του Γιάννη Σουβατζή*
Δεν αποτελούν καινούργια θέματα τα περιστατικά της λαθραίας μεταφοράς μεταναστών από τα παράλια της Μικράς Ασίας προς τα ελληνικά νησιά.
Είναι ένα φαινόμενο που δύσκολα αντιμετωπίζεται από την πλευρά της Ελλάδος και των τοπικών αρχών, αλλά συνεχίζει να αποτελεί μια πραγματικότητα και ένα θέμα που εύκολα σχολιάζεται από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες λόγω της ευαίσθητης φύσης του και της ανθρώπινης παρουσίας.
Οι εμπλεκόμενοι της κρίσης
Το όλο θέμα της λαθραίας μεταφοράς εμπλέκει σωρεία παραγόντων που εύκολα κανείς γίνεται κατήγορος και δύσκολα δικαιώνεται ή αθωώνεται, ο κατ’ ευφημισμόν κατηγορούμενος.
Γενικά, ο ηθικός αυτουργός παραμένει στο απυρόβλητο και εθελοτυφλεί, υποθάλπει και ακόμα παραινεί την αποτρόπαια αυτή πράξη με την εκούσια και προκλητική απραξία του προς χάριν των δουλεμπόρων.
Είναι φύσει αδύνατον να προετοιμάζονται και να αποπλέουν τα «ναυτικά καραβάνια» από τις ακτές της γείτονος και να μην γίνονται αντιληπτά από τις αρχές.
Δεν νομίζω ότι διακτινίζονται με πλήρη αποσυναρμολόγηση στην μια ακτή και αμέσως να ανασυντίθεται επί των ελληνικών υδάτων ελάχιστα μέτρα πριν την αποβίβαση.
Αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν υπάρχει συγκάλυψη από τις αρχές της γείτονος και ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω την ήπια αντίδραση του λοιπού και δη του ευρωπαϊκού κόσμου σε αυτή την εγκληματική συγκάλυψη.
Τα επικριτικά σχόλια
Από την άλλη, η χώρα δέχεται τα επικριτικά σχόλια κάθε προσπάθειάς της όχι μόνο να εμποδίσει αυτό το παράνομό φαινόμενο, αλλά καλείται και να απολογηθεί τις περισσότερες φορές για τον τρόπο που προσπαθεί να προστατεύσει τον κάθε απελπισμένο και εκδιωγμένο από την πατρίδα του συνάνθρωπό μας.
Λάθη και αστοχίες στην διαχείριση των επιδρομών επί των υδάτων του Αιγαίου μπορεί να συμβούν και γι’ αυτό πρέπει οι θαλασσο-φύλακες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και ευαίσθητοι.
Από την άλλη πλευρά πώς μπορείς να περιγράψεις την αγωνία και τον πόνο των ανθρώπων, γονέων που εναποθέτουν τις ελπίδες των παιδιών τους στις κερδοσκοπικές και δολοφονικές ορέξεις των δουλεμπόρων.
Ασπάζομαι το δικαίωμα ότι κάθε άνθρωπος αξίζει να επιδιώξει μια καλύτερη τύχη, μια πιο άνετη διαβίωση, μια θέση στην κοινωνία χωρίς καταπίεση, διώξεις, πείνα και εξευτελισμό. Ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο για τον κάθε άνθρωπο πρέπει να είναι ανοικτός, αλλά υπό προϋποθέσεις.
Η επιλογή της λαθραίας μετανάστευσης
Δυστυχώς, η επιλογή της λαθραίας μετανάστευσης εμπεριέχει την συμμετοχή σε παράνομη δραστηριότητα και, το χειρότερο από όλα, θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή του κάθε δυνητικού ριψοκίνδυνου μετανάστη.
Πιο τετριμμένη περιγραφή από την παραπάνω δεν μπορούσε να επιχειρηθεί, αφού τα παραπάνω είναι γνωστά και χιλιo-γραμμένα τα τελευταία χρόνια.
