του Παναγιώτη Ανδριώτη*
Eίναι μία νότια κοινή αγορά, ένας εμπορικός συνασπισμός που ιδρύθηκε το 1991, μεταξύ χωρών της Νότιας Αμερικής, με στόχο την προώθηση ελεύθερου εμπορίου και διακίνηση αγαθών. Στον εν λόγω συνασπισμό συμμετέχουν σαν μόνιμα μέλη η Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη.
Τι σημαίνει η συμφωνία MERCOSUR – ΕΕ
Να σταματήσουν οι εμπορικοί φραγμοί, και να μπορούν οι επιχειρήσεις να πωλούν προϊόντα και υπηρεσίες στην εν λόγω κοινή αγορά (που είναι σήμερα 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο).
Ποια είναι τα προϊόντα που ΕΙΣΑΓΕΙ κυρίως από την εν λόγω αγορά η Ευρωπαϊκή κοινότητα: α) Γεωργικά προϊόντα β) χαρτοπολτός και χαρτί γ) ορυκτά προϊόντα.
Ποια είναι τα προϊόντα που εξάγει η Ε.Ε.: α) Μηχανήματα και συσκευές β)φαρμακευτικά προϊόντα γ) εξοπλισμός μεταφορών.
Από τα παραπάνω εύκολα συνάγεται ότι από τις εξαγωγές αυτός που κυρίως ωφελείται είναι η ΓΕΡΜΑΝΙΑ, και από τις ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ αυτός που ΖΗΜΙΩΝΕΤΑΙ στην κοινότητα είναι οι χώρες που παράγουν αγροτικά προϊόντα με αιχμή την ΓΑΛΛΙΑ.
Είναι, δηλαδή, η επέκταση της παγκοσμιοποίησης. Θα έρθουν φθηνά αγροτικά προϊόντα, χωρίς πολλούς ελέγχους, θα πωλούνται στην Ευρώπη, και αυτά που παράγονται στην ΓΑΛΛΙΑ, την ΟΛΛΑΝΔΙΑ, την ΕΛΛΑΔΑ, την ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ δεν θα μπορούν να τα ανταγωνισθούν, λόγω κόστους παραγωγής.
Τέτοια μεμονωμένη συμφωνία για το ελαιόλαδο έχουμε με το παράδειγμα της Τυνησίας. Εξάγει λάδι χωρίς δασμούς και ρίχνει τις τιμές του λαδιού, που παράγεται στην Ε.Ε..
Εύκολα, λοιπόν, καταλαβαίνει κάποιος γιατί η συμφωνία αυτή είναι και κατά των ελληνικών προϊόντων και συμφερόντων γενικότερα. Εδώ είναι απορίας άξιον γιατί ψηφίστηκε από τους Έλληνες ευρωβουλευτές της ΝΔ.
Η εν λόγω συμφωνία υπογράφτηκε αρχικά από την Ε.Ε., στη συνέχεια όμως λόγω εσωτερικών αντιδράσεων στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο υπήρξε ψηφοφορία και οριακά παραπέμφθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, δηλαδή πάγωσε.
Ποια κράτη ψήφισαν ΚΑΤΑ της συμφωνίας:
ΓΑΛΛΙΑ, ΟΥΓΓΑΡΙΑ, ΠΟΛΩΝΙΑ, ΑΥΣΤΡΙΑ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ενώ το ΒΕΛΓΙΟ απείχε.
Η στάση Ελλήνων και Ευρωπαίων αγροτών
Οι Έλληνες αγρότες αντιδρούν σε μία τέτοια συμφωνία, γιατί θεωρούν ότι αυτή η συμφωνία βάζει ταφόπλακα στον ευαίσθητο πρωτογενή τομέα. Δηλαδή όσες χώρες της Κοινότητας παράγουν γεωργικά προϊόντα, θα βρεθούν αντιμέτωπες, με έναν αθέμιτο ανταγωνισμό, έναν ανταγωνισμό που παράγει με χαμηλά ημερομίσθια και ανεξέλεγκτη χρήση φαρμάκων. Αντίθετα χώρες της Ε.Ε. που παράγουν βιομηχανικά προϊόντα, θα τους δοθεί η δυνατότητα να απευθυνθούν σε μία μεγάλη αγορά, με βάση την συμφωνία.
Στην περιοχή μας η ΤΟΥΡΚΙΑ, η οποία είναι η ΚΙΝΑ της Ευρώπης, θα είναι σε πολύ καλή θέση, γιατί παράγει, με φθηνά ημερομίσθια. Τώρα το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της, το οποίο θα πλήττεται από πληθωρισμό, είναι άλλο θέμα.
Αν και η εν λόγω συμφωνία σκάλωσε, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έστω και οριακά, όπως ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ, η άποψή μας είναι ότι η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ δεν έχει όρια, και τέτοιες συμφωνίες μεμονωμένες, ή με ομάδες κρατών, θα έρθουν ξανά στο προσκήνιο.
Η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία, την οποία το κράτος δεν φρόντισε να οχυρώσει, να οργανώσει και να προγραμματίσει, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί σε αδιέξοδο. Όσοι παραγωγοί καταφέρουν να απορροφήσουν και να χρησιμοποιήσουν τις κοινοτικές επιδοτήσεις, καθώς και να εφαρμόσουν τις νέες τεχνολογίες θα επιβιώσουν, οι υπόλοιποι θα είναι έξω από τον χορό.
*Ο Παναγιώτης Ανδριώτης είναι Οικονομολόγος – συνταξιούχος διευθυντής Τράπεζας
