- Σε πρωτοφανή κρίση βρίσκεται Δημοτικό Σχολείο της Μυτιλήνης, με το Υπουργείο Παιδείας να δείχνει αργοπορημένα αντανακλαστικά
- Ο “ανοιχτός πόλεμος” μεταξύ εκπαιδευτικών έχει τροφοδοτήσει πρωτοφανείς καταστάσεις, με τους δασκάλους να κυνηγιούνται μεταξύ τους μπροστά στα παιδιά!
Σε πρωτοφανή κρίση βρίσκεται από την αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς δημοτικό σχολείο της Μυτιλήνης, με την κατάσταση πλέον να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Όσα διαδραματίζονται στο εσωτερικό της σχολικής μονάδας συνθέτουν εικόνα διάλυσης, με τις σχέσεις μεταξύ εκπαιδευτικών να έχουν διαρραγεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το σχολείο να αδυνατεί να λειτουργήσει ομαλά. Η αντιπαλότητα, η κρίση στις σχέσεις, οι άρνηση συνεργασίας αλλά και η ρήξη μεταξύ εκπαιδευτικών έχει χτυπήσει κόκκινο, με συνέπεια το σχολείο να έχει βαλτώσει.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ένταση σοβούσε ήδη από τις πρώτες εβδομάδες της σχολικής περιόδου. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν στο πλαίσιο του Συλλόγου Διδασκόντων για εκτόνωση της κρίσης και αναζήτηση κοινά αποδεκτής λύσης, το κλίμα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά επιδεινώθηκε.
Η βασική αιτία, όπως περιγράφεται από πηγές με γνώση της κατάστασης, είναι η πλήρης απουσία διάθεσης αλληλοκατανόησης και συνεργασίας. Εκπαιδευτικοί φέρονται να έχουν χωριστεί σε δύο αντίπαλα «στρατόπεδα», με αποτέλεσμα κάθε διοικητική ή παιδαγωγική διαδικασία να μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαράθεσης.
Το αποτέλεσμα; Ένα σχολείο «παγωμένο», εγκλωβισμένο σε εσωτερικές έριδες, που αδυνατεί να προχωρήσει μπροστά, με άμεσο αντίκτυπο στο εκπαιδευτικό έργο.
Σκηνές που σοκάρουν
Η κατάσταση κορυφώθηκε τις τελευταίες ημέρες με περιστατικό που προκάλεσε αποτροπιασμό. Μπροστά στα μάτια μαθητών, γονέων και συναδέλφων τους, εκπαιδευτικός φέρεται να καταδίωξε την υποδιευθύντρια του σχολείου εντός του προαυλίου, σε έξαλλη κατάσταση, εκτοξεύοντας ύβρεις.
Γονείς που είχαν σπεύσει να παραλάβουν τα παιδιά τους παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι τη σκηνή, αδυνατώντας να πιστέψουν ότι τέτοια εικόνα εκτυλίσσεται σε χώρο που οφείλει να αποτελεί «κιβωτό» παιδείας και ασφάλειας.
Το συμβάν έχει προκαλέσει αντιδράσεις με πολλούς να κάνουν λόγο για ανεξέλεγκτες καταστάσεις που προσβάλλουν τον θεσμό της εκπαίδευσης και δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τη διοικητική επάρκεια της σχολικής ηγεσίας.
Βαρύ το παρασκήνιο
Πληροφορίες αναφέρουν ότι δύο εκπαιδευτικοί έχουν διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην κλιμάκωση της κρίσης, αρνούμενοι – όπως καταγγέλλεται – να συνεργαστούν και να διευκολύνουν βασικές λειτουργίες του σχολείου. Την ίδια στιγμή, άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι η διεύθυνση της σχολικής μονάδας φέρεται να ευνοεί τη μία πλευρά, γεγονός που ενίσχυσε το αίσθημα ατιμωρησίας και όξυνε περαιτέρω το κλίμα.
Η αίσθηση μεροληψίας, εφόσον επιβεβαιωθεί, αποτελεί εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα, καθώς ο ρόλος της διεύθυνσης είναι να διασφαλίζει την ομαλότητα, τη θεσμική ισορροπία και τη συνεργασία, όχι να λειτουργεί ως παράγοντας πόλωσης.
Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε παρέμβει αποφασιστικά από την αρχή της κρίσης. Ωστόσο, έστω και στα μέσα της σχολικής χρονιάς, φέρεται πλέον να κινείται προς την κατεύθυνση εφαρμογής συγκεκριμένων διοικητικών διαδικασιών που αφορούν εμπλεκόμενους εκπαιδευτικούς.
Παράλληλα, εκπαιδευτικός του σχολείου έχει ζητήσει εκ νέου σύγκληση του Συλλόγου Διδασκόντων, σε μια ύστατη προσπάθεια άρσης του αδιεξόδου. Το ερώτημα, όμως, που πλανάται είναι αν το ρήγμα μπορεί πλέον να γεφυρωθεί εσωτερικά ή αν απαιτείται δραστική εξωτερική παρέμβαση.
Ευθύνη και υποχρεώσεις
Το βάρος της ευθύνης πέφτει πρωτίστως στη διεύθυνση του σχολείου, η οποία έχει θεσμική υποχρέωση να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία της μονάδας. Η αδράνεια, η ανοχή ή ακόμη χειρότερα η ευνοϊκή μεταχείριση συγκεκριμένων πλευρών, αν ισχύουν, δεν συνάδουν με τον θεσμικό ρόλο που οφείλει να υπηρετεί.
Ταυτόχρονα, επιτακτική καθίσταται η παρέμβαση του Υπουργείου Παιδείας και των αρμόδιων υπηρεσιών του, ώστε να διερευνηθούν σε βάθος τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Σε ορισμένους κύκλους εκφράζονται ακόμη και ανησυχίες ότι πίσω από ακραίες συμπεριφορές ενδέχεται να υποκρύπτονται ζητήματα ψυχικής υγείας που χρήζουν αξιολόγησης από ειδικούς, κάτι που απαιτεί θεσμική, ψύχραιμη και αντικειμενική αντιμετώπιση.
Θύματα τα παιδιά
Πέρα από τις προσωπικές αντιπαραθέσεις, το πραγματικό διακύβευμα είναι οι μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί αμείβονται από το υστέρημα των φορολογούμενων πολιτών για να προσφέρουν παιδεία και να διαμορφώνουν χαρακτήρες. Η συνεργασία, ο σεβασμός και η συναδελφικότητα είναι προϋπόθεση για την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου.
Οι έριδες, τα «στρατόπεδα» και τα παιχνίδια ισχύος πλήττουν ευθέως τα παιδιά και κλονίζουν την εμπιστοσύνη των γονέων που εμπιστεύονται καθημερινά τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο.
Οι γονείς, αλλά και όσοι εκπαιδευτικοί του σχολείου επιτελούν ευσυνείδητα το έργο τους αναμένουν σαφείς απαντήσεις και άμεσες ενέργειες. Η αποκατάσταση της ομαλότητας πρέπει να είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας και όσο καθυστερεί, τόσο βαθύτερο γίνεται το τραύμα σε έναν χώρο που οφείλει να διδάσκει πρώτα απ’ όλα ήθος, συνεργασία και σεβασμό.
