Σκληρή επίθεση κατά της κυβέρνησης εξαπολύει το ΚΚΕ, με αφορμή την απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος για την έξαρση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, αναφορικά με τα εμβόλια. Την ερώτηση είχε καταθέσει ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης.
Σύμφωνα με το ΚΚΕ, η απάντηση της Κομισιόν «αποκαλύπτει αντιφάσεις και υποκρισία» και, όπως υποστηρίζει, ουσιαστικά εκθέτει τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί αναγκαστικών επιλογών στη διαχείριση της ζωονόσου.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κάνει λόγο για μια εξέλιξη που «δεν ήταν αναπόφευκτη», αλλά όπως αναφέρει συνδέεται με πολιτικές επιλογές που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών και των εξαγωγικών τους προτύπων. Παράλληλα, ασκεί κριτική τόσο στην ελληνική κυβέρνηση όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστηρίζοντας ότι λειτουργούν με κοινό άξονα πολιτικής.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ζήτημα των εμβολιασμών, όπου το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική επιτρέπει μεν ευελιξία στα κράτη-μέλη, όμως στην πράξη – όπως σημειώνει – τα κριτήρια διαμορφώνονται με βάση τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και τις εξαγωγικές ισορροπίες. Στο πλαίσιο αυτό, το κόμμα αναφέρει ως παράδειγμα τη διαφορετική αντιμετώπιση μεταξύ κρατών, όπως η Κύπρος και η περίπτωση της Λέσβου.
Παράλληλα, το ΚΚΕ συνδέει τη σημερινή κατάσταση με τις διαχρονικές υποχρηματοδοτήσεις και τις ελλείψεις προσωπικού στις κτηνιατρικές υπηρεσίες, τις οποίες αποδίδει σε πολιτικές λιτότητας και διοικητικής αποδυνάμωσης των δημόσιων δομών. Όπως αναφέρει, αυτό έχει ως αποτέλεσμα καθυστερημένες παρεμβάσεις και ανεπαρκή έλεγχο της νόσου.
Στο ίδιο πλαίσιο, το κόμμα ασκεί κριτική και στα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι δεν καλύπτουν επαρκώς τις ζημιές των παραγωγών και συνοδεύονται από γραφειοκρατικούς περιορισμούς που δυσκολεύουν την πρόσβαση σε ουσιαστική στήριξη.
Το ΚΚΕ καταλήγει ότι κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ένωση φέρουν «από κοινού ευθύνη» για τη διαχείριση της κρίσης, κάνοντας λόγο για πολιτικές που αντιμετωπίζουν περιοχές, όπως η Λέσβος, ως «αναλώσιμες ζώνες» και αφήνουν εκτεθειμένους τους κτηνοτρόφους στις συνέπειες της ζωονόσου.
