του Δρ. Γιάννη Σουβατζή*
Αποδεικνύεται ότι σε κάθε περίπτωση οι ψηφοφόροι είναι αυτοί που καθορίζουν τα πολιτικά περιβάλλοντα και κατευθύνουν τις πολιτικές ιδεολογίες, όμως, με βάση τις καταναλωτικές τους ανάγκες, ικανοποιήσεις και προσδοκίες. Το μαγικό νούμερο 7 (the magic seven όπως λέγεται), είχε την δική του εφαρμογή στην περίπτωση των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών, διότι θέματα όπως τα δολάρια, το γαλόνι και 7% το στεγαστικό επιτόκιο και σε συνδυασμό με την ενεργειακή κρίση, αποτέλεσμα των πολέμων, οι αμερικανοί ψηφοφόροι εγκατέλειψαν πολιτικά είδωλα και διέγραψαν πολιτικές ταυτότητες, έστω προσωρινά.
Το μέλλον όμως θα δείξει εάν έπραξαν σωστά ή εσφαλμένα. Οψόμεθα!!!
Πολιτική αυτορρύθμιση και αλλαγή
Η περασμένη Τρίτη της 3ης Νοεμβρίου έδειξε ότι η δημοκρατία αυτορυθμίζεται και όχι μόνο. Επίσης επιβεβαίωσε την αντίληψη ότι το πολιτικό brand δεν είναι κτήμα της πολιτικής παράταξης, αυτό ανήκει δικαιωματικά στους ψηφοφόρους. Οι ψηφοφόροι δημιουργούν πολιτικά brands και όχι οι πολιτικές παρατάξεις. Τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών, καταφανώς υπέδειξαν την πρόθεση της πλειονότητας του αμερικανικού λαού!
Είναι γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί κατέγραψαν μια σειρά ιστορικών πολιτικών νικών στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, στέλνοντας ένα μαζικό πολιτικό μήνυμα αλλά και μια δυναμική απάντηση τιμωρίας κατά των Ρεπουμπλικάνων και του προέδρου.
Παραδοσιακά, στις κάθε ενδιάμεσες εκλογές, η παράταξη που εγκαθίσταται κατά την πρώτη διετία στον Λευκό Οίκο τείνει να χάνει μέρος των εδρών αντιπροσώπευσης, αλλά η νίκη των Δημοκρατικών είχε προβλεφθεί εκ των προτέρων στις ενδιάμεσες εκλογές το 2026.
Ωστόσο, ο βαθμός επιτυχίας των Δημοκρατικών, υπερέβη κατά πολύ τις προβλέψεις και σηματοδοτεί την δημιουργία ενός νέου σεμιναρίου που πιθανότατα θα ισχύσει και θα ηχεί για τα υπόλοιπα δυο έτη που απομένουν για την θητεία του τωρινού προέδρου και ενοίκου του Λευκού οίκου.
Το νέο πολιτικό αμερικανικό σενάριο, αναμένεται μετά τα νικηφόρα αποτελέσματα των δημοκρατικών σε όλες σχεδόν τις αμφιλεγόμενες πολιτειακές αναμετρήσεις σε όλη τη χώρα με μεγάλο ενδιαφέρον, αφού κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι και πώς θα εξελιχθεί εντός και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ολοκληρωτική επικράτηση των Μπλε (Δημοκρατικών)
Ο έλεγχος της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ παραδόθηκε σχεδόν αμαχητί στους Δημοκρατικούς, καθώς επικράτησαν νικηφόρα σε κρίσιμες πολιτείες πρώην πολιτικά ρεπουμπλικανικά κάστρα, όπως στο Τέξας, Κάνσας, Νότια Καρολίνα και το Μίσιγκαν, προπύργια μερικών από αυτά του ρεπουμπλικανικού συντηρητισμού.
Κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών, οι Δημοκρατικοί αποδείχθηκαν ικανοί, δραστήριοι, απείλησαν και κατέλυσαν τα προπύργια του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος σε πολιτείες, όπως στο Τέξας και το Κάνσας, στα οποία οι Ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι είχαν την κυριαρχία, υποστήριξη και την πολιτική ευλογία του προέδρου Τραμπ.
Η έντονη ρητορική, τα πολωμένα μηνύματα και οι προσωπικές επιθέσεις έγιναν ρουτίνα στις διάφορες προεκλογικές εκστρατείες δημιουργώντας ένα άκρως πολιτικά ανταγωνιστικό κλίμα με αντεγκλήσεις, κατηγορίες και πολιτικές ειρωνείες από πλευράς υποψηφίων που προσωπικά προωθούσε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Οι πολιτικά ευνοούμενοι του προέδρου όμως εφησύχασαν υπέρ του δέοντος διότι θεώρησαν αυτή την βοήθεια ως ικανή και αρκετή για επανεκλογή και επικράτηση στην Γερουσία ή στην βουλή των αντιπροσώπων.
Ο πολιτικός σεισμός στο Κάνσας
Μια πολιτική έκπληξη που αποδείχθηκε στην πορεία ότι δεν ήταν έκπληξη, αλλά επακόλουθο πολιτικών συνεπειών, συνέβη στο νότο, αφήνοντας τους Ρεπουμπλικάνους ως αποτυχούσα και δεύτερη πολιτική επιλογή στο Κάνσας.
