Το Πυργί επισκέφθηκε τις προηγούμενες ημέρες ο δήμαρχος Μυτιλήνης, Παναγιώτης Χριστόφας, προκειμένου να επιθεωρήσει τις εργασίες τσιμεντόστρωσης που, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του δήμου, εκτελούνται «κατά τμήματα» στον δρόμο που οδηγεί στον οικισμό, με προϋπολογισμό 29.699 ευρώ από ίδιους πόρους.
Πίσω όμως από τις φωτογραφίες και τις ανακοινώσεις, οι κάτοικοι του μικρού οικισμού εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο υλοποιείται το έργο, αλλά και για τις επιλογές που έγιναν ως προς τα σημεία παρέμβασης.
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, η δημοτική αρχή επέλεξε να επιστρώσει με σκυρόδεμα τμήμα δρόμου που εξυπηρετεί ελάχιστες κατοικίες, όχι περισσότερες από τρεις, αφήνοντας ημιτελές το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού οδικού άξονα που οδηγεί στο Πυργί.
Πρόκειται για τον δρόμο που χρησιμοποιούν καθημερινά οι μόνιμοι – κι όχι μόνο – κάτοικοι, αλλά και δεκάδες πιστοί που επισκέπτονται την εκκλησία της Παναγίας στο Πυργί, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες και τις θρησκευτικές εορτές.
Η συγκεκριμένη επιλογή προκαλεί εύλογα ερωτήματα, καθώς το πλέον προβληματικό τμήμα του δρόμου παραμένει σε κακή κατάσταση. Οι κάτοικοι περιγράφουν εικόνα που «θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο», με λακκούβες, φθορές και σοβαρές δυσκολίες πρόσβασης, ιδιαίτερα για ηλικιωμένους και οδηγούς που διέρχονται καθημερινά από το σημείο.
Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο τμήμα δεν υπάρχει το απαραίτητο στηθαίο ασφαλείας. Η στενότητα του οδοστρώματος σε συνδυασμό με τη μεγάλη υψομετρική διαφορά καθιστούν το πέρασμα ιδιαίτερα επικίνδυνο, ειδικά κατά τις νυχτερινές ώρες ή σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση αν ληφθεί υπόψη ότι η τσιμεντόστρωση είχε ανακοινωθεί από τον ίδιο τον δήμαρχο ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο. Παρά τη μακρά περίοδο προετοιμασίας, οι εργασίες ξεκίνησαν μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, χωρίς, σύμφωνα με κατοίκους της περιοχής, να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε ενημερωτική ανακοίνωση για το κλείσιμο του δρόμου ή για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που θα ίσχυαν κατά την εκτέλεση του έργου.
Παράλληλα, υπήρχε η διαβεβαίωση από την Τεχνική Υπηρεσία του δήμου ότι θα επιστρωθεί το σύνολο του δρόμου που είχε προγραμματιστεί. Ωστόσο, ο ανάδοχος σταμάτησε τις εργασίες περίπου στη μέση της διαδρομής, αφήνοντας αναπάντητο το ερώτημα αν και πότε θα ολοκληρωθεί το έργο. Στο περιθώριο των συζητήσεων που ακολούθησαν, φέρεται μάλιστα να διατυπώθηκε η εκτίμηση ότι η συνέχιση των εργασιών θα εξαρτηθεί από την εξεύρεση επιπλέον χρηματοδότησης. Με απλά λόγια, το υπόλοιπο τμήμα του δρόμου θα παραμείνει ως έχει μέχρι νεοτέρας, με τους κατοίκους να καλούνται να συμβιβαστούν με μια ημιτελή παρέμβαση.
Όταν οι περιορισμένοι πόροι ενός δήμου κατευθύνονται σ΄ έργα που δεν εξυπηρετούν το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων, η δημόσια συζήτηση για τα κριτήρια επιλογής τους είναι αναπόφευκτη. Και όταν ένα έργο που παρουσιάζεται ως παρέμβαση βελτίωσης της πρόσβασης σταματά στη μέση, η αίσθηση που μένει στους πολίτες είναι ότι η εικόνα προηγήθηκε της ουσίας.
Οι κάτοικοι στο Πυργί δεν ζητούν έργα βιτρίνας. Ζητούν έναν ασφαλή και λειτουργικό δρόμο που να οδηγεί μέχρι το τέλος του οικισμού και όχι μέχρι το σημείο όπου τελειώνουν τα διαθέσιμα χρήματα. Μέχρι τότε, η επίσκεψη του δημάρχου μπορεί να παρείχε το απαραίτητο φωτογραφικό υλικό για τις ανακοινώσεις του δήμου, δύσκολα όμως θα πείσει όσους συνεχίζουν καθημερινά να διασχίζουν έναν δρόμο που παραμένει μισός κι επικίνδυνος.
