Της Ειρήνης Βαρελτζή*
Τα υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΠΕ/ΑΠΥΣΔΕ, ΚΥΣΠΕ/ΚΥΣΔΕ) δεν είναι απλοί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί. Οι αποφάσεις τους επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας: μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις, υπεραριθμίες, αναγνωρίσεις προϋπηρεσίας κ.ά.. Γι’ αυτό ο αιρετός δεν είναι διακοσμητικός θεσμός. Είναι κατάκτηση του εκπαιδευτικού κινήματος και η φωνή κάθε συναδέλφου τη στιγμή των αποφάσεων.
Η ψήφος μας δεν μπορεί να είναι χωρίς μνήμη
Στις εκλογές δεν αρκούν οι υποσχέσεις. Εκλογές είχαμε πολλές το τελευταίο διάστημα ως κλάδος, τοπικά και πανελλαδικά. Εν προκειμένω, για τις εκλογές αιρετών υπάρχει δείγμα γραφής από τα προηγούμενα χρόνια. Γι’ αυτό οφείλουμε και πάλι να κρίνουμε τη στάση και τις πράξεις όσων ζητούν την εκπροσώπησή μας.
Η στήριξη των συναδέλφων και η συνέπεια σε αυτή αποδεικνύεται καθημερινά στον στίβο των υπηρεσιακών συμβουλίων. Ο αιρετός δεν εκλέγεται, για να διευκολύνει την κυβερνητική πολιτική, να δικαιολογεί άδικες αποφάσεις ή να «θάβει» και να εξωραΐζει αυθαιρεσίες. Ούτε για να συναινεί σιωπηλά ή να λειτουργεί ως «μακρύ χέρι» της διοίκησης. Εκλέγεται για να ελέγχει, να παρεμβαίνει, να διεκδικεί και όταν χρειάζεται, να συγκρούεται. Χωρίς αιρετούς, η διαφάνεια αποδυναμώνεται και ο εκπαιδευτικός μένει μόνος απέναντι στη διοίκηση. Και φυσικά, όταν μιλάμε για αγώνα υπέρ των συναδέλφων, δεν εννοούμε αυτόν που «εξαντλείται» στην καταγγελία ούτε σε αντίσταση μέσω αποχής.
Όταν διαδικασίες, που χθες καταγγέλλονταν, σήμερα αξιοποιούνται για τη διεκδίκηση εκπροσώπησης, οφείλουμε να θέτουμε καθαρά το ερώτημα για το τι άλλαξε. Οι όροι των εκλογών ή η πολιτική εκτίμηση για τη συμμετοχή; Κάθε δύναμη έχει δικαίωμα να αναθεωρεί τη στάση της, όχι όμως να αποφεύγει τη λογοδοσία. Η απουσία από τα όργανα, όσο επαναστατική και αν προβάλλει ως στάση, αφήνει χώρο να αποφασίζουν άλλοι χωρίς εμάς.
Τι αιρετό χρειαζόμαστε σήμερα;
Σε μια από τις δυσκολότερες εποχές της εκπαίδευσης, δεν έχουμε ανάγκη από αιρετούς ταυτισμένους με τη διοίκηση, ούτε από εκπροσώπους που περιορίζονται στην καταγγελία ή που εμφανίζονται ως «επαναστάτες», προβάλλοντας το «λευκό» ως απάντηση στα υπηρεσιακά ζητήματα των συναδέλφων. Αντίθετα, χρειαζόμαστε αιρετούς ανεξάρτητους, μαχητικούς και υπόλογους στους συναδέλφους τους. Που περιμένουμε να έχουν ως προτεραιότητα και να υπηρετούν έμπρακτα τη διαφάνεια, μέσα από τη δημοσιοποίηση κριτηρίων, μορίων, αποφάσεων και διαδικασιών, καθώς και την έγκαιρη και υπεύθυνη ενημέρωση. Παράλληλα, οφείλουν να υπερασπίζονται την ισονομία και την αξιοκρατία, διεκδικώντας ενιαίους κανόνες για όλους, χωρίς εξαιρέσεις, παρεμβάσεις και προσωπικές εξυπηρετήσεις, αντιμετωπίζοντας το ίδιο τον αναπληρωτή, τον νεοδιόριστο αλλά και κάθε συνάδελφο που αδικείται.
Δεν ψηφίζουμε απλώς πρόσωπα. Επιλέγουμε στάση εκπροσώπησης.
Η ψήφος των εκπαιδευτικών δεν είναι λευκή επιταγή ούτε κομματική υποχρέωση. Είναι επιλογή για το ποιος θα υπερασπιστεί πραγματικά τα δικαιώματά μας. Δεν αποδεχόμαστε έναν ακόμη κυβερνητικό μέσα στο συμβούλιο, ούτε κάποιον «απόντα» ως υποκατάστατο της αγωνιστικής παρουσίας. Δε θέλουμε να μας θυμούνται μόνο στις εκλογές. Δε δεχόμαστε να διαπραγματεύονται τα δικαιώματά μας πίσω από κλειστές πόρτες. Ο αιρετός δεν είναι μια καρέκλα στο υπηρεσιακό συμβούλιο. Είναι τα αυτιά και τα μάτια του κλάδου. Η φωνή του. Μια φωνή που δεν πρέπει ούτε να χειραγωγείται ούτε να σιωπά! Στις εκλογές επιλέγουμε ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ!
*Η Ειρήνη Βαρελτζή ειναι Δασκάλα, Ταμίας Σ.Ε.Π.Ε. Λέσβου, Ταμίας Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λέσβου και υποψήφια με το ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
