποτε πολίτης ή συλλογικός φορέας τοποθετούνταν κατά ΜΚΟ γινόταν δακτυλοδεικτούμενος, τον στοχοποιούσαν ως  «ακροδεξιό», «φασίστα» και «εθνικιστή».

Τους βόλευε σημαντικά και το γεγονός της δραστηριοποίησης της φιλοναζιστικής Χρυσής Αυγής τα προηγούμενα χρόνια στην περιοχή μας, ώστε να εμπλακούν με αυτό το μόρφωμα και να κατηγορούν κάθε αντίθετη φωνή από τη δική τους, όσο δημοκρατική κι αν ήταν! Κάθε πολίτης που τολμούσε να πει μια κουβέντα για το μεταναστευτικό να βαφτίζεται χρυσαυγίτης. Ήταν τελικά πολύ καλά στημένο το παιχνίδι τους, είχαν ακριβώς τον ίδιο προδοτικό ρόλο με τις ΜΚΟ που στήριζαν και από τις οποίες προφανώς τρέφονταν, ήταν όμως διαφορετικά γρανάζια της ίδιας μηχανής. Εκείνοι είχαν το ρόλο να τρομοκρατήσουν κάθε πολίτη που προσπαθούσε να σηκώσει το ανάστημά του στην ανεξέλεγκτη δράση των ΜΚΟ στη Λέσβο, ώστε να μην υπάρχουν αντιδράσεις. Κάθε πολίτης που επιχειρούσε να ψελλίσει μια κουβέντα για τη δράση των ΜΚΟ έβλεπε την επομένη να τον «φωτογραφίζουν» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να τον  βαπτίζουν «Χρυσαυγίτη»! Κάπως έτσι ο δρόμος των ΜΚΟ που πρόδιδαν τη Λέσβο και την Ελλάδα έμενε ανοιχτός και χωρίς εμπόδια. Μεγάλη, βλέπετε, η μπίζνα του μεταναστευτικού, πολλά και τα λεφτά. Και υπάρχουν και βαρύτατες κυβερνητικές ευθύνες, καθώς το γεγονός ότι βρήκαν κάποιους από αυτούς δεν σβήνει ότι αυτές οι οργανώσεις, στελέχη των οποίων τώρα διώκονται, αλώνιζαν στη Λέσβο για χρόνια ολόκληρα και ανεξέλεγκτα.

Όλα τα παραμύθια όμως έχουν ένα τέλος και εν προκειμένω τέλειωσε και το δικό τους παραμύθι! Σήμερα πλέον που ο μύθος της αλληλεγγύης έχει καταρρεύσει όταν αυτή εκφράζεται με τιμολόγιο, κάποιοι εδώ στη Μυτιλήνη νομίζουν ότι η κοινωνία έχει ξεχάσει το ρόλο τους. Δυστυχώς όμως για τους ίδιους τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Η κοινωνία μας είναι μικρή και γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Οι αποκαλύψεις για τον προδοτικό ρόλο στελεχών συγκεκριμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων κάνουν αυτή την κοινωνία πιο έμπειρη, σε τέτοιο σημείο ώστε να μην μπορέσει ποτέ ξανά, ελπίζουμε, να βρεθεί εκβιαζόμενη από τίποτα και από κανέναν.

Ο χειρότερος εχθρός των τοπικών κοινωνιών δεν είναι ούτε οι ΜΚΟ όσες τουλάχιστον από αυτές εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα και έχουν προδοτικό ρόλο, ούτε τίποτα άλλο.  Εχθρός είναι η ασθενής μνήμη των Ελλήνων πολιτών σε σημείο ώστε σήμερα οι ΜΚΟ να είναι κράτος εν κράτει ενώ 10 χρόνια πριν, η ελληνική κοινωνία ξόρκιζε αυτές τις Οργανώσεις στο άκουσμα των σκανδαλωδών χρηματοδοτήσεων τους.