- Μια μητέρα ξεσπά διαπιστώνοντας τη διαπόμπευση κοριτσιών σε γκράφιτι τοίχων σχολικού συγκροτήματος της Μυτιλήνης, ενεργοποιώντας την αστυνομία
- Με αδιαφορία αντιμετώπισε την καταγγελία η διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αν και η διεύθυνση του σχολείου δηλώνει έτοιμη να ανταποκριθεί
Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, αφιερωμένη στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού, ένα περιστατικό που καταγράφεται σε γυμνάσιο της Μυτιλήνης φέρνει στο προσκήνιο μια λιγότερο ορατή αλλά βαθιά τραυματική μορφή βίας, τη δημόσια διαπόμπευση μαθητριών μέσα στον ίδιο τον χώρο του σχολείου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ μας, σε τοίχους σχολικού συγκροτήματος έχουν γραφτεί με μαρκαδόρο ονόματα κοριτσιών, σε μία περίπτωση μάλιστα και το επώνυμο, συνοδευόμενα από χυδαίες φράσεις σεξουαλικού περιεχομένου. Πρόκειται για πρακτική που φέρεται να προέρχεται από ομάδα αγοριών του σχολείου, τα οποία φαίνεται να στοχοποιούν συγκεκριμένες συμμαθήτριές τους, είτε ως μορφή εκδίκησης, είτε ως μέσο πίεσης και διαπόμπευσης.
Το περιστατικό αποκαλύφθηκε όταν μια γυναίκα, η οποία δεν έχει παιδιά στο συγκεκριμένο σχολείο, βρέθηκε τυχαία στο χώρο και αντιλήφθηκε τα συνθήματα. Η ίδια, μητέρα παιδιών που φοιτούν σε δημοτικό σχολείο, δήλωσε ότι ένιωσε την ανάγκη να κινητοποιηθεί προκειμένου να προστατευτούν οι μαθήτριες που αναφέρονταν στα γκράφιτι.
Καταγγελίες χωρίς άμεση ανταπόκριση
Όπως υποστηρίζει, απευθύνθηκε αρχικά στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποστέλλοντας σχετικό έγγραφο, χωρίς όμως – όπως λέει – να λάβει απάντηση. Στη συνέχεια ενημέρωσε την αστυνομία, επισημαίνοντας ότι στους τοίχους του σχολείου αναγράφονται ονόματα κοριτσιών συνοδευόμενα από χυδαίες εκφράσεις.
Μετά από συνεννόηση της αστυνομίας με τη διεύθυνση του σχολείου, σβήστηκε ένα από τα επίμαχα συνθήματα που υπέδειξε η καταγγέλλουσα. Η ίδια, ωστόσο, υποστηρίζει ότι στους χώρους του σχολείου υπάρχουν και άλλες αντίστοιχες αναγραφές με ονόματα μαθητριών.
«Οι σχολικές διοικήσεις οφείλουν να ελέγχουν ενεργά τέτοιες καταστάσεις και όχι να περιμένουν καταγγελίες, ιδιαίτερα όταν αυτές προέρχονται από ανθρώπους που δεν έχουν καν παιδιά στο συγκεκριμένο σχολείο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η θέση της διεύθυνσης του σχολείου
Από την πλευρά της, η διεύθυνση του σχολείου στην οποία απευθύνθηκαν τα ΝΕΑ της ΛΕΣΒΟΥ δηλώνει ότι υπάρχει διάθεση συνεργασίας και αποκατάστασης. Όπως αναφέρθηκε στην επικοινωνία μας, ήδη έχει σβηστεί ένα όνομα με το χυδαίο σχόλιο που το συνόδευε, έπειτα από την καταγγελία της γυναίκας.
Ταυτόχρονα, η διοίκηση εκφράζει επιφυλάξεις σχετικά με το πότε γράφτηκαν τα συνθήματα και αν τα ονόματα που αναφέρονται ανήκουν σε μαθήτριες που φοιτούν σήμερα στο σχολείο ή σε κορίτσια που είχαν φοιτήσει παλαιότερα.
Ωστόσο, από το ρεπορτάζ μας προκύπτει ότι πριν από την περίοδο των Χριστουγέννων είχε υπάρξει και άλλη καταγγελία προς τη διεύθυνση του σχολείου. Μητέρα μαθήτριας ανέφερε τότε ότι το όνομα της κόρης της είχε γραφτεί σε τοίχο με χυδαίο σχόλιο από συμμαθητές της. Και σε εκείνη την περίπτωση, η παρέμβαση περιορίστηκε στο σβήσιμο της αναγραφής για την προστασία της μαθήτριας. Σε κάθε περίπτωση η διευθύντρια του σχολείου έδειξε όλη την καλή και ειλικρινή διάθεση να συνεργαστεί με όποιον έχει να της υποδείξει λέξεις που πρέπει να σβηστούν, για να σβηστούν άμεσα, αν και η πλευρά της καταγγέλλουσας μητέρας που ενεργοποίησε την αστυνομία υποστηρίζει ότι αυτό δεν είναι αρμοδιότητα των γονέων – και εν προκειμένω της ίδιας παρά το γεγονός ότι δεν έχει παιδιά στο συγκεκριμένο σχολείο, έδειξε όμως τη δέουσα ευαισθησία – αλλά είναι υποχρέωση των διευθύνσεων των σχολείων να ελέγχουν τι γίνεται και τι γράφεται στις αυλές.
Η «αόρατη» μορφή εκφοβισμού
Η αναγραφή ονομάτων σε τοίχους με προσβλητικό ή σεξουαλικό περιεχόμενο αποτελεί μια μορφή έμφυλης διαπόμπευσης που μπορεί να έχει σοβαρές ψυχολογικές συνέπειες για τα θύματα, ιδιαίτερα στην εφηβική ηλικία. Η δημόσια έκθεση, η ντροπή και ο φόβος της κοινωνικής απομόνωσης συχνά λειτουργούν ως μηχανισμός πίεσης και σιωπής.
Η γυναίκα που προχώρησε στην καταγγελία εκφράζει μάλιστα ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν τέτοιες πρακτικές όσο τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται με αδράνεια ή περιορίζονται σε απλή «διαγραφή» των συνθημάτων, καθώς, όπως λέει, αυξάνεται ο κίνδυνος κάποια μαθήτρια να βρεθεί σε αδιέξοδο, αισθανόμενη ότι διαπομπεύεται δημόσια.
Η ευθύνη της σχολικής κοινότητας
Το περιστατικό αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα. Τον τρόπο με τον οποίο η σχολική κοινότητα αντιλαμβάνεται και αντιμετωπίζει μορφές εκφοβισμού που δεν εκδηλώνονται απαραίτητα με σωματική βία, αλλά με κοινωνική και ηθική στοχοποίηση.
Η ευαισθησία μιας πολίτη που κινητοποιήθηκε χωρίς να έχει άμεση σχέση με το σχολείο δείχνει, σύμφωνα με ανθρώπους της εκπαίδευσης, ότι η αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού δεν είναι μόνο ζήτημα θεσμών αλλά και κοινωνικής εγρήγορσης.
Σε μια ημέρα που διεθνώς αφιερώνεται στην καταπολέμηση του bullying, η υπόθεση αυτή υπενθυμίζει ότι η πρόληψη δεν περιορίζεται σε εκστρατείες ενημέρωσης ή σε ετήσιες επετειακές δράσεις. Απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση, ενεργή εποπτεία στους σχολικούς χώρους και, κυρίως, την καλλιέργεια μιας κουλτούρας σεβασμού που δεν αφήνει χώρο στη σιωπηλή διαπόμπευση.
