Το νέο μυθιστόρημα της Άννας Γαλανού, «Οργή», ξεδιπλώνει μια συναρπαστική ιστορία γεμάτη ανατροπές, πάθος, φόβο, ελπίδα και ανθρώπινη δύναμη. Μια ιστορία όπου ο έρωτας ανθίζει μέσα στη σκοτεινή και ασφυκτική περίοδο της χούντας.
Στο επίκεντρο βρίσκονται πέντε νέοι άνθρωποι που βιώνουν τα γεγονότα εκείνης της περιόδου και βλέπουν τη ζωή, τις σπουδές και τις οικογένειές τους να επηρεάζονται βαθιά. Χωρίς να ανήκουν σε κόμματα, νιώθουν καθημερινά την καταπίεση στο πετσί τους, ενώνουν τις φωνές, τις σκέψεις και τις δυνάμεις τους και προσπαθούν να αντιταχθούν στο καθεστώς.
Μπορεί σήμερα να μας φαίνεται αδιανόητο, αλλά τότε ακόμη και οι πιο απλές ελευθερίες έμοιαζαν μακρινό όνειρο. Η φίμωση του λόγου, τα απαγορευμένα βιβλία και τραγούδια, οι περιορισμοί στη διασκέδαση και στις παρέες, ο χωροφύλακας έξω από την πόρτα, οι διαρκείς εξακριβώσεις στοιχείων έσφιγγαν σαν μέγγενη την καθημερινότητα.
Ωστόσο, μέσα στις ακραίες αυτές συνθήκες, οι νέοι της εποχής ερωτεύονταν με πάθος, δημιουργούσαν φιλίες, έβρισκαν τα καταφύγιά τους και αγωνίζονταν, αρχικά καθένας με τον δικό του τρόπο και στη συνέχεια όλοι μαζί, για να πετάξουν από πάνω τους τη βαριά μπότα της καταπίεσης. Βασανίστηκαν, αλλά άντεξαν και στο τέλος τα κατάφεραν.
Είναι σημαντικό λοιπόν, πενήντα δύο χρόνια μετά την πτώση της χούντας, να πέφτει στα χέρια σου ένα βιβλίο που μιλά πάνω απ’ όλα, για την αξία της ελευθερίας σε κάθε πτυχή της ζωής.
Πιστεύω πως όποιος το διαβάσει θα συγκινηθεί σε βαθμό που ίσως δεν το περιμένει. Οι περιγραφές και τα στοιχεία που παραθέτει η συγγραφέας είναι γροθιά στο στομάχι. Μας φέρνουν κοντά σε μια εποχή, της οποίας οι περισσότεροι ενώ γνωρίζουμε γενικά τα γεγονότα, ίσως να μην έχουμε συνειδητοποιήσει πλήρως το συναισθηματικό κόστος και το μέγεθος της συντριβής των ανθρώπων που τη βίωσαν.
Από αυτή την άποψη, το βιβλίο αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα ντοκουμέντο της ανθρώπινης εμπειρίας εκείνων των χρόνων. Προσωπικά, δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.
Πολλά συγχαρητήρια στην Άννα Γαλανού για το εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα.
*Η Πόπη Κλειδαρά γεννήθηκε το 1987 στη Μυτιλήνη. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επιμόρφωση στην Ειδική Αγωγή και τη Συμβουλευτική. Το συγγραφικό της έργο κινείται γύρω από την αυτογνωσία και την ανθρώπινη ψυχολογία.
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Λόγια της άμμου» και «Ρέουσα σιωπή», καθώς και το κοινωνικό μυθιστόρημα «Τα σπασμένα κομμάτια μιας αγάπης» από τις εκδόσεις Πηγή. Το 2024 κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή το βιβλίο «Τότε που σ’ έχασα» μέσω της Ανοικτής Βιβλιοθήκης (openbook.gr).
Ποιήματα και διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε λογοτεχνικές ανθολογίες και φιλοξενούνται σε λογοτεχνικές ιστοσελίδες. Αρθρογραφεί στην Εναλλακτική Δράση, με θεματολογία που αφορά την προσωπική ανάπτυξη και την αυτοβελτίωση.
Για το λογοτεχνικό της έργο έχει αποσπάσει Εύφημο μνεία στον Δ΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Χαϊκού των «Πνευματικών Οριζόντων Λεμεσού» και Β΄ Βραβείο βιβλίου για την ποιητική συλλογή «Οδύνες» από το λογοτεχνικό περιοδικό της Κεφαλονιάς «Κέφαλος».
Είναι παντρεμένη και μητέρα της Μαρίνας.
