του Παναγιώτη Ανδριώτη*
Η επικαιρότητα τρέχει καθημερινά, και δεν θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε από τον σχολιασμό της πολιτικής καθημερινότητας, αφού τελικά αυτή καθορίζει την ζωή μας.
Οι συζητήσεις Μητσοτάκη – Ερντογάν επανέρχονται στο προσκήνιο, δεδομένου ότι οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν στις 11/2/26 στην Άγκυρα.
Προϊστορία
Η όλη υπόθεση-σχέδιο της Τουρκίας ξεκινά από τα ΙΜΙΑ, και από την προσάραξη ενός τούρκικου πλοίου στην νησίδα, το οποίο αρνήθηκε την ελληνική βοήθεια υποστηρίζοντας ότι είναι σε τουρκικό έδαφος. Αυτό που ακολούθησε είναι γνωστό, οι νησίδες χαρακτηρίστηκαν γκρίζα ζώνη, ούτε Έλληνες, ούτε Τούρκοι, και βέβαια τα ευχαριστώ της ελληνικής πολιτείας απευθύνθηκαν προς την αμερικανική κυβέρνηση, με επίσημη δήλωση του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, που δεν ήθελε συγκρούσεις και μόλις είχε αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας.
Σωστή η απόφασή μας; Κατά την άποψη του υπογράφοντα ΟΧΙ. Υπήρξε σύγχυση μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, έλλειψη κανόνων εμπλοκής, αν και είχαμε τότε το πλεονέκτημα.
Σήμερα
Τα ΙΜΙΑ έχουν εξελιχθεί σε γκριζάρισμα του μισού Αιγαίου. Οι ηγεμονικές βλέψεις της Τουρκίας είναι δεδομένες, και γι’ αυτό επιχειρεί συντονισμένα την διεύρυνση της ΑΤΖΕΝΤΑΣ. Η ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας, από την γείτονα χώρα, είναι απροκάλυπτη, στην προσπάθειά της να αλλάξει το status του Αιγαίου. Οι συζητήσεις Μητσοτάκη – Ερντογάν και η μυστική διπλωματία για την βήμα – βήμα προσέγγιση, η οποία αποτελεί την επίσημη πολιτική της Τουρκίας, προκειμένου να συζητηθούν τα προβλήματα που απασχολούν τις δυο χώρες, είναι η αιτία που άρχισε να κουνιέται επικίνδυνα η βάρκα των εθνικών μας θεμάτων, καθώς επίσης στην ίδια αιτία οφείλεται και η αποπομπή ΣΑΜΑΡΑ από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Πρωθυπουργέ, είναι αλήθεια ΝΑΙ ή ΟΧΙ ότι η Τουρκία δεν δέχεται ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, και σε αυτή τη βάση συζητάει, να υπογράψουμε συμφωνητικό και να προσφύγουμε στη ΧΑΓΗ; Πρέπει, δηλαδή, στην περίπτωσή μας να αποδεχθούμε ότι δεν ισχύει το δίκαιο της θάλασσας, και πάμε στη ΧΑΓΗ, από την οποία κανένας δεν φεύγει ευχαριστημένος με τις αποφάσεις.
Είναι αλήθεια ή όχι ότι η Τουρκία αμφισβήτησε εμπράκτως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος, εντός της επίσημα οριοθετημένης γραμμής νοτίως της Κάσου, και απαίτησε να σταματήσουν οι έρευνες του πλοίου, για το υποθαλάσσιο καλώδιο;
Εάν τα παραπάνω είναι αλήθεια, τι να συζητήσουμε; Ό,τι και να συζητήσουμε, είναι για να ωφεληθεί η Τουρκία. Το θέμα καίει και όποια κυβέρνηση επιχειρήσει να συζητήσει με την Τουρκία θέματα κυριαρχίας, και συνυποσχετικού για την Χάγη, θα πρέπει να είναι έτοιμη να απολέσει εθνικό έδαφος.
Με την διακήρυξη των ΑΘΗΝΩΝ βοηθήσαμε την Τουρκία να προσεγγίσει την Δύση. Το ΝΑΤΟ για προφανείς λόγους, προτείνει να τα βρούμε μεταξύ μας, το ίδιο και η Ε.Ε.. Θέλουνε την Τουρκία κοντά τους, γιατί παράγει όπλα, και έχει μεγάλο Στρατό, και εάν το θέλετε είναι η Κίνα της Ευρώπης.
Δεν έχουμε επομένως να συζητήσουμε τίποτα άλλο με τους φίλους μας τους Τούρκους, πέραν του καθορισμού της ΑΟΖ, και της ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑΣ, και όλα αυτά μέσα από το Διεθνές δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο η αναθεωρητική Τουρκία δεν αναγνωρίζει.
Όλα αυτά ασφαλώς και ο Πρωθυπουργός τα γνωρίζει, και δεν περιμένει τις δικές μας επισημάνσεις. Μπορεί να πιέζεται από τον διεθνή παράγοντα, μπορεί αύριο και ο πρ. ΤΡΑΜΠ, να προτείνει την ίδια λύση. Η απάντηση είναι μια, δεν αναγνωρίζουμε άλλο πρόβλημα, με την γείτονα χώρα, εκτός από την ΑΟΖ και την ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ.
*Ο Παναγιώτης Ανδριώτης είναι Οικονομολόγος – συνταξιούχος διευθυντής Τράπεζας
