του Γιάννη Σουβατζή*
Το πολιτικό δράμα δεν απέχει πολύ από την πολιτική κωμωδία και το αντίθετο. Το αποτέλεσμα… η δημιουργία μιας πολιτικής «Βαβέλ».
Καταστάσεις που έμελλε να θεωρούνται φυσιολογικές, μερικές φορές οδηγούνται σε κωμικές παραστάσεις που μεταλλάσσονται σε δραματικά μονόπρακτα με πολιτικό-κοινωνικές συνέπειες.
Η πολιτική σκηνή δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη αυτού του μετασχηματισμού και μετάλλαξης. Από την άλλη πλευρά οι θεατές της πολιτικής παράστασης συμμετέχουν σε αυτή την μετάλλαξη, άλλοτε να χειροκροτούν, μερικές φορές να αποδοκιμάζουν και στην πλειονότητα των περιπτώσεων να ανέχονται τις εναλλαγές των πολιτικά μονταρισμένων μονόπρακτων με μια σχετική αδιαφορία.
Η μεταφορική αυτή αναφορά αντανακλά την πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα που τον τελευταίο καιρό παρουσιάζει πολιτικές παραστάσεις, ιδεολογικά μονόπρακτα και κάθε λογής εξαγγελίες πολιτικών προθέσεων.
Πολιτικό αποτέλεσμα και Συγκριτική
Το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα ερμηνεύεται διαφορετικά από όλους τους πολιτικά ενδιαφερόμενους, εμπλεκόμενους και παρασυρόμενους. Η πολιτική ρευστότητα που παρουσιάζεται τελευταία, είναι παράγωγο πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, διεθνών και τοπικών συνθηκών που χρήζουν ιδιαίτερης ορθολογιστικής ερμηνείας.
Οι ερμηνείες αυτές διαφέρουν εάν βασίζονται σε ιδεολογικά πλαίσια και αντιλήψεις. Κάθε όμως, πολιτική, οικονομική και κοινωνική πράξη εάν δεν κριθεί από το αποτέλεσμα που παράγει, τους περιορισμούς που αντιμετωπίζει, τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες που προκαλεί καθώς και την επίδραση του αποτελέσματος στο κοινωνικό σύνολο, αποτελεί ανούσια ενέργεια, πράξη θεατρινισμού και πολιτικού αποσυντονισμού.
Είναι γνωστό ότι όλες οι πολιτικές αποφάσεις, πηγάζουν από το ιδεολογικό υπόβαθρο της κάθε πολιτικής παράταξης αλλά και από την ικανότητα του ανθρώπινου πολιτικού κεφαλαίου να επιλέγει, να υιοθετεί και να διαχειρίζεται τις σωστές αποφάσεις παράγοντας επωφελή αποτελέσματα.
Οι πολιτικές στρατηγικές και κινήσεις μπορούν να αξιολογηθούν μόνο κατόπιν συγκριτικών αναλύσεων με μια άλλη πολιτική στρατηγική προσέγγιση, πιθανόν μιας άλλης ιδεολογικής αντίληψης, αλλά επί του ίδιου στόχου και σκοπού.
Πολιτικές παρωπίδες
Η αξιολόγηση μιας κυβερνητικής θητείας είναι αντικείμενο συσωρευτικών αναλύσεων και αξιολογήσεων visavis των επικρατουσών συνθηκών και καταστάσεων. Αστοχίες, λάθη και διάσταση απόψεων θα αποτελούν πάντοτε κυρίαρχα θέματα.
Η παρούσα πολιτική κατάσταση είναι ιδιαίτερα ρευστή όπου διαφορετικές αντιλήψεις κυριαρχούν στο χώρο, καθώς οι διάφορες καταστάσεις ερμηνεύονται αναλόγως των εκάστοτε πολιτικών συμφερόντων και σκοπών.
Η αμφισβήτηση για την υπάρχουσα διακυβέρνηση κυριαρχεί παντού, αλλά η υπεραισιοδοξία ότι πιθανόν κάτι καινούργιο και υποσχόμενο μπορεί να είναι καλύτερο από το υπάρχον, τείνει να παρερμηνεύεται και να μην αξιολογείται ορθολογιστικά. Τα πραγματικά παραγόμενα πολιτικά αποτελέσματα, δεν μπορούν να συγκριθούν με μελλοντικές υποσχέσεις, προσδοκίες και διακηρύξεις, όπως τον τελευταίο καιρό διαχέονται από νεοεισερχόμενα επανεμφανιζόμενα πολιτικά σχήματα.
Πολιτικός φθόνος
Δεν μπορεί σε μια πολιτική οντότητα να της αποδίδεται συνεχώς η κατηγορία ότι τα πάντα που κάνει είναι «όλα λάθος», αιρετικά και κατακριτέα. Την ίδια όμως στιγμή, αυτή η πολιτική παράταξη, να στηρίζεται και να διατηρεί παραπάνω του ενός τετάρτου των ψηφοφόρων, μετά από δυο συνεχείς εκλογικές νίκες και να προσδοκά μια τρίτη, με ιδιαίτερες αξιώσεις, εξαιτίας της ανικανότητας και ασυνεννοησίας των υπόλοιπων πολιτικών σχημάτων.
