του Αριστείδη Καλάργαλη
Πάντοτε χαιρόμαστε όταν πραγματοποιούνται έργα – έστω κι αν έχουμε κάποιες επιμέρους ενστάσεις – ειδικά αν πρόκειται για ανέγερση σχολείων, όπως αυτό της Βρίσας. Το σχολείο της Βρίσας γκρεμίστηκε από τον καταστροφικό σεισμό της 12ης Ιουνίου 2017. Ταυτόχρονα έπαθαν ζημιές κι άλλα σχολεία, όπως το δημοτικό Πολυχνίτου και σχολεία της περιοχής Πλωμαρίου.
Την εκπόνηση των μελετών, εκτός της Βρίσας, ανέλαβε η ΚτΥπ (Κτιριακές Υποδομές), μετά από αίτημα που υπέβαλα, ως περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης, στο γραφείο του υπουργού Παιδείας. Στη συνέχεια την επισκευή αιτήθηκε ο δήμαρχος Λέσβου, ο αείμνηστος Σπύρος Γαληνός, καθότι η αρμοδιότητα των σχολικών κτιρίων υπάγεται στους δήμους. Ακολούθησαν όλα τα σχετικά, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα τα σχολεία επισκευάστηκαν. Κι έμεινε, να περιμένει το σχολειό της Βρίσας. Γιατί όμως;
Το πρώτο διάστημα μετά τον σεισμό ανακοινώθηκε ότι την ανέγερση θα αναλάμβανε το Κολέγιο Αθηνών, μαζί και την υπόλοιπη υλικοτεχνική υποδομή. “Την ανακατασκευή του κτιρίου και την εξασφάλιση της υλικοτεχνικής υποδομής για την επαναλειτουργία του σχολείου της Βρίσας που καταστράφηκε από τον σεισμό της 12ης Ιουνίου αναλαμβάνει η μαθητική Κοινότητα του Κολεγίου Αθηνών – Ψυχικού. «Αυτό ανακοίνωσε σήμερα στο Συντονιστικό όργανο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από τον πρόσφατο σεισμό ο Συντονιστής σχολικών μονάδων και Διευθυντής Λυκείου του Κολεγίου», έγραψαν οι εφημερίδες στις 16 Ιουνίου 2017. Έτσι εφησυχάσαμε και περιμέναμε το καλό νέο, πότε θα αρχίσει η ανέγερση. Αρκετοί τοπικοί φορείς, όπως η Περιφέρεια Β. Αιγαίου, σύλλογοι γονέων, έβγαλαν και έστειλαν ευχαριστήριες ανακοινώσεις για το θετικό γεγονός. Και καλά έκαναν. Ένα μεγάλο ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας αναλάμβανε, υιοθετούσε, να υποστηρίξει ένα μικρό επαρχιακό σχολείο, το οποίο έπαθε καταστροφική ζημιά από τον σεισμό. Φθάσαμε στο 2019 και κάποια αρχή δεν φαινόταν ότι θα γινόταν. Τις τελευταίες μέρες της θητείας μου, Μάρτιος 2019, επικοινώνησα με το Κολέγιο Αθηνών, μίλησα με κάποιον αρμόδιο για το θέμα, και με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι το Κολέγιο θα πραγματοποιούσε πανελλήνιο έρανο, υπό την αιγίδα του και του συλλόγου των αποφοίτων, έτσι ώστε να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα χρήματα για την ανέγερση.
Τελικά δεν έγινε τίποτα, γιατί το Κολέγιο σε κάποιο έγγραφό του ανάφερε ότι είχε την πρόθεση να επισκευάσει το κτίριο κι όχι να το ανεγείρει. Αλλά το σχολείο δεν μπορούσε να επισκευαστεί καθότι είχε γκρεμιστεί, το οικόπεδο ήταν πάνω στο ρήγμα της περιοχής και χρειαζόταν νέο κτίριο.
