Έχει κάνει ο εργολάβος των τηλεπικοινωνιών στο Μακρύ Γιαλό εδώ και 4-5 μέρες τις αποκαταστάσεις των αυλακιών που άνοιξε για να περάσει τις οπτικές ίνες κυριολεκτικά για κλάματα. Δηλαδή έχει γίνει αποκατάσταση με τσιμέντο σε τομές που έγιναν σε ασφαλτοτάπητα!! Και αυτό προφανώς για να μην ξοδευτεί ο άνθρωπος, γιατί σου λέει, δεν δίνει κανείς σημασία κατά το μπάτε σκύλοι, αλέστε, θα κάνει σε κάποια στιγμή ασφαλτόστρωση ο Δήμος!
Άρα γιατί να βάλει εκείνος τα χρήματα για να κάνει τη δουλειά του, ας τα πληρώσουν οι δημότες για να γίνει σωστά η αποκατάσταση! Στη Χρυσομαλλούσα βλέπει κανείς τους εργάτες να χτυπούν με φτυάρια στα αυλάκια την άσφαλτο που ρίχνουν, κάτι το οποίο είναι επιεικώς απαράδεκτο. Απαιτείται ειδικό μηχάνημα που δονεί την άσφαλτο για να κάθεται σωστά, καθώς όταν τα χτυπάς με φτυάρια και το παραδώσεις αυτό το έργο, με το που θα πατήσουν μερικά αυτοκίνητα από πάνω, θα καθίσει η άσφαλτος και θα γίνουν λακκούβες.
Στο Μακρύ Γιαλό από τη διέλευση των αυτοκινήτων σηκώνεται σύννεφο η άμμος από τα τσιμέντα που έκαναν για να μπαλώσουν τα αυλάκια, καθώς δεν έβαλαν δύο εργάτες να σκουπίσουν ή να πλύνουν το δρόμο. Κανένας σεβασμός στον πολίτη, ούτε τα στοιχειώδη μέτρα δεν λαμβάνουν για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων. Ο δρόμος έχει διασκορπισμένη άμμο, η οποία με τη διέλευση των αυτοκινήτων ή με τον αέρα «σηκώνεται», μπαίνοντας στα μάτια των διερχόμενων δικυκλιστών. Και τέλος η κάθετη τομή στην οδό Καβέτσου, στο ύψος του 6ου Δημοτικού, έγινε και ξεχάστηκε, δεν την έκλεισε κανείς, οπότε ο… σώζων εαυτόν σωθείτο, προσοχή οι δικυκλιστές!
Όλα αυτά σε μια κατά τα άλλα νησιωτική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα την οποία με αυτές τις συνθήκες, τις τριτοκοσμικές, μόνο ανθρώπινη δεν τη λες.
