Η μητέρα αποτελεί διαχρονικά έναν από τους θεμελιώδεις πυλώνες της κοινωνίας. Είναι η πρώτη αγκαλιά, η πρώτη δασκάλα, το πρότυπο της ανιδιοτελούς αγάπης και της προσφοράς. Μέσα από τη μητρική φροντίδα διαμορφώνονται χαρακτήρες, αξίες και συνειδήσεις, διαμορφώνεται ουσιαστικά το μέλλον της ίδιας της κοινωνίας.
Σε μια εποχή που όλα κινούνται με γρήγορους ρυθμούς και οι δυσκολίες της καθημερινότητας συχνά αποθαρρύνουν τη δημιουργία οικογένειας, ο ρόλος της μητέρας αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Η υπογεννητικότητα που παρατηρείται σήμερα δεν είναι απλά ένα δημογραφικό πρόβλημα, αλλά ένα βαθιά κοινωνικό φαινόμενο, που αντικατοπτρίζει ανασφάλειες, φόβους και αλλαγές στις προτεραιότητες της ζωής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν γυναίκες που αποτελούν φωτεινά παραδείγματα δύναμης, πίστης και αφοσίωσης. Γυναίκες της βιοπάλης, που παρά τις δυσκολίες, τις στερήσεις και τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, επέλεξαν συνειδητά το δρόμο της μητρότητας και τον τίμησαν στο έπακρο.
Σήμερα με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας, τιμούμε μια τέτοια γυναίκα. Μια πολύτεκνη μητέρα 10 παιδιών, τη Μυρσίνη Αράμπογλου, που με αγώνα, θυσίες και απέραντη αγάπη κατάφερε να μεγαλώσει μια ολόκληρη οικογένεια. Η ζωή της δεν είναι μόνο μια προσωπική ιστορία, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα για όλους μας, μια υπενθύμιση ότι ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες η αγάπη, η θέληση και η πίστη μπορούν να δημιουργήσουν θαύματα.
Η κυρία Μυρσίνη δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Εδώ και δεκαετίες μαζί με τον σύζυγό της, τον κύριο Δημήτρη, διατηρούν ένα από τα πιο παλιά ψητοπωλεία της πόλης, τον «Πολύτεκνο» στο Φανάρι. Η ίδια ακούραστη ακόμα και σήμερα στα 71 της χρόνια κατεβαίνει κάθε μέρα στο μαγαζί και φτιάχνει τις σαλάτες, ελέγχει τα ψυγεία για τυχόν ελλείψεις, και βοηθά όπου χρειάζεται, αν και παιδιά και εγγόνια έχουν αναλάβει πια όλους τους κεντρικούς ρόλους στο ψητοπωλείο.
Η κυρία Μυρσίνη, χαμογελαστή, με τον καλό λόγο στο στόμα, μας διηγείται τη ζωή της. Μητέρα 10 παιδιών, δύο αγοριών και οκτώ κοριτσιών, γιαγιά με 22 εγγόνια και 4 δισέγγονα νιώθει πως η ζωή της έδωσε τα καλύτερα δώρα. Στην ερώτησή μας αν ήταν επιλογή της να κάνει τόσα παιδιά, μας είπε ότι και η ίδια ήθελε να κάνει πολλά παιδιά γιατί τα αγαπούσε πολύ, αλλά κυρίως ο άντρας της, ο κύριος Δημήτρης, επειδή δεν γνώρισε πατέρα (αφού γεννήθηκε λίγο μετά που έχασε τον πατέρα του) ήθελε να κάνει μια μεγάλη οικογένεια. «Δόξα τω Θεώ» – λέει η ίδια – «ο άντρας μου είναι ένας χρυσός άνθρωπος και πάντα ήταν δίπλα μου σε όλα».