Σαφώς, λάθος κινήσεις έγιναν και θα γίνονται, αλλά η εσκεμμένη παράβλεψη του πολιτικού ισοζυγίου, φανερώνει πολιτικό φθόνο.
Σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα τώρα, δεν είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες το κενό αλλά και την έλλειψη του χαρίσματος της ηγεσίας που πλανάται εντός της παράταξης, του κινήματος αυτού που κατά το παρελθόν είχε την πλέον απαστράπτουσα πολιτική φυσιογνωμία που δέσποζε εντοπίως και διεθνώς. Επίσης, μια σοβαρή παράταξη, όπως αυτή με ικανά στελέχη, οι πολιτικές της προτάσεις και λύσεις στερούνται επικοινωνιακής μεταχείρισης και διείσδυσης στο πολιτικό κοινό.
Είναι επίσης πολύ παράξενο να αντιλαμβάνεσαι ότι «ουκ ολίγοι» δυνητικοί ψηφοφόροι ενθουσιάζονται από την ερασιτεχνική εμφάνιση ενός πολιτικά μετεωρίτη, που φιλολογικά και ετυμολογικά στρατολογεί την «ελπίδα» για πολιτική υποστήριξη, επικράτηση, με εμφανή την απουσία τεχνοκρατικών μηχανισμών, πολιτικής εμπειρίας και ξεκάθαρου ιδεολογικού πλαισίου.
Ακόμη, αποτελεί πρωτοτυπία και άξιο νευρολογικής διερεύνησης η προσπάθεια διαγραφής της μνήμης και καταστάσεων που επιχειρείται και ενστερνίζεται ένα μεγάλο τμήμα της λαϊκής μάζας, προς χάριν ενός νέου πολιτικού καλέσματος με ταυτότητα από το πρόσφατο παρελθόν. Αναμφισβήτητα πραγματοποιήθηκε μια άκρως επιτυχημένη πολιτική προσωπική επανατοποθέτηση, και μια καλοστημένη παραταξιακή νέα πολιτική τοποθέτηση, που υπόσχεται πολιτική αναγέννηση, αψηφώντας τις συνέπειες της εγκατάλειψης των δικών της αρχικών πολιτικών ιδεών, των μέχρι τότε συνεργατών, της πολιτικής διαδρομής, και του ιδεολογικού αποτυπώματος που μέχρι πρότινος πρέσβευε.
Από την άλλη πλευρά όμως όλα αλλάζουν… και γιατί όχι λοιπόν!… έγινε η νέα πολιτική τοποθέτηση (political positioning). Η τελική απόφαση και επιλογή στον ψηφοφόρο!
Είναι επίσης άξιο λόγου, η συρρίκνωση της πολιτικής ελληνικής λίγκας με επτά άλλες πολιτικές παρατάξεις να ασφυκτιούν με μονοψήφια ποσοστά για πολιτική παρουσία. Η πιθανή επέλαση και άλλων μελλοντικών εκκολαπτόμενων πολιτικών εμφανίσεων και εκπλήξεων δεν αποκλείεται με ό,τι συνεπάγεται αυτή η κίνηση.
Η ελαφρότητα των δημοσκοπήσεων
Εντός αυτής της πολιτικής δίνης, οι τηλεοπτικοί συζητητές, οι επιχειρηματολόγοι και δημοσκόποι, πυροδοτούν ένα εκρηκτικό κλίμα αντιπαράθεσης, πάντοτε σύμφωνα με τις ιδεολογικές τοποθετήσεις και το συμφέρον της κάθε πλευράς που υπηρετούν, γεγονός που περιπλέκει την Βαβέλ της πολιτικής.
Η πολιτική φλυαρία, η πολιτική ανωριμότητα, ο ερασιτεχνισμός, και ο πειραματισμός εντός της πολιτικής είναι πλέον γεγονός. Οι δημοσκόποι με την μεθοδολογική τους ελαφρότητα πρέπει να αξιολογήσουν από την αρχή την προσέγγιση των μετρήσεών τους, συμπεριλαμβάνοντας την αστάθεια, ρευστότητα, και το βαθμό αλλαγής της γνώμης των ψηφοφόρων, βάσει των πολιτικών ερεθισμάτων και εξελίξεων της καθημερινότητας.
Επίσης, η επιμονή των ατέρμονων επιχειρηματολογικών συζητήσεων τηλεοπτικά, διαμορφώνει ένα πολιτικά βεβαρημένο πολιτικό περιβάλλον με ανήμπορους ψηφοφόρους που άγονται και φέρονται στην προσπάθειά τους να σχηματίσουν την δική τους αποκλειστικά γνώμη για την κάθε αναδυόμενη πολιτική εξαγγελία ή πρόθεση.
*Δρ. Γιάννης Σουβατζής PhD
Καθηγητής / Business Executive
Brand Marketing & Corporate Identity Expert
PhD in Brand Marketing & Corporate Identity
MBA in Operations Management
MSc. in Marketing
M.A. in Management
Β.Α. Economics / Finance
