Η κριτική του ΚΚΕ απέναντι στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, αλλά και στις προτάσεις των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης, βρέθηκε στο επίκεντρο της παρέμβασης της βουλευτή του κόμματος, Μαρίας Κομνηνάκα, η οποία μίλησε χθες Πέμπτη στην ΕΡΤ News, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις που, όπως υποστήριξε, έχουν οι δημοσιονομικές επιλογές στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η κ. Κομνηνάκα ανέφερε ότι τα «κοστολογημένα προγράμματα» που παρουσιάζουν η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα δεν διαφοροποιούνται ως προς τον βασικό τους προσανατολισμό, καθώς, όπως είπε, «αποδέχονται πλήρως τη λογική της δημοσιονομικής σταθερότητας». Σύμφωνα με την ίδια, η συγκεκριμένη πολιτική μεταφράζεται σε περιορισμό των κοινωνικών δαπανών και σε συνέχιση μέτρων που επιβαρύνουν τα λαϊκά στρώματα.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι προτάσεις των άλλων κομμάτων δεν αγγίζουν, ούτε κοστολογούν, την κατάργηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης φορολογικής μεταχείρισης των εφοπλιστών, ούτε τα φορολογικά κι επενδυτικά προνόμια που, όπως σημείωσε, απολαμβάνουν μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και στρατηγικοί επενδυτές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία η κυβέρνηση προβάλλει ως ένδειξη οικονομικής επιτυχίας. Η βουλευτής του ΚΚΕ έκανε λόγο για «ματωμένα πλεονάσματα», εκτιμώντας ότι αυτά δεν προκύπτουν από τη μεγαλύτερη συνεισφορά των ισχυρών οικονομικών παραγόντων, αλλά από τις θυσίες των πολιτών. Όπως υποστήριξε, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και συνολικά τα λαϊκά νοικοκυριά καλούνται να σηκώσουν το βάρος μέσα από τη φορολογική επιβάρυνση, τη συνεχιζόμενη ακρίβεια και τη συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματός τους.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Μαρία Κομνηνάκα τόνισε ότι το ΚΚΕ αποτελεί τη μόνη πολιτική δύναμη που διατηρεί σταθερή τη θέση της απέναντι στην οικονομική πολιτική, όπως, κατά την ίδια, επιβεβαιώθηκε και από τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Επανέλαβε ότι η θέση του κόμματος είναι πως η ουσιαστική βελτίωση της ζωής των πολιτών προϋποθέτει την ανατροπή πολιτικών που ευνοούν το μεγάλο κεφάλαιο, υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά ότι «για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο».
