Όταν η Σοβιετική Ένωση άρχισε να αφαιρεί τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημόσιους χώρους, διέταξαν να κατεβεί η εικόνα της Παναγίας από το χειρουργείο όπου εργαζόταν ο Άγιος Λουκάς. Εκείνος, αρνούμενος να συμβιβαστεί, σταμάτησε να χειρουργεί.
Λίγο καιρό μετά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο η σύζυγος ενός υψηλόβαθμου στελέχους του κόμματος, η οποία χρειαζόταν επείγουσα και εξαιρετικά δύσκολη επέμβαση. Κανένας άλλος γιατρός δεν αναλάμβανε την ευθύνη. Ο Άγιος Λουκάς δήλωσε ξεκάθαρα:
«Αν δεν επιστρέψει η εικόνα στη θέση της, εγώ δεν αγγίζω το νυστέρι»
Μπροστά στον κίνδυνο του θανάτου, η διοίκηση υποχώρησε, η εικόνα μπήκε ξανά στη θέση της, η επέμβαση πέτυχε και ο Άγιος συνέχισε να χειρουργεί κάτω από το βλέμμα της Θεοτόκου.
Απ’ το βιβλίο του Αγίου Λουκά «Αγάπησα το μαρτύριο»:
Αν και ο Άγιος Λουκάς αντιμετώπισε προβλήματα λόγω της πίστης του στο Θεό τελικά η Σοβιετική Ένωση τον τίμησε για την προσφορά του ως ιατρού πίσω όμως από αυτό ίσως βρίσκεται η έμμεση αναγνώριση της αγιότητάς του. Ιδιαίτερη τιμή σήμερα για τον ενοριακό ναό Ταξιαρχών της Πελόπης που φυλάσσεται ως θησαυρός ένα τεμάχιο από το λείψανο του Αγίου και ο πατέρας Χρήστος προσπαθεί να αναδείξει το προσκύνημα.
