Γράφει η Στέλλα Μακρυανίδου
Ένα μικρό, αλλά συνάμα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της καθημερινότητας των παιδιών σημειώθηκε σε νηπιαγωγείο της Δυτικής Λέσβου, και αναφερόμαστε σε αυτό του Μεσοτόπου, εκεί όπου η συλλογική διάθεση, η προσφορά και το μεράκι μερικών ανθρώπων στάθηκαν ισχυρότερα από τις χρονοβόρες διαδικασίες και τα εμπόδια της… γραφειοκρατίας.
Με πρωτοβουλία της σχολικής κοινότητας και την άμεση ανταπόκριση του εντεταλμένου δημοτικού συμβούλου Παιδείας και Διά βίου Μάθησης, Νίκου Περιβολάρη, ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι παρεμβάσεις στις τουαλέτες του νηπιαγωγείου και συγκεκριμένα η προσθήκη ακόμη μιας αυτόνομης τουαλέτας, δυο στο σύνολο πλέον, αλλά και η τοποθέτηση των νιπτήρων σε πιο λειτουργικό σημείο, δημιουργώντας έναν πιο σύγχρονο και φιλικό χώρο για τα παιδιά.
Η παρέμβαση αυτή, όσο «μικρή» κι αν μοιάζει, ήρθε σε μια περίοδο που τα σχολεία της Δυτικής Λέσβου βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα σοβαρό διαχειριστικό κενό… το κλείσιμο των σχολικών επιτροπών σε περιοχές που δεν πληρούν τα κριτήρια, όπως η περίπτωση της Δυτικής Λέσβου, με απόφαση του Υπουργείου, που έχει κάνει σχεδόν κάθε τεχνική ή υλική ανάγκη δαπανηρή και χρονοβόρα.
Πλέον, ακόμη και οι πιο απλές εργασίες απαιτούν εγκρίσεις, διαδικασίες και χρόνο, κάτι που παλιότερα μπορούσε να καλυφθεί άμεσα από έναν ντόπιο μάστορα ή εργάτη. Σ’ αυτό το κλίμα, η προσφορά ιδιωτών γίνεται καθοριστική. Ο Μιχάλης Καναρίδης ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμα του νηπιαγωγείου προσφέροντας μια καλαίσθητη ξύλινη κατασκευή-διαχωριστικό, ενώ ο Νίκος Ρεπάνης και ο Παναγιώτης Βαλελής αφιλοκερδώς διέθεσαν προσωπικό χρόνο και κόπο για την τοποθέτηση ειδών υγιεινής και πλακιδίων.
Δεν πρόκειται απλά για μια τεχνική… εργασία, αλλά για μια πράξη ενσυναίσθησης και ουσιαστικής στήριξης της τοπικής εκπαίδευσης και της κοινότητας. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από τα λόγια της Προϊσταμένης του νηπιαγωγείου Μεσοτόπου, Άρτεμις Καραγιώργου, η οποία έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με τα “Νέα της Λέσβου” σημείωσε: «Είμαστε πολύ τυχεροί που εργαζόμαστε σε ένα χωριό της Λέσβου και συγκεκριμένα στον Μεσότοπο, όπου οι άνθρωποι ακόμη νοιάζονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η προσπάθειά μας να βελτιώσουμε τον χώρο της τουαλέτας κυρίως πρακτικά, λόγω του αυξημένου αριθμού παιδιών».
Και συνέχισε: «Αυτήν την ανάγκη ανακαίνισης του τόσου κομβικού προσωπικού χώρου της τουαλέτας ενός σχολείου, την καταφέραμε, παρά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, γεγονός που οδήγησε σε δυσλειτουργία ως προς την αντιμετώπιση θεμάτων που αφορούν τα σχολεία. Στο πλευρό μας αρωγοί, σε αυτήν την προσπάθεια, στάθηκαν ο εντεταλμένος εκπρόσωπος του Τμήματος Παιδείας κ. Περιβολάρης, αλλά κυρίως άνθρωποι του χωριού που ανταποκρίθηκαν άμεσα και αφιλοκερδώς. Εύχομαι και ελπίζω πάντα σε τέτοιες κοινωνίες… ώστε τα παιδιά μας να βαδίζουν σε ανάλογα μονοπάτια και για να ατενίζουμε όλοι το μέλλον μας με αισιοδοξία».
Το νηπιαγωγείο – εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές – ευχαρίστησε τους εθελοντές με ένα καλάθι παραδοσιακών και τοπικών προϊόντων και μια κάρτα-ενθύμιο από τα παιδιά. Ήταν μια χειρονομία γεμάτη συγκίνηση, γιατί τελικά, στα μικρά νηπιαγωγεία της Λέσβου, η αγάπη για το σχολείο είναι αυτή που κρατά ζωντανή την καθημερινότητα των παιδιών, εκεί όπου το κράτος… αργεί να φτάσει.