Για την ιστορία, λίγες μέρες μετά τον σεισμό και το γκρέμισμα του σχολείου το υπουργείο παιδείας (μετά από πρότασή μου, ως διευθυντής), ανάλαβε να φτιάξει τη μελέτη (και όλο το κόστος), η οποία προέβλεπε την κατασκευή των απαραίτητων προκατασκευασμένων αιθουσών, (όχι κοντέινερ), για το δημοτικό και το νηπιαγωγείο και να προμηθεύσει τα σχολεία με όλη την υλικοτεχνική υποδομή. Δυο μηχανικοί του υπουργείου, η αρχιτέκτων κα. Εύη Φλώρου κι ο τεχνολόγος κ. Βασίλης Παύλου εργάστηκαν ακατάπαυστα μέσα στο καλοκαίρι (το απόγευμα της 14ης Αυγούστου, κι ενώ όλη η Ελλάδα βρίσκεται σε διακοπές, εκείνοι ήταν στο υπουργείο και συμπλήρωναν τις λεπτομέρειες). Έτσι στις 9 Οκτωβρίου 2017, χτύπησε το κουδούνι του σχολείου, παραδόθηκαν οι αίθουσες κι ολόκληρος ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός, δημοτικού και νηπιαγωγείου, στον δήμαρχο Λέσβου. Η κατασκευή θα είχε ολοκληρωθεί νωρίτερα, αν δεν απαιτείτο καλή και ισχυρή, ιδιαίτερη θεμελίωση του τοιχίου που συγκρατεί την άκρη του οικοπέδου πάνω από το γκρεμισμένο σχολείο.
Έτσι ξεκίνησαν τη λειτουργία τους το δημοτικό και το νηπιαγωγείο Βρίσας. Γιατί η περιφερειακή διεύθυνση εκπαίδευσης υπέβαλε το αίτημα στο γραφείο του υπουργού, έγινε δεκτό την ίδια μέρα, δυο ευσυνείδητοι υπάλληλοι, χωρίς καμιά επιπλέον ανταμοιβή, εργάστηκαν ακατάπαυστα μέσα στο καλοκαίρι.
Έτσι οι μαθητές δεν χρειάστηκε να μετακινηθούν εκτός του χωριού. Το σχολειό παρέμεινε σημείο αναφοράς της τοπικής κοινωνίας. Το κουδούνι συνέχισε να χτυπά στο σχεδόν έρημο χωριό και να δείχνει ότι υπάρχει ζωή σ’ αυτό. Δυστυχώς όλα τα υπόλοιπα προχωράνε απελπιστικά αργά. Μεταφορά μπαζών των γκρεμισμένων σπιτιών, ανακατασκευή της εκκλησίας των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, οικοδόμηση των σπιτιών και των μαγαζιών.
Να σημειωθεί ότι αν δεν είχε καταργηθεί ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) οι σχολικές μονάδες της Βρίσας θα ήταν έτοιμες εδώ και καιρό. Γιατί ο οργανισμός αυτός είχε την αρμοδιότητα της ανέγερσης σχολικών μονάδων και τον εξοπλισμό τους με όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό. Αλλά η φιλελεύθερη κατεύθυνση, συνταγή, είναι η κατάργηση των οργανισμών του Δημοσίου (ας θυμηθούμε: Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, Αγροτική Τράπεζα, Οργανισμός Σχολικών Βιβλίων, κλπ.), και η ανάθεση των εργασιών σε ιδιώτες. Τώρα καταργούνται οι Σχολικές Επιτροπές των Δήμων. Πιστεύω να συμφωνείτε ότι δεν βελτιώθηκαν κάποια πράγματα, κι ούτε έπεσαν οι τιμές από τον ανταγωνισμό του ελεύθερου εμπορίου.
Μετά τις υπογραφές για την ανέγερση των σχολείων της Βρίσας, (με πολυάριθμη αντιπροσωπεία), τώρα περιμένουμε την ολοκλήρωση έστω και μετά τόσα χρόνια.
