Το Λιτόχωρο ήταν από εκείνα τα ταξίδια που μου άφησαν όμορφη γεύση, χωρίς να χρειαστεί να κάνω πολλά. Πέρασα ένα Σαββατοκύριακο στους πρόποδες του Ολύμπου και επέστρεψα με εικόνες από πέτρινα σοκάκια, παραδοσιακά σπίτια και το νερό του Ενιπέα να συνοδεύει τις βόλτες μου.
Αυτό που μου άρεσε από την πρώτη στιγμή ήταν η αντίθεση του τοπίου. Ο Όλυμπος δεσπόζει πάνω από τον οικισμό, ενώ χαμηλότερα η ζωή κυλά ανάμεσα σε καφέ, μικρά μαγαζιά και αυλές με ξύλινα μπαλκόνια. Περιπλανήθηκα στα στενά, στάθηκα σε μικρές πλατείες και απόλαυσα την ατμόσφαιρα ενός τόπου που συνδυάζει την ορεινή γοητεία με τη ζωντάνια μιας μικρής κωμόπολης.
Με ενδιαφέρον ανακάλυψα και τη ναυτική ιστορία του Λιτόχωρου. Παρότι σήμερα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Όλυμπο και την ορειβασία, η θάλασσα υπήρξε σημαντικό κομμάτι της ζωής των κατοίκων του. Μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ιστορίας του, που δίνει στον τόπο μια ενδιαφέρουσα διάσταση.
Στο φαράγγι του Ενιπέα
Η βόλτα στο φαράγγι ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές του ταξιδιού. Το μονοπάτι περνά μέσα από πυκνή βλάστηση, ανάμεσα σε βράχια και ξύλινα γεφυράκια, ενώ ο ήχος του νερού γίνεται σχεδόν μόνιμη συντροφιά.
Θυμάμαι να σταματώ συχνά για να χαζεύω το ποτάμι, τις αντανακλάσεις του φωτός και τα δέντρα που σκέπαζαν τη διαδρομή. Η δροσιά, η μυρωδιά του χώματος και το νερό που κυλούσε ανάμεσα στις πέτρες δημιουργούσαν μια αίσθηση ηρεμίας που δύσκολα βρίσκεις στην πόλη.
Δεν χρειάστηκε να διανύσω ολόκληρη τη διαδρομή για να απολαύσω το τοπίο. Η πλήρης πεζοπορία προς τα Πριόνια είναι απαιτητική, αλλά ακόμη και ένα μικρότερο τμήμα του φαραγγιού αρκεί για να καταλάβεις την ομορφιά του.
Επιστρέφοντας στο χωριό, περπάτησα στη συνοικία του Λάκκου, με τα παραδοσιακά σπίτια και τα στενά δρομάκια. Ήταν από εκείνες τις βόλτες που δεν χρειάζονται κάποιον ιδιαίτερο προορισμό.
Φαγητό και διαμονή
Στο Μεζέ Μεζέ δοκίμασα μεζέδες σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα, ενώ στη λίστα μου για επόμενη επίσκεψη θα έβαζα και τα Μεζεδάκια, για πιο παραδοσιακές γεύσεις.
Για τη διαμονή μου επέλεξα το Robolo Boutique Hotel. Μου άρεσε η αισθητική του, η προσεγμένη διακόσμηση και η ατμόσφαιρα του χώρου. Ήταν ένα όμορφο κατάλυμα που ταίριαζε με τον χαρακτήρα της εκδρομής.
Το μόνο σημείο που με απογοήτευσε ήταν το πρωινό. Κόστιζε 23 ευρώ το άτομο και δεν περιλαμβανόταν στην τιμή του δωματίου. Γι’ αυτή την τιμή περίμενα σαφώς καλύτερη ποιότητα, καθώς αυτό που προσφέρθηκε ήταν κρύο, πρόχειρο και χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα. Μια λεπτομέρεια που δεν ανταποκρίθηκε στην υπόλοιπη εικόνα της διαμονής.
Ένα μέρος που θα ξαναεπισκεπτόμουν
Από το Λιτόχωρο κράτησα κυρίως τις εικόνες του φαραγγιού, τη θέα του Ολύμπου και τις ήσυχες βόλτες στα στενά. Ήταν ένα ταξίδι που μου επέτρεψε να αλλάξω παραστάσεις, να περπατήσω και να απολαύσω τη φύση χωρίς ιδιαίτερο πρόγραμμα.
Γιατί κάθε ταξίδι έχει κάτι να σου προσφέρει:
Στο νου, στην ψυχή και στο κορμί.
Μια συνταγή που ταιριάζει στο ταξίδι: Κόκορας κρασάτος
Επιστρέφοντας από το Λιτόχωρο, μου έμεινε η διάθεση για ένα φαγητό ζεστό, αργό και παραδοσιακό. Ο κόκορας κρασάτος είναι από εκείνα τα πιάτα που θυμίζουν κυριακάτικο τραπέζι και ταιριάζουν απόλυτα με την ατμόσφαιρα ενός ορεινού τόπου.
Υλικά
- 1 κόκορας περίπου 1,5-2 κιλά, κομμένος σε μερίδες
- 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
- 2 σκελίδες σκόρδο
- 2 καρότα σε ροδέλες
- 400 γρ. ντομάτα τριμμένη ή ψιλοκομμένη
- 2 ποτήρια κόκκινο κρασί
- 1 ξυλάκι κανέλα
- 2 φύλλα δάφνης
- 3-4 κόκκοι μπαχάρι
- Ελαιόλαδο
- Αλάτι και πιπέρι
- Λίγο νερό ή ζωμός
Εκτέλεση
- Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνω ελαιόλαδο και ροδίζω καλά τα κομμάτια του κόκορα από όλες τις πλευρές. Τα βγάζω προσωρινά και, στην ίδια κατσαρόλα, σοτάρω το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα καρότα.
- Ξαναβάζω τον κόκορα στην κατσαρόλα και σβήνω με το κόκκινο κρασί. Αφήνω λίγα λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέτω την ντομάτα, την κανέλα, τη δάφνη, το μπαχάρι, αλάτι και πιπέρι.
- Συμπληρώνω λίγο νερό ή ζωμό, σκεπάζω και αφήνω το φαγητό να σιγομαγειρευτεί για περίπου μιάμιση ώρα, μέχρι το κρέας να μαλακώσει και η σάλτσα να δέσει. Αν χρειαστεί, προσθέτω λίγο νερό κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.
- Τον σερβίρω με χυλοπίτες, μακαρόνια ή πατάτες. Το μυστικό είναι να μην βιαστείς στο μαγείρεμά του. Όπως και μια όμορφη εκδρομή, θέλει τον χρόνο του για να γίνει πραγματικά απολαυστικός.