Το 2024, ο πρόεδρος Τραμπ είχε επικρατήσει στο Κάνσας με 16 ποσοστιαίες μονάδες καθιστώντας την πολιτεία αυτή ως ένα προπύργιο ρεπουμπλικανισμού. Δύο χρόνια αργότερα, αυτή η αντίληψη είχε καταρρεύσει διότι ο πάστορας της εκκλησίας των Μεθοδιστών, Άνταμ Χάμιλτον, επικράτησε έναντι του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου Ρότζερ Μάρσαλ, δίνοντας στους Δημοκρατικούς την πρώτη νίκη εντός της πολιτείας του Κάνσας σε 94 χρόνια. Ο Χάμιλτον επικράτησε με 53%, έναντι 45% του Μάρσαλ. Η ευρεία αυτή νίκη του δημοκρατικού υποψηφίου σε μια πολιτεία του αμερικανικού νότου που δεν είχε εκλέξει Δημοκρατικό γερουσιαστή από το 1932 ήρθε πρωτίστως μετά την κριτική που δέχθηκε ο Μάρσαλ για μια σειρά αξιόποινων κατηγοριών, αλλά βάσει της ολικής προβληματικής ρεπουμπλικανικής διαχείρισης.
Οι εκπλήξεις στην πολιτεία LoneStar (Τεξας) και Νότια Καρολίνα
Ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σοκ της βραδιάς συνέβη στο Τέξας.
Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την εκλογική αναμέτρηση της πολιτείας που θεωρείτο ως το σημαντικότερο προπύργιο των Ρεπουμπλικανών, κατέδειξε ότι ο τρόπος με τον οποίο οι ψηφοφόροι ψήφιζαν στο παρελθόν δεν ισχύει και δεν θα επαναληφθεί απαραίτητα στο μέλλον. Ο Τζέιμς Ταλαρίκο κατατρόπωσε τον Ρεπουμπλικάνο Γενικό Εισαγγελέα Ken Paxton στο Τέξας, καθιστώντας τον Ταλαρίκο ως τον πρώτο Δημοκρατικό γερουσιαστή που εκλέχθηκε στη Γερουσία στην πολιτεία από το 1988.
Στη Νότια Καρολίνα συνέβη επίσης ακόμα μια εκπληκτική ανατροπή παρόμοια με αυτή της εκλογικής αναμέτρησης για τη Γερουσία στο Τέξας. Η Δημοκρατική Άνι Άντριους πέτυχε μια εκπληκτική νίκη εναντίον της νυν Ρεπουμπλικανής γερουσιαστή Ντάρλιν Γκράχαμ.
Η ανατροπή στο Μίσιγκαν και το Μέιν
Ένα θέμα που αναδύθηκε κατά τη διάρκεια του κύκλου των ενδιάμεσων εκλογών του 2026, ήταν αυτό της πρωτόγνωρηςπολιτικής αλλά και ρατσιστικής αναταραχής.
Οι αναμετρήσεις στο Μίσιγκαν και το Μέιν σημαδεύτηκαν από εσωτερικές διαμάχες, αλλαγές υποψηφίων και μια μετατόπιση της τελευταίας στιγμής της κομματικής πίστης, και αφοσίωσης, εγείροντας ερωτήματα πολιτικής συνοχής.
Στην πολιτεία του Μίσιγκαν, που θεωρήθηκε εξαρχής ως μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αναμετρήσεις των ενδιάμεσων εκλογών, ο δημοκρατικός υποψήφιος El-Sayed, επεκράτησε του Ρεπουμπλικάνου αντιπάλου του, Mike Rogers με 52,5% έναντι 45,5%.
Η εκλογική αναμέτρηση για τη Γερουσία στο Μέιν κατέληξε με νίκη στην Γερουσία των Δημοκρατικών οπού ο Τρόι Τζάκσον υπερίσχυσε της Σούζαν Κόλλινς με 53% έναντι 47%.
Η επιτυχία των Δημοκρατικών έναντι των ρεπουμπλικάνων οφείλεται σε πολλούς λόγους. Η υποστήριξη του Τραμπ σε συγκεκριμένους ρεπουμπλικάνους υποψηφίους εγείρει ερωτήματα σχετικά με το βάρος και τον αντίκτυπο που είχε η υποστήριξη του προέδρου σε αυτούς. Η υπόθεση όμως αυτή, ίσως να είναι εσφαλμένη, διότι μια σωρεία άλλων θεμάτων, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής χροιάς μετέβαλλαν τις πολιτικές προτιμήσεις των αμερικανών ψηφοφόρων και οδήγησαν σε αυτή την μεταστροφή.
Γενικά οι ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές του 2026 επεφύλαξαν εκπλήξεις για μερικούς, θεωρήθηκαν φυσικά αποτελέσματα για άλλους, αλλά ακόμα δημιουργούν απορίες και ερωτηματικά για ορισμένους βαθύτερα σκεπτόμενους.
Η Αμερική όμως πάντοτε ξέρει να βρίσκει το δρόμο της!
*Δρ. Γιάννης Σουβατζής PhD
Καθηγητής / BusinessExecutive
Brand Marketing & Corporate Identity Expert,
PhD in Brand Marketing & Corporate Identity,
MBA in Operations Management,
MSc. in Marketing,
M.A. in Management,
Β. Α. Economics / Finance
