Περπατώντας χθες το μεσημέρι, λίγο μετά τις 12, από την πάνω πλευρά του πάρκου της Αγίας Ειρήνης, διασχίζοντας αντίθετα την Καβέτσου, περίπου 30 μέτρα μετά την Αγία Ειρήνη, άρχισε να μας χτυπά, δυσοσμία, σαν να πρόκειται για δημόσιο ουρητήριο. Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, μπήκαμε μέσα από το πάρκο και βγάλαμε φωτογραφίες, όπου διαπιστώσαμε ότι έχουμε εκεί την μόνιμη παραμονή ατόμων Ρομά.
Σε μία περίπτωση, εκεί που κάθονταν όλη η οικογένεια με τα παιδιά και τα συμπράγκαλα σε ένα παγκάκι, από την πίσω πλευρά γινόταν χαμός με τα σκουπίδια, τα οποία δείχνουμε και στη φωτογραφία μας. Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει σε ανθρώπους να κάνουν χρήση των κοινόχρηστων χώρων. Για τους ανθρώπους είναι. Όταν όμως αυτοί οι χώροι μετατρέπονται σε σπίτι του καθενός, δηλαδή η παραμονή είναι πολύωρη, τότε προφανώς και τις σωματικές τους ανάγκες θα ανακουφίσουν στους θάμνους και σκουπίδια θα πετάξουν αν έχουν μάθει να πετούν σκουπίδια.
Δεν είναι πάντως και η καλύτερη εικόνα αυτή για το κεντρικό πάρκο της Μυτιλήνης και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους είναι μια πολύ κακή εικόνα, η οποία υπάρχει, υπήρχε και προφανώς θα συνεχίσει να υπάρχει όταν οι δημοτικές αρχές και οι προηγούμενες, όχι μόνο η παρούσα, βλέπουν αλλά δεν αγγίζουν. Προς τιμήν του Δήμου Μυτιλήνης και εν προκειμένω ο Αντιδήμαρχος Γιώργος Κατζανός διεύρυνε το ωράριο λειτουργίας των δημοτικών WC για να εξυπηρετούνται καλύτερα οι πολίτες και να αντιμετωπίζονται και τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως ο άλλος είναι μαθημένος να ουρεί δίπλα από το παγκάκι που κάθεται, αυτή η νοοτροπία δεν αλλάζει.
Άρα λοιπόν, θα πρέπει να συνηθίσουμε και με την παρούσα δημοτική αρχή, όπως άλλωστε και με τις προηγούμενες, να μην αδικήσουμε κανέναν, για άλλο ένα καλοκαίρι, το κεντρικό πάρκο της Μυτιλήνης να αναδύει οσμές αποχωρητηρίου και ο χώρος να είναι παραδομένος σε τρεις-τέσσερις οικογένειες Ρομά, με τους άλλους πολίτες να περνούν από το πάρκο, κοιτώντας αηδιασμένοι και άλλοτε κρατώντας τις μύτες τους.
Παρεμπιπτόντως, το πεζοδρόμιο στην πάνω πλευρά του πάρκου, δηλαδή από την πλευρά της Καβέτσου, είναι κυριολεκτικά μαύρο, προφανώς από τους ανθούς και τους χυμούς των δέντρων. Δεν μπορούμε να φανταστούμε από τι άλλο. Και χρειάζεται ένα καλό πλύσιμο να φύγει η γλίτσα!
