Δεν είναι μόνο στην Καλλονή, από όπου και οι φωτογραφίες μας, αλλά και σε περιοχές της Γέρας και γενικότερα στη Λέσβο η προσπάθεια ελαιοπαραγωγών να αναδιαρθρώσουν τα ελαιοκτήματά τους, φυτεύοντας και άλλες ποικιλίες, όπως κορωνέικες. Και, όπως βλέπουμε, μπορεί να είναι ψιλές οι ελιές (καρπός), τα κλαδιά του δέντρου όμως λυγίζουν από το βάρος. Πρόκειται για ποικιλίες που τα νέα δενδρύλλια καρπίζουν μέσα στα επόμενα χρόνια, δεν χρειάζεται δηλαδή να γεράσει ο ελαιοπαραγωγός για να τα δει να καρπίζουν.
Το δε κόστος συγκομιδής δεν έχει καμία σχέση με το κόστος των ποικιλιών της Λέσβου, καθώς τα συγκεκριμένα δέντρα είναι μικρά και η συγκομιδή πανεύκολη. Προφανώς η λεσβιακή ποικιλία, η κολοβή πρέπει να προστατευθεί. Δεν είναι κακό όμως να ρίχνουμε και μια ματιά προς το μέλλον, βρίσκοντας τρόπους να μειώσουμε το κόστος, δεδομένου ότι έτσι όπως πάνε οι τιμές στο ελαιόλαδο, στο τέλος σε περιοχές με το ανάγλυφο του εδάφους της Λέσβου, ελιές θα βλέπουμε, αλλά δεν θα καλλιεργούνται.




