Ολοκληρώθηκε η ασφαλτόστρωση στην οδό Μούρα, ένα δρόμο που ταλαιπωρήθηκε ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, καθώς είχε υποστεί επανειλημμένες τομές από τη ΔΕΥΑΛ και τους εργολάβους τηλεπικοινωνιών. Η αποκατάσταση της βατότητας, επομένως, ήταν αναγκαία και εντάσσεται στον προγραμματισμό του Δήμου για τη βελτίωση της εικόνας και της λειτουργικότητας του οδικού δικτύου.
Ωστόσο, η ολοκλήρωση μιας ασφαλτόστρωσης δεν σημαίνει απλώς ότι «έπεσε άσφαλτος». Χρειάζεται και ο απαραίτητος έλεγχος του τελικού αποτελέσματος.
Στην οδό Μούρα, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία μας, υπάρχουν σημεία όπου η νέα άσφαλτος βρίσκεται αισθητά ψηλότερα από το ρείθρο. Αντί για μια ομαλή μετάβαση, έχει δημιουργηθεί αυλάκι μεταξύ ασφάλτου και κρασπέδου, το οποίο μπορεί να αποτελέσει παγίδα για έναν πεζό και να προκαλέσει ακόμη και στραμπούληγμα.
Η υψομετρική διαφορά μεταξύ ασφάλτου και ρείθρου θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη, με την απαραίτητη ελαφρά κλίση ώστε να απομακρύνονται τα νερά της βροχής. Σε αρκετούς άλλους δρόμους αυτό έχει επιτευχθεί με τρόπο υποδειγματικό, καθώς η άσφαλτος βρίσκεται ουσιαστικά στο ύψος του ρείθρου, χωρίς να δημιουργούνται επικίνδυνα κενά και αυλάκια. Και σας δείχνουμε μια τέτοια φωτογραφία από την οδό Μυρογιάννη που έχει ασφαλτοστρωθεί πριν από χρόνια, τις παλιές καλές εποχές, πόσο ταιριαστή είναι η άσφαλτος με το ρείθρο, για να συγκρίνετε με τη νέα ασφαλτόστρωση και την παγίδα που δημιουργείται.
Η αποκατάσταση ενός δρόμου, λοιπόν, δεν τελειώνει με το τελευταίο φορτηγό ασφάλτου. Τελειώνει όταν το αποτέλεσμα είναι ασφαλές και λειτουργικό για όλους, οδηγούς και πεζούς. Και τέτοιες λεπτομέρειες δεν θα πρέπει να περνούν απαρατήρητες στον τελικό έλεγχο των εργασιών.