Την ρωτάμε πόσο δύσκολη ήταν η ζωή με 10 παιδιά και την ίδια εργαζόμενη. Μας εξήγησε πως δεν είχε βοήθεια από κανέναν παρά μόνο από τον άντρα της. Τα παιδιά τα μεγάλωσαν μόνοι τους ενώ δούλευαν. Εκείνη είχε δύο παιδιά από τον πρώτο της γάμο και μετά παντρεύτηκε τον κ. Δημήτρη με τον οποίο ζουν μαζί 47 χρόνια και έχουν κάνει 8 παιδιά. Αν και η ίδια δούλευε 18 ώρες την ημέρα στο ψητοπωλείο, παρόλα αυτά δεν έλειπε τίποτα από τα παιδιά. Το σπίτι ήταν πάντα καθαρό, εκείνα καλοντυμένα και προσεγμένα πήγαιναν στο σχολείο και όλα δούλευαν ρολόι. «Με τρεις ώρες ύπνο το 24ωρο ήμουν για χρόνια αλλά όλα τα κατάφερνα μόνη με τον άντρα μου», μας λέει. Τα χρόνια κύλησαν, τα παιδιά μπήκαν στο μαγαζί ή πήραν το δρόμο τους, αλλά μέχρι σήμερα εκείνη σηκώνεται από τα ξημερώματα και μαγειρεύει για όλα τα παιδιά. «Θέλω να βοηθώ ακόμα και τώρα όπως μπορώ. Να περνάνε τα παιδιά και τα εγγόνια από το σπίτι και να έχω πάντα φαγητά να φάνε, να πάρουν στα σπίτια τους. Τα παιδιά μου για μένα είναι τα πάντα. Είναι όλη μου η περιουσία».
Η ίδια, όπως μας είπε, παρακαλά κάθε μέρα τον Θεό να έχει γερά τα παιδιά της, τα εγγόνια και τα δισέγγονα, ενώ πολύ συγκινημένη μας λέει ότι και η κόρη της είναι πολύτεκνη αφού έχει πέντε παιδιά, ενώ και τα δύο της δισέγγονα είναι δίδυμα! Μιλάει για τα εγγόνια της, μεγάλα παιδιά πια που δουλεύουν στην οικογενειακή επιχείρηση και η φωνή της “σπάει”: «Είναι όλα πολύ καλά παιδιά. Βέβαια και εγώ με τον Δημήτρη τον άντρα μου φροντίσαμε να γίνουν καλά παιδιά τα παιδιά μας. Πάντα στο σπίτι μας είχαμε συνεννόηση και αγάπη. Στηρίζαμε ο ένας τον άλλο σε όλες τις δυσκολίες και δίναμε το παράδειγμα στα παιδιά μας».
Ευχαριστεί τον κόσμο της Μυτιλήνης που όλα αυτά τα χρόνια στήριξε την επιχείρησή τους τιμώντας τους με την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή τους, γεγονός που τους βοήθησε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να έχουν μια καλή δουλειά μέχρι σήμερα. Στην ερώτησή μας τι είναι αυτό που τη βοήθησε να στηρίξει αυτή την τόσο μεγάλη οικογένεια μας εξήγησε ότι το βασικό είναι να υπάρχει αγάπη μέσα στο ζευγάρι, εκτίμηση, σεβασμός και διάλογος. Αυτά ήταν που κράτησαν το δικό τους σπίτι ενωμένο και τους βοήθησαν να μεγαλώσουν την οικογένειά τους. Κυρίως η αγάπη.
Στην ερώτηση τι θα συμβούλευε σήμερα τις νέες μητέρες μας είπε ότι σήμερα μεταξύ των ζευγαριών έχει χαθεί ο σεβασμός και η συνεννόηση. «Θα πρέπει ένα ζευγάρι όταν κάνει οικογένεια και κυρίως η γυναίκα όταν γίνεται μάνα να βάζει το παιδί της πάνω από όλα τα άλλα. Στο γάμο δεν χωρούν εγωισμοί. Δεν μιλάμε για γυναίκες που πέφτουν θύματα κακοποίησης, αλλά για γυναίκες που δεν σέβονται τους άντρες τους, που μιλάνε άσχημα, που δεν στέκονται δίπλα στα παιδιά τους, όπως πρέπει», μας εξηγεί. Κλείνοντας τη συζήτηση μάς λέει πως «μια μητέρα δεν πρέπει να βάζει τίποτα πάνω από τα παιδιά της, ούτε καν τον εαυτό της…».
Η κυρία Μυρσίνη αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις νέες γυναίκες και μανούλες που έχοντας ένα ή δύο παιδιά χάνουν την υπομονή τους και νομίζουν ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Όλα τα μπορούμε, αρκεί να βάλουμε τις σωστές προτεραιότητες, να αφαιρέσουμε όλα τα περιττά από τη ζωή μας και να κρατήσουμε μόνο τα ουσιώδη. Και πιο ουσιώδες από την αγκαλιά και τα γέλια των παιδιών σε ένα σπίτι δεν υπάρχει!
Θα.Β.