Το σκηνικό όμως της λαθραίας μετανάστευσης καλά κρατεί με τους ίδιους πρωταγωνιστές, δηλαδή τους ηθικούς αυτουργούς, τους δουλεμπόρους, τους εξωτερικούς και εσωτερικούς κατηγόρους, τα θύματα και την κατηγορούμενη, η οποία ουδέποτε αναγνωρίζεται για την μεγάλη προσπάθειά της, να διαφυλάξει τα σύνορα της Ευρώπης, αλλά και να προστατέψει όλους τους κινδυνεύοντες και μη, από πνιγμούς, πολιτικές καταδιώξεις, στερήσεις, εξαθλιώσεις και φτώχεια.
Οι δουλέμποροι, που είναι κοινοί εγκληματίες, κερδοσκόποι, ανήθικοι, τιμωρούνται στο ελάχιστο κατά την σύλληψή τους, με μια επιεική ποινή για ένα τόσο μεγάλο και αποτρόπαιο έγκλημα.
Οι κατήγοροι έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, προβάλλοντας διττό κατηγορητήριο. Αυτοί έπρεπε να είναι αυστηρότεροι και καυστικότεροι με τους ηθικούς αυτουργούς και δουλεμπόρους και βοηθητικότεροι στους υπερασπίζοντες τα σύνορα της Ευρώπης.
Το επικριτικό παράδοξο
Το παράδοξο όμως είναι ότι πέραν των εξωτερικών κατηγόρων υπάρχουν και οι εσωτερικοί κατήγοροι με πολιτικά κίνητρα. Δεν επικρίνω την στάση τους, αλλά παρατηρώ και αξιολογώ τις επικρίσεις τους και διερωτώμαι αν αυτοί οι εσωτερικοί επικριτές θα μπορούσαν να διαχειριστούν αυτή την μεταναστευτική κρίση καλύτερα και πιο ανθρώπινα από τους κατηγορούμενους.
Η εθνική πολιτική τα τελευταία χρόνια άλλαξε δυο φορές πολιτική χροιά, αλλά η διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης δεν άλλαξε, με τα ίδια συμβάντα να επαναλαμβάνονται, παρόμοιοι πνιγμοί και ζωές να χάνονται, ίδιες εξωτερικές επικρίσεις και ακόμα περισσότερα καυστικά εσωτερικά σχόλια σχετικά με την διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης εξ ανατολών.
Τα θύματα, οι απελπισμένοι, οι αξιολύπητοι, και εκδιωγμένοι αυτοί πολίτες της γης, ανήμποροι να διασφαλίσουν αυτό που επιθυμούν και επιδιώκουν, αφήνονται στο έλεος των επιτήδειων και στην στατιστική πιθανότητα της επιβίωσης.
Μακάρι, να είχαμε τον γεωγραφικό χώρο, τον πλούτο να φιλοξενήσουμε όλους τους απανταχού κατατρεγμένους, και να τους προσφέρουμε την ευδαιμονία που επιδιώκουν, αλλά δυστυχώς, και εμείς οι ίδιοι, μεταναστεύουμε κάπου αλλού για τους ίδιους ή διαφορετικούς λογούς, αλλά διά της νόμιμης οδού!
Η κατηγορούμενη
Η κατηγορούμενη Ελλάδα μένει διαρκώς απολογούμενη, χωρίς το δικαίωμα υπεράσπισης των συνόρων της, σε πολλές περιπτώσεις βαρέως κατηγορούμενη για αδέξια και επιπόλαιη διαχείριση της παρεμπόδισης της μεταναστευτικής ροής.
Η κατηγορούμενη όμως, γνωρίζει από μεταναστευτικές κρίσεις και ροές περισσότερο από κάποιες άλλες χώρες, διότι αυτή κλήθηκε κατά το παρελθόν να περιθάλψει πολλές φορές τους ξεριζωμένους της Μικράς Ασίας, Έλληνες και όχι μόνο.
Η ευαισθησία της Ελλάδος προς τους μετανάστες και τους ζητούντες πολιτικό άσυλο έχει αποδειχθεί περίτρανα κατά το παρελθόν. Ας πάψουν λοιπόν οι δηλητηριώδεις επικρίσεις και ας συγκεντρωθούμε στην σωστή διαχείριση της μεταναστευτικής ροής και κρίσης.
*Δρ. Γιάννης Σουβατζής
Καθηγητής/ Business Executive
Brand Marketing & Corporate Identity Expert
Ph Din Brand Marketing & Corporate Identity
MBA in Operations Management
MSc. in Marketing
M.A. in Management
Β. Α. Economics / Finance
