Του ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΑΝΘΑΚΗ*
Γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ την εμφάνισή μας;
Είμαι ένας μαθητής 16 ετών και πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί στην εποχή μας η εμφάνιση έχει γίνει τόσο σημαντική. Γιατί ένας νέος να φοβάται να βγει μια φωτογραφία; Γιατί να ντρέπεται να φορέσει κάτι που του αρέσει;
Και τελικά, γιατί να αισθάνεται ότι δεν είναι αρκετά καλός εξαιτίας της εξωτερικής του εμφάνισης; Αυτά είναι ερωτήματα που πιστεύω ότι αξίζει να μας προβληματίσουν όλους.
Αρχικά, αρκεί να παρατηρήσουμε την καθημερινότητά μας στο σχολείο. Πολλοί μαθητές ασχολούνται με το αν τα ρούχα τους είναι στη μόδα, αν τα μαλλιά τους είναι ωραία ή αν το σώμα τους μοιάζει με αυτό των άλλων. Κάποιοι φοβούνται μήπως γίνουν αντικείμενο κοροϊδίας και προσπαθούν να
κρύψουν όσα θεωρούν μειονεκτήματά τους. Είναι, όμως, σωστό ένας μαθητής να πηγαίνει στο σχολείο με άγχος για το πώς θα τον αντιμετωπίσουν οι συμμαθητές του; Δεν θα έπρεπε το σχολείο να είναι ένας χώρος όπου όλοι αισθάνονται αποδεκτοί;
Ένα ακόμη ζήτημα που με προβληματίζει είναι η επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Καθημερινά βλέπουμε φωτογραφίες ανθρώπων που φαίνονται τέλειοι. Πολλές φορές ξεχνάμε ότι πίσω από αυτές μπορεί να υπάρχουν φίλτρα, επεξεργασία και πολλές προσπάθειες για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Έτσι, συγκρίνουμε τον εαυτό μας με μια εικόνα που ίσως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πόσοι νέοι έχουν διαγράψει μια φωτογραφία τους επειδή δεν πήρε αρκετά «likes»; Και πόσοι έχουν αισθανθεί άσχημα επειδή κάποιος άλλος έλαβε περισσότερα θετικά σχόλια;
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αρχίζουμε να μετράμε την αξία μας με βάση τις απόψεις των άλλων. Αντί να αναρωτιόμαστε αν είμαστε καλοί φίλοι, αν βοηθάμε τους ανθρώπους γύρω μας ή αν έχουμε όνειρα για το μέλλον, σκεφτόμαστε αν είμαστε αρκετά όμορφοι. Μήπως, τελικά, δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στην εικόνα που παρουσιάζουμε παρά σε αυτό που πραγματικά είμαστε;
Πιστεύω πως η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από εμάς τους ίδιους. Χρειάζεται να σταματήσουμε να σχολιάζουμε αρνητικά την εμφάνιση των άλλων και να καταλάβουμε ότι ένα αστείο μπορεί να γίνει αιτία ανασφάλειας για κάποιον. Παράλληλα, πρέπει να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χωρίς να συγκρίνουμε συνεχώς τη ζωή μας με τη ζωή των άλλων.
Κλείνοντας, αναρωτιέμαι: Αν αύριο εξαφανίζονταν τα φίλτρα, τα «likes» και τα πρότυπα ομορφιάς, θα συνεχίζαμε να βλέπουμε τον εαυτό μας με τον ίδιο τρόπο; Ίσως τότε καταλαβαίναμε ότι η πραγματική ομορφιά δεν βρίσκεται στην τελειότητα, αλλά στη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου. Γιατί, στο τέλος, αυτό που πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι αν αρέσουμε σε όλους, αλλά αν μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας χωρίς να φοβόμαστε την κριτική τους.
*Ο Ταξιάρχης Ανθάκης είναι 16 ετών, γεννημένος στη Θεσσαλονίκη και μεγαλωμένος στη Μυτιλήνη, όπου κατοικεί. Η οικογενειακή του καταγωγή είναι από την Πλαγιά Παιονίας Κιλκίς. Φοιτά στη Β΄ Λυκείου του 5ου Γενικού Λυκείου Μυ- τιλήνης και ασχολείται με τη Bυζαντινή μουσική, τη δημοσιογραφία, το θέατρο, τον εθελοντισμό και τον προσκοπισμό. Αγαπά ιδιαίτερα την ποίηση, έχοντας λάβει δύο επαίνους σε ποιητικούς διαγωνισμούς, ενώ έχει συμμετάσχει και σε δράσεις επιστήμης και καινοτομίας, όπως το «GlobusHellas – TestedbyNASA», με αντικείμενο τα κλειστά οικοσυστήματα. Στόχος του είναι η εισαγωγή στις Σχολές της Ελληνικής Αστυνομίας, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση της εν δοοικογενειακής βίας και την προστασία των θυμάτων βίαιων εγκλημάτων. Μέσα από τις δραστηριότητές του επιδιώκει να εκφράζεται δημιουργικά, να προσφέρει και να συμβάλλει ενεργά στην κοινωνία.
