Του Αριστείδη Καλάργαλη
Κουδουνίζει το κινητό τηλέφωνο. Ήρθε νέο μήνυμα. Το ανοίγω και διαβάζω προσφορά από τη ΔΕΗ: “0,115 ευρώ/kwh για τις πρώτες 150/ kwh τον μήνα. Extra Δώρα: πάγια καλοκαιριού, 50€ στον Κωτσόβολο, Γέμισμα ψυγείου από το efood & καθημερινός καφές Coffee Island για ένα χρόνο”. Τώρα περιμένω κι άλλες προσφορές από τους υπόλοιπους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας για να δω πού θα πλειοδοτήσω. Αν κι εγώ θέλω καφέ στο Τάρτι ή στη Χαραμίδα, και ένα βιβλίο τον μήνα – δικής μου επιλογής, α, και τα λαχανικά της εβδομάδας από τη Λαϊκή της Επάνω Σκάλας. Ας αναφωνήσουμε “τι άλλο θα δούμε;”.
Μήπως πρέπει να υπάρξει κάποια άλλη πρόταση, άλλη πρακτική για φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα. Γιατί, για να εντοπίσεις τον οικονομικό πάροχο χρειάζεσαι ανώτερα εφαρμοσμένα μαθηματικά, κι αν θα βρεις άκρη. Μήπως, ξαναλέω το κράτος, το σεβαστό υπουργείο, ο πρωθυπουργός, οι σύμβουλοί του πρέπει να κάνουν κάτι το πρακτικό. π.χ. Ενέργεια παράγουν πολλές εταιρείες και ιδιώτες. Καλώς, σε καπιταλιστική οικονομική κοινωνία ζούμε, ελεύθερη αγορά έχουμε κατά πώς λέγεται. Ε, κάποιοι παράγουν ενέργεια και πρέπει να την πωλήσουν. Όπως ο παραγωγός λαχανικών, φρούτων, αυγών και άλλων προϊόντων. Όμως τα αγαθά αυτά, όπως η ενέργεια, το νερό, όπως οι τηλεφωνικές υπηρεσίες πρέπει να τα διαχειρίζεται το κράτος για το κοινό όφελος. Οργανισμοί κοινής ωφέλειας, τους λέγαμε κάποτε. Αυτές ήταν η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, οι υπηρεσίες ύδρευσης. Ήταν κρατικές ή είχε τον έλεγχο το κράτος, έτσι οι υπηρεσίες που πρόσφεραν δεν ήταν στο οικονομικό πνεύμα της ελεύθερης αγοράς, του κέρδους, αλλά έπρεπε να καλύπτεται το κόστος λειτουργίας τους, ήταν μη κερδοσκοπικές… κάποτε!
Μπήκα στον “Επίσημο ισότοπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης” όπου διάβασα: «Οι υπηρεσίες κοινής ωφελείας (ΥΚΩ) αποτελούν βασικό πυλώνα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς. Περιλαμβάνουν τομείς, όπως η στέγαση, η παροχή νερού και ενέργειας, η διάθεση αποβλήτων και λυμάτων, οι δημόσιες μεταφορές, η υγεία, οι κοινωνικές υπηρεσίες, η νεολαία και η οικογένεια, ο πολιτισμός και η επικοινωνία εντός της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, του διαδικτύου και της τηλεφωνίας. Οι ΥΚΩ βοηθούν τους πολίτες να διάγουν αξιοπρεπή ζωή και διασφαλίζουν ότι όλοι έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Εξασφαλίζουν τη δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική ένταξη και συμβάλλουν στην ίση μεταχείριση όλων των πολιτών της ΕΕ. Οι ΥΚΩ λειτουργούν επίσης ως κυματοθραύστης κατά των πλέον επιβλαβών κοινωνικών και περιφερειακών επιπτώσεων, δεδομένου ότι βασίζονται στους στόχους της διασφάλισης καθολικής πρόσβασης σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες και σε θεμελιώδη δικαιώματα». Και ως κατακλείδα: «Πρωταρχικός στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες της Ευρώπης έχουν πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας και προσιτές υπηρεσίες κοινής ωφελείας». Νομίζω ότι όλοι θα πούμε: «Συμφωνώ και επαυξάνω».
Ερώτημα: Οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα επιτρέπουν στους “πολίτες να διάγουν αξιοπρεπή ζωή και διασφαλίζουν ότι όλοι έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες;”. Αμ’ δε είναι η απάντηση, μάλλον της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Εκτός κι αν ζούμε σε άλλο κόσμο, σε κάποιον παράλληλο.
Επιστροφή στο θέμα, πολλοί πάροχοι ηλεκτρισμού. Όλοι μπορούν να παραγάγουν ηλεκτρική ενέργεια, αλλά μπορεί το κράτος να παρεμβαίνει στην αγορά αγοράζοντάς την από τους παραγωγούς. Έτσι θα υπάρχει ένας διαχειριστής υπό την εποπτεία του κράτους, καλύτερα της Πολιτείας. Και αυτός θα καθορίζει τις τιμές αγοράς και πώλησης στους καταναλωτές. Έτσι είναι δυνατό να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες της Ευρώπης – επομένως και της Ελλάδας – θα “έχουν πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας και προσιτές τιμές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας”. Ή ό,τι άλλο μπορεί να εφαρμοστεί προς αυτή την κατεύθυνση, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αλλιώς, ας πάψουν να γράφουν τέτοια βαρύγδουπα κείμενα. Όχι τίποτα, μην θεωρηθούν και κομμουνιστές!
Λίγο πριν κλείσω τούτες τις γραμμές ανακοινώθηκε και άλλη αύξηση στην τιμή του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, λόγω των πολέμων σε Ουκρανία – Ρωσία και στην περιοχή του Ιράν και του περσικού Κόλπου. Κατά τα άλλα πάμε καλά, με κουπόνια, κάρτες αγοράς, μπόνους ενοικίων και άλλα νεοφιλελεύθερα ανέκδοτα.
