Ο Σεπτέμβρης είναι ένας περίεργος τύπος. Δεν είναι ακριβώς καλοκαίρι, αλλά αρνείται πεισματικά να γίνει φθινόπωρο. Έρχεται κάθε χρόνο με ύφος «νέα αρχή», ενώ στην πραγματικότητα εμείς προσπαθούμε ακόμα να καταλάβουμε πού πήγαν οι τρεις μήνες των διακοπών.
Μέχρι τις 31 Αυγούστου ζούμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Ξενυχτάμε, τρώμε παγωτά στις έντεκα το βράδυ, λέμε «από Δευτέρα δίαιτα» και πίνουμε καφέδες με θέα τη θάλασσα. Και ξαφνικά ξημερώνει 1η Σεπτεμβρίου και το σύμπαν απαιτεί να σοβαρευτούμε. Συγγνώμη, σύμπαν, αλλά δεν γίνεται τόσο απότομα. Χρειάζεται προσαρμογή. Τουλάχιστον μια εβδομάδα. Και δύο καφέδες.
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας των μεγάλων αποφάσεων. «Φέτος θα οργανωθώ». «Θα αρχίσω γυμναστήριο». «Θα τρώω υγιεινά». «Θα ξυπνάω νωρίς». «Θα διαβάζω βιβλία». Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα μέχρι να χτυπήσει το ξυπνητήρι στις 7:00 το πρωί. Εκείνη τη στιγμή όλες οι φιλοδοξίες μας μετατρέπονται σε μία και μοναδική σκέψη: «Ποιος έβαλε το ξυπνητήρι και γιατί τον μισώ;».
Και μετά έρχεται η περίφημη επιστροφή στην καθημερινότητα. Δουλειές, σχολεία, υποχρεώσεις, λογαριασμοί, κίνηση και εκείνο το email που περίμενε υπομονετικά όλο τον Αύγουστο για να μας θυμίσει ότι υπάρχει ακόμα.
Παρόλα αυτά, ο Σεπτέμβρης έχει τη δική του γοητεία. Οι θερμοκρασίες γίνονται πιο ανθρώπινες, τα βράδια αποκτούν μια μικρή δόση δροσιάς και η θάλασσα παραμένει υπέροχη. Οι παραλίες αδειάζουν λίγο, οι παρέες γίνονται πιο ουσιαστικές.
Είναι επίσης ο μήνας που μας πείθει ότι μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή. Και γιατί όχι; Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον Ιανουάριο για να αλλάξουμε κάτι. Ο Σεπτέμβρης είναι σαν την Πρωτοχρονιά, απλώς χωρίς πυροτεχνήματα και με περισσότερα σχολικά.
Καλωσόρισες, Σεπτέμβρη. Φέρε μαζί σου λίγη δροσιά, όμορφα βράδια, καινούργια σχέδια και, αν γίνεται, λίγη υπομονή. Γιατί εμείς μπορεί να επιστρέψαμε στην καθημερινότητα, αλλά το μυαλό μας είναι ακόμα κάπου σε μια παραλία και ψάχνει Wi-Fi.
Και μεταξύ μας; Ας μην το πιέσουμε. Είναι μόλις Σεπτέμβρης. Έχουμε ολόκληρο τον Οκτώβρη για να αρχίσουμε… πραγματικά.
Τάρτα σύκου με αμύγδαλο
Για τη βάση
- 250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 125 γρ. κρύο βούτυρο
- 80 γρ. ζάχαρη άχνη
- 1 αυγό
- 1 βανίλια
- 1 πρέζα αλάτι
Για την αμυγδαλένια κρέμα
- 100 γρ. βούτυρο μαλακό
- 100 γρ. ζάχαρη
- 100 γρ. αλεσμένο αμύγδαλο
- 2 αυγά
- 1 βανίλια
- 1 κ.σ. αλεύρι
Για την επιφάνεια
- 7-8 ώριμα φρέσκα σύκα
- 1-2 κ.σ. μέλι
- λίγα αμύγδαλα φιλέ
- προαιρετικά λίγο θυμάρι
Εκτέλεση
- Βάση: Ανακάτεψε αλεύρι, άχνη και αλάτι. Πρόσθεσε το κρύο βούτυρο και τρίψε μέχρι να γίνει σαν ψίχουλα. Ρίξε το αυγό και τη βανίλια και ζύμωσε γρήγορα.
- Τύλιξε τη ζύμη και άφησέ τη στο ψυγείο για 30 λεπτά.
- Άνοιξέ τη, στρώσε την σε ταρτιέρα και τρύπησε τον πάτο με πιρούνι.
- Κρέμα αμυγδάλου: Χτύπησε το βούτυρο με τη ζάχαρη. Πρόσθεσε τα αυγά, το αμύγδαλο, τη βανίλια και το αλεύρι. Ανακάτεψε μέχρι να γίνει κρέμα.
- Άπλωσε την κρέμα πάνω στη βάση.
- Κόψε τα σύκα στα τέσσερα και τοποθέτησέ τα από πάνω.
- Πασπάλισε με αμύγδαλα φιλέ και ψήσε στους 175°C για περίπου 40-45 λεπτά, μέχρι να ροδίσει.
- Μόλις βγει, άφησέ τη να κρυώσει λίγο και περιχύνεις με ελάχιστο μέλι.
Μυστικό: Λίγο φρέσκο θυμάρι πάνω από τα σύκα στο τέλος απογειώνει τη γεύση. Αν θέλεις πιο «ενήλικη» εκδοχή, βάλε και 1 κ.σ. λικέρ Grand Marnier στην κρέμα αμυγδάλου.
