Μια πολύ ενδιαφέρουσα δράση ανέλαβε η Γ2 τάξη του 9ου Δημοτικού Σχολείου με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού, Αγγελικής Χατζηπροκοπίου, η οποία διακρίνοντας την αναγκαιότητα της αναγνώρισης του σχολικού εκφοβισμού από τα παιδιά ανέλαβε να τα «εκπαιδεύσει» στο να ξεχωρίζουν μια απλή διαμάχη στα πλαίσια του παιχνιδιού από τον σχολικό εκφοβισμό.
Η δράση περιλάμβανε αρχικά την γνωριμία των παιδιών με τον όρο σχολικός εκφοβισμός και τη συμφωνία ότι πρέπει να τον καταπολεμήσουν.
Για το λόγο αυτό σύναψαν ένα συμβόλαιο, μια συμφωνία, όπου αναλάμβαναν δράση για την πάταξη του φαινομένου και την επικύρωσαν φτιάχνοντας μια αφίσα, όπου το κάθε παιδί έβαλε πάνω το αποτύπωμα της παλάμης του και την υπογραφή του. Στη συνέχεια διάβασαν τα βιβλία «Ο μικρός Νικόλας» και «Νίκησε τον νταή χωρίς να τον αγγίζεις» και μίλησαν αναλυτικά για τον σχολικό εκφοβισμό, ενώ αποτύπωσαν γραπτά πώς ξεχωρίζει ένα απλό περιστατικό που μπορεί να συμβεί μεταξύ των παιδιών από ένα περιστατικό εκφοβισμού ώστε να μπορούν να τα διαχωρίζουν.
Στο πλαίσιο της ανάπτυξης της ενσυναίσθησης έπαιξαν ένα βιωματικό παιχνίδι. Παρουσίασαν στην τάξη μια βρόμικη σχολική τσάντα που όταν την άνοιξαν αντίκρισαν μέσα σχισμένα βιβλία και τετράδια, σπασμένα τα γυαλιά του μαθητή, κομματιασμένα μολύβια και πάνω σε αυτό τα παιδιά περιέγραψαν ποια θα ήταν τα συναισθήματα του μαθητή που ήταν δική του η τσάντα. Στη συνέχεια τα παιδιά, το καθένα ξεχωριστά, έγραψαν για τα συναισθήματα του παιδιού με την τσάντα και περιέγραψαν ο καθένας την άποψή του.
Στη συνέχεια αφού μελέτησαν την «Ιστορία του Τζακ» αναπαράστησαν θεατρικά την ιστορία για τον θύτη, το θύμα αλλά και τον παρατηρητή και έφτιαξαν το δέντρο της ενσυναίσθησης. Στο δέντρο αυτό κάθε παιδί έβαλε μια καρδιά και μέσα στην καρδιά έγραψε κάτι καλό που του έχει συμβεί ή κάτι καλό που του έκανε κάποιος.
Τέλος, κλείνοντας τη δράση για τον σχολικό εκφοβισμό ζητήθηκε από τα παιδιά να μιλάνε πάντα σε έναν μεγαλύτερο, γονιό ή εκπαιδευτικό, όταν δέχονται εκφοβισμό ή όταν αντιληφθούν ότι υπάρχει περιστατικό εκφοβισμού στον περίγυρό τους ενώ τονίστηκε πως όταν τα παιδιά βρίσκονται μπροστά σε περιστατικά βίας όπου τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα πρέπει να απομακρύνονται άμεσα και να ενημερώνουν έναν ενήλικα για το περιστατικό.
Όπως μας είπε η δασκάλα των παιδιών κ. Χατζηπροκοπίου τέτοιες δράσεις πρέπει να ενθαρρύνονται από τη σχολική κοινότητα ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν πόσο σοβαρά είναι αυτά τα περιστατικά ακόμα και για τη ζωή τους.
Θα.Β.
